«خوزستان در نام‌واژه‌های آن» اثر عبدالرحمان عمادی از سوی نشر «آموت» منتشر شد. نویسنده در این کتاب ضمن ریشه‌شناسی برخی واژه‌های کهن، شناسنامه فرهنگی خوزستان را در پیوند با نام‌واژه‌های ایرانی بررسی کرده است.

به گزارش ایبنا «خوزستان(در نام‌واژه‌های آن)» کتاب دیگری از این نویسنده و فرهنگ‌پژوه است. این کتاب دربرگیرنده 11 مقاله درباره ساختار و بن‌مایه‌های معنایی تعداد بسیاری از واژه‌های کهن ایرانی از دوران باستان است.

عمادی در مقدمه کتاب که آن را «پیشیادکرد» نام گذاشته، ‌آورده: «نامواژه‌ها اگر خوب شناخته شوند، گزارشگر سرگذشت خویش‌اند. آن سال‌ها، زمانی بود که بلندگوها و مهره‌های نیروهای بیگانه فرمانروا، کم‌کم زمزمه‌های صدامی‌وار خود مبنی بر عربی بودن خوزستان و خلیج فارس و چند جزیره آن جا را در گوشه و کنار بلندتر و بی‌پرواتر کرده بودند. اگر خواننده، خواهنده این رشته از پژوهش باشد، گزارش‌ها را از زبان نامواژه‌های شوش، شوشتر، اهواز، خوز، هوز، خواهد شنید که آن خاموشان سخندان گر چه نقش دفتر روزگارند، اما زبان رسا و جاندار و پربار و گویایی دارند..»

در بخش آغازین کتاب با نام «یادداشتی از نویسنده کتاب دیار شهریاران» نیز آمده: «ریشه‌شناسی لغات و اعلام جغرافیایی سرزمین خوزستان، بدون مطالعات تطبیقی واژه‌شناسی سایر نقاط ایران زمین و بدون آگاهی از روایات و افسانه‌ها و اساطیر اقوام هند و ایرانی و ساکنان دشت خوزستان و جلگه بین‌النهرین از قدیم‌ترین زمان‌ها، و بدون توجه به آنچه بر این اقوام کهن گذشته و منشا اعتقادات و روش‌های زندگی و حرکت و فعالیت و بیم و امید آنها بوده است، ممکن نیست.»

«یادداشتی از نویسنده کتاب دیار شهریاران»، «خوزستان در نام‌واژه‌های آن»، «شوش، شوشتر=تستریا(تشتر)»، «اهواز-خوز- هوز» و «یادآوری»، از بخش‌های مختلف این کتاب اند.

«سرودی فارسی از ابونواس اهوازی» و «بدو و خلیج فارس و جزیره‌هایش» از مطالب پایانی این کتاب به شمار می‌آیند.

صفحه 349 تا 411 کتاب «خوزستان(در نام‌واژه‌های آن)» نیز به عکس‌هایی از ظروف سفالین و نقش برجسته‌های متعلق به هزاره‌های قبل از میلاد اختصاص دارد.
 
در فصل «اهواز، خوز و هوز» این کتاب، به بررسی معناهای مختلف لغت اهواز و ریشه‌های آن در زبان‌های متفاوت ایران باستان پرداخته شده.

«معنای بنیادین اهواز و خوزستان»، «اهواز و خوز، هر دو یک لغت ایرانی است»، «اهواز در کتب قدما»، «اوج و خوج نام پهلوی خوز و هوز و خوشاک»، «هوج و هوژ هم به معنای خوش، ‌خوز و هوز است»، «‌پیوند خوز و هوز با شکر و نیشکر» و.. از مطالب مختلف این بخش کتابند.

«پیوند رام» نیز فصلی خواندنی از این اثر تحقیقی است و به مقالات «نام رام در واژه‌ها و بر سر جاها»، «عید رام و عید باد» و چند مطلب دیگر اختصاص دارد.

به گفته عمادی «رام» به معنای خدا و ایزد در زبان‌های قدیمی فارسی است.

شعری از «ابونواس» و تفسیری بر آن و نیز شعری از مولف با نام «بدو و جزایر سه‌گانه جنوب» نیز در دو بخش پایانی کتاب به چاپ رسیده که در آن تفاوت‌های اقوام «بدو» و «عرب» بیان شده است.

عبدالرحمن عمادی، حقوقدان، متولد بهمن 1304 خورشیدی در روستالی «ای نی» اشکور در خانواده‌ای از طایفه سادات دیلمانی، از نوادگان مشاهیر دیلمی به دنیا آمد.

عمادی پس از تحصیل در مکتب‌خانه روستا، روانه رودسر، ‌رشت و قزوین شد و تحصیلات متوسطه را در این شهرها گذراند. وی در زمان حکومت مصدق(1331) موفق به دریافت لیسانس قضایی از دانشگاه تهران شد.

عمادی همزمان با وکالت؛ به پژوهش در مباحث ایرانشناسی روی آورد که بخشی از مقالاتش طی نیم قرن گذشته در مجلات معتبر منتشر شده اند.

«خوزستان(در نام‌واژه‌های آن)» نوشته عبدالرحمان عمادی به شمارگان 1000 نسخه از سوی نشر «آموت» منتشر شد. این کتاب 452 صفحه‌ای با قیمت 9000 تومان در بازار نشر ارایه می‌شود.