بررسی آیین سیکها، اشتراکهای آن با دین اسلام و این که آیا سیک یک دین است یا خیر، در کتاب «دین سیک» به قلم سید محمد روحانی و ویرایش علمی دکتر علی موحدیان عطار منتشر شد.
به گزارش ایبنا، در مقدمه کتاب «دین سیکها» آمده است: «پژوهش در زمینه آیین سیکها میتواند برای محققان مسلمان از چندین جنبه دارای اهمیت باشد؛ نخست اینکه، این آیین یکی از آیینهای نوظهوری است که از تاسیس آن حدود پنج قرن بیشتر نمیگذرد اما در عین حال مدعی دعوتی تازه از جانب خداوند توسط پیشوایان دینی خود (گوروها) است. از سوی دیگر میبینیم که بسیاری از آموزههای این آیین، بهویژه بحث توحید و بحثهای خاص عرفانی درباره خداوند، بسیار نزدیک به تعالیم اسلامی و در مقابل، آموزههای مربوط به زندگی پس از مرگ در آیین سیکها بسیار نزدیک به آیین هندو به نظر میرسد.»
در بخش دیگری از این اثر اشاره شده است: «این تحقیق صرفا به دنبال این مطلب نیست که آیا آیین سیکها آموزههای خود را از اسلام و هندو تقلید کرده یا خیر، بلکه به دنبال فهم این است که آیا آیین سیکها به عنوان دینی که ادعا دارد، دینی الهی است، دارای نظام اندیشه و طریقت عملی متفاوت هست یا خیر و این آموزهها تا چه میزان توانسته بر پیروان خود تأثیر مثبت گذارد و آنان را وادار کند تا در راستای آرمانها و اهداف آن دین حرکت کنند.»
در کتاب حاضر آیین سیکها با استناد به متون مقدس خودش بررسی شده و در مواردی شباهتها و اختلافات آن با آموزههای اسلامی و هندویی بیان شده است.
سیک (Sikh) به معنی شاگرد، از ادیان برخاسته از شبهقاره هند که این مذهب، نتیجه اختلافات مذهبی سده ?? میلادی است و چکیده نخستین آموزههای «گورو نانک» (مدعی پیامبری سیکها) است. نانک کوشید دینی تلفیقی از اسلام و هندوگرایی به وجود آورد. وی بر اصول مشترک این دو مذهب تأکید و از موارد جدایی و اختلاف به ویژه در آیینها و نیایشها صرف نظر کرده است.
مرکز مذهب سیک ایالت پنجاب هند است. پرستشگاههای سیکها از دیدگاه معماری به سبک معماری اسلامی ساخته شدهاند. پنجمین رهبر سیکها به نام گورو ارجن، معبدی از طلا در شهر آمریتسار هندوستان بنا کرد و کتابی به نام «گرانت صاحب(GranthSahib)» را جمعآوری کرد که مهمترین کتاب مقدس آئین سیک به شمار میآید.
کتاب «آیین سیکها» به قلم سید محمد روحانی از سوی انتشارات دانشگاه ادیان و مذاهب در شمارگان 2000 نسخه و 434 صفحه روانه بازار نشر شد.
