کتاب "تاریخ شفاهی مسجد هدایت" با تدوین جلیل امجدی، توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است.
به گزارش ایبنا؛ کتاب"تاریخ شفاهی مسجد هدایت" به مطالعه نقش و جایگاه مسجد هدایت در فراز و فرودهای مختلف تاریخی پرداخته است.
مسجد هدایت به عنوان یکی از کانونهای مبارزه سیاسی ـ مکتبی، سابقهای ممتد و مستمر در جنبش اجتماعی مردم ایران دارد.
اهمیت مسجد هدایت به واسطه امام جماعت آن، یعنی آیتالله سیدمحمود طالقانی بوده است. وی زمانی امامت جماعت مسجد هدایت را عهدهدار شد که این مکان "تکیهای" بیش نبود و تنها در ایام محرم گشوده و مراسم سوگواری در آن برگزار میشد.
واقع شدن مسجد هدایت در مجاورت سینما پارک در خیابان استامبول و نزدیکی به لالهزار که یکی از مراکز تجمع و تفریح مردم آن روز تهران بود، از دلایل انتخاب این مکان به عنوان پایگاهی برای مبارزه و آموزش و اشاعه فرهنگ انقلابی اسلامی بهشمار میرفت.
آیتالله طالقانی، به دلیل آزاداندیشی و مخاطبشناسی و رویکرد نوگرایانه در اندیشه دینی، توانست به زودی این مکان کوچک را، کانون توجه اقشار مختلف جامعه به ویژه دانشجویان و دانشگاهیان قرار دهد.
وی فعالیت فرهنگی خود را با تأسیس مسجد هدایت در سال 1327 به شکلی منسجم آغاز کرد. در دهه 30 ،انجمن اسلامی دانشجویان را بنیان نهاد و در دهه 40 نقش فرهنگی، اجتماعی و سیاسی مسجد را برجسته کرد. در دهه 50، با وجود رفتن به تبعید و زندان، مبارزه خود را تا پیروزی انقلاب اسلامی ادامه داد.
کتاب "تاریخ شفاهی مسجد هدایت" در قطع وزیری و 161 صفحه و با شمارگان 2000 نسخه و بهای 25000 ریال توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی منتشر شده است.
