«اکبر نبوی» منتقد و نویسنده ی سینما در گفتگو با فارس گفت: چشم انداز روشنی از بخش فرهنگ از ناحیه دولت دیده نمی شود. سینمای فرهنگی ما در ارشاد، تلویزیون، مجلس، دولت و هچ جای دیگر دلسوز ندارد. اساسا سینمای فرهنگی بی پشت و پناه است و به اعتقاد من سینمای دفاع مقدس هم به عنوان یکی از اجزای سینمای فرهنگی بی یار و یاور است. مجموعه مدیران در مقام خطابه و سخن حرف های به ظاهر قشنگ زیاد می زنند اما از قدیم گفته اند دو صد گفته چون نیم کردار نیست. ای کاش آقایان به جای این همه حرف کمی عمل می کردند. متأسفانه مدیران ما نه امروز بلکه همیشه فقط حرف می زنند اما دریغ از نیم جو عمل. با این روند فکر نمی کنم سینمای دفاع مقدس که هیچ، سینمای فرهنگی هم بتواند از جا بلند شود. ما در عرصه مبانی فرهنگی سینما و تولیدات با تشخص و با هویت دچار یک بحران جدی هستیم.
وی به مشکل اساسی بخش فرهنگی کشور اشاره کرد و گفت:درک و معرفت فرهنگی نسبت به مقولات فرهنگ و هنر در حوزه های مختلف به ویژه در حوزه مدیریت کلان کشور بسیار ضعیف است. اگر این مسئله حل شود شاید بخشی از مشکلات رفع گردد. اما متأسفانه در طول سال های گذشته ندیدیم اتفاقی بیفتد. یعنی در مجلس این درک و معرفت فرهنگی وجود ندارد به همین جهت در بودجه نویسی سالانه مجلس و دولت بودجه فرهنگ لاغر و ضعیف است.
«نبوی »تاکید کرد:در نهادهایی هم که علی الظاهر دلسوز فرهنگ هستند مثل شورای عالی انقلاب فرهنگی و برخی از نهادهای مربوط درک فرهنگی درست وجود ندارد. و الا یک کشوری مثل ایران با توجه به حرفها و مبانی فرهنگی بسیار قوی که دارد خیلی عجیب است که آقایان حداقل در بخش اعتبارات این قدر بی مهری میکنند. فکر کنید بودجه سینمایی کشوری که آقایان توقع دارند در آن اتفاقات عظیمی بیفتد چقدر است. در حوزه های دیگر فرهنگ هم توقعات از تولیدکنندگان فرهنگی و هنرمندان بالاست. اما دولت وظایف اولیه خودش را در زمینه حمایت از تولیدکنندگان و آفرینندگان هنری، سالهای سال است که فراموش کرده. اصلا فرهنگ مسئله دولت نیست. یعنی ایجاد بستری برای آفرینش دربخش هنر و تولیدات فرهنگی و حمایت های جدی فقط در حد شعار است.
وی چشم انداز مطلوبی برای سینما متصور نشد و به فارس گفت:در مقام سخن آقایان جدی هستند اما در مقام عمل مطلقا جدی نیستند و ذهنشان درگیر مسائل دیگر است. آقای احمدی نژاد زمانی که می خواستند رئیس جمهور بشوند شعارشان این بود که ما نه فقط باید تولیدات داخلی را تقویت کنیم بلکه سالی 200 فیلم برای خارج کشور تولید کنیم. حالا باید گفت فیلم برای خارج از کشور پیشکش بیایید کمک کنید تا صنعت سینما نخوابد. اگر همت فردی اهل فرهنگ نباشد مطمئن باشید از ناحیه مقامات مسئول اجرایی و مقننه هیچ آبی گرم نخواهد شد و جای تأسف دارد که روز به روز هم بدتر می شود.
بعدالتحریر به قلم میرزا محسن کاتب مشکین:
در این بخش از برنامه توجه شما را به سخنرانی برادر ارجمند جعفری جلوه، معاون سینمایی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در همایش ابزارها و فرآیند سینمای دیجیتال که در خانه سینما برگزار شده جلب می کنم: سینماگران ما به همه ابزارها و ظرفیتها برای قابلیت عرضه یافتن فرهنگ عظیم خود که پشتبانه آنهاست نیازمندند. فرهنگی بزرگ، توانا، قدرتمند که دارای انرژیهای فزاینده برای گفت وگو و ارتباط با مخاطب در پهنههای مختلف جهان است. این سینما ابزارها، فرصتها و مظروفهای بزرگ را میطلبد. (تذکر: این سینما همان سینما لاله زار نیست، منظور سینمایی است که ایشان متولی توسعه و رشد آن هستند)
وی افزود:چنین مظروف بزرگی ظرفی در خور میطلبد. سینما به مثابه زبان توانا و جهانی، فرصتی کمنظیر برای ارتباط فرهنگهاست. تمدن غرب نیز با واقعیت این عرصه و بهرهگیری از پشتوانههای واقعی و غیرواقعی فرهنگی خود فضایی را برای عرضه تامین میکند و در بهرهگیری از سینما لحظهای را از کف نمیدهد. (ترجمه: ای متولی سینما! چرا سالها؟! بیائیم لحظه ها! را از کف ندهیم!)
«جعفری جلوه» تاکید کرد: طبیعی است که در این ارتباط صاحب فکر درصدد تصرف بیشتر و تاثیر و احاطه فراتر است. به سمت شفافیت، صراحت، سرعت روزافزون و هر عامل دیگر که میتواند تواناترش کند میرود. یکی از این فرصتها در سینما نهفته است و این مظروف بزرگ برای سینما است و هر که به آن نزدیکتر باشد مؤثرتر و قادرتر خواهد بود. (برهان خلف: در نتیجه متولی سینمای ما صاحب فکر نیس...)
معاونت سینمایی به عظمت فرهنگ کشورمان اشاره کرد و گفت: ما میراثدار یک فرهنگ بزرگ هستیم و ایران در جایگاه تمدنسازی دوباره قرار گرفته است و قدرت اثرگذاری و حق و حقانیت آن را دارد. این صنعت به انسان امکان دستیابی، بسیاری از حقایق را میدهد.
لذا بیتردید در جهت شناختن این تکنولوژی و امکان اثرگذاری توانا حرکت میکنیم اما با شناخت و احاطه این عرصه میدانیم این تحول صرفا در جنبههای سختافزاری نیست و جدیتر در نرمافزار امتداد پیدا میکند. (بابا نرم افزار!)
وی اضافه کرد:ما به این شیوه و امکانات مجهز میشویم اما در کنار آن به جنبه جدی رابطه متقابل دیجیتالیسم و معنا و حقیقت میپردازیم. چرا که تردیدی نداریم همه انگیزههای ما برای هنرمندی و تجلیگری و یافتن نقاط حیات بخش، ارتقاءدهنده و سعادت بخش مضمونی و معنایی است که همیشه انسان مشرق زمین مسلمان آن را طلبیده است. در این مقطع است که به سینمای ملی فکر میکنیم. (خدا را شکر، ظاهرا مشکل فکر کردن و صاحب فکر و ...حل شد.)
