به گزارش ایسنا، "دیدار با احمد محمود" اثری است که توسط خانواده این داستاننویس معاصر فقید جمعآوری شده و دستنوشتههای او حاوی نامهها و یادداشتهای روزانه، بخشی از رمان نیمهتمام و منتشرنشده "مرد خاکستری"، تعدادی عکس، نقدها و نظرها درباره آثار محمود به همراه مصاحبههایش را دربر میگیرد و بهتازگی ازسوی انتشارات معین منتشر شده است.
نامههای ابراهیم گلستان و بزرگ علوی و نقد مسعود کیمیایی بخشهایی از مطالب کتاب یادشده است. همچنین رمان "مدار صفر درجه" و "داستان یک شهر" نیز از احمد محمود توسط نشر یادشده اخیرا به چاپ ششم رسیدهاند.
احمد اعطا (محمود) متولد چهارم دی ماه سال 1310 در اهواز بود. پدر و مادرش اهل دزفول بودند. او دوران ابتدایی تحصیلاتش را در همان شهر به پایان برد، اما نتوانست بهطور کامل تحصیل کند. خودش در اینباره گفته: «با همه اشتیاقی که داشتم نشد و نتوانستم به تحصیل ادامه دهم. بیقراری و ناسازگاری وجوه مشخص روزگار جوانی من بود، همین بود که در هیچکاری نتوانستم پایدار باشم. اگر بنا باشد مشاغلی را که داشتهام تعداد کنم از بیست می گذرد. این پایان نیافتن تحصیل من یک علتش سیاسی شدن بود. یک مقداری از این فعالیتهای سیاسی در رمان "همسایهها" آمده است بهنام خالد.»
محمود در ابتدا به نوشتن داستانهای کوتاه گرایش پیدا کرد. "مول" 1338، "دریا هنوز آرام است" 1339، "بیهودگی" 1341، "زائری زیر باران" 7- 1346، "پسرک بومی" و "غریبهها" 1350، نام مجموعه داستانهایی است که او پیش از نخستین رمانش - "همسایهها" - منتشر کرده بود.
محمود پس از انتشار رمانهای "همسایهها"، "داستان یک شهر" 60- 1358، و "زمین سوخته"1361، مجموعه داستانهایی به نامهای "دیدار" 1369، "قصه آشنا" 1370، "از مسافرت تا تبخال" 1371 و همینطور رمان "مدار صفر درجه" را منتشر کرد.
در سال 1379 آخرین اثر خود یعنی رمان "درخت انجیر معابد" را در دو جلد بهچاپ رساند و رمان "مرد خاکستری"اش ناتمام ماند. احمد محمود روز جمعه، دوازدهم مهر ماه سال 1381، بهدنبال یک دورهی بیماری سخت ریوی، در بیمارستان مهراد تهران درگذشت.
