مراسم اختتامیه سومین نمایشگاه اهدای کتاب به مدارس با عنوان " یاد یار مهربان " دوشنبه شب، هشتم اسفندماه با حضور دکتر غلامعلی حداد عادل ، رئیس مجلس شورای اسلامی ، رئیس کتابخانه ملی و برخی از مسئولین سازمان فرهنگی و هنری شهرداری تهران در محل این نمایشگاه در مصلی تهران برگزار شد .

به گزارش خبرگزاری مهر ، در بخش دیگری از این بازدید دکتر عسگری ، به ارائه گزارشی از برگزاری دو دوره گذشته " نمایشگاه یاد یار مهربان " ؛ اهدای کتاب به مدارس تهران و سومین دوره این نمایشگاه پرداخت و با ارائه آمار تحلیلی رویکرد مدارس به این نمایشگاه را مثبت ارزیابی کرد .

رئیس مجلس شورای اسلامی در سخنانی با اشاره به اهمیت مطالعه و کتابخوانی برای دانش آموزان گفت : باید از کسانی که این اقدام ارزشمند را پایه گذاری کردند تقدیر و تشکر کرد ، از اقداماتی که هرساله باعث خوشحالی من می شود اهدای کتاب به مدارس است و من این توفیق را داشتم که هر سه سال از این نمایشگاه دیدن کرده ام .

وی در بخش دیگری از سخنان خود افزود : برای پیشرفت کشور حتما باید آموزش و پرورش پیشرفته داشته باشیم و در عصر اطلاع رسانی باید نسل جوان یاد بگیرد که چگونه بیاموزد و چگونه به منابع علم مراجعه کند .

حداد عادل در ادامه افزود : امروز کسی دانشمند است که راه رفع مجهولات خود را بلد باشد و روش دست یافتن به علم چیزی است که باید به بچه ها آموخته شود زیرا خود علم بی پایان است و راه رسیدن و فراگیری علم " کتاب " است .

وی در ادامه تصریح کرد : باید مدارس ما پر از کتاب باشد و دانش آموزان ما کتابخوانی را بلد و علاقه مند به مطالعه باشند و در ایران جامعه ای کتابخوان داشته باشیم .

رئیس مجلسی شورای اسلامی در ادامه افزود : در برخی از مدارس به گونه ای به دانش آموزان آموزش داده می شود که مثلا در پایان دوره ابتدایی دانش آموز 100 کتاب مطالعه کرده است .

حداد عادل در بخش دیگری از سخنان خود یاد آور شد : اگر دانش آموزان مطالعه نمی کنند ما مقصر هستیم و ما وظیفه داریم در همه مدرسه های کشور کتابخانه ایجاد و معلمانی را تربیت کنیم که بچه ها را به کتاب خواندن تشویق کنند .

وی تصریح کرد : باید در مدرسه به بچه ها آموزش داده شود که کتاب آموزش فارسی را برای این می آموزند که بتوانند دیگر کتابهایی را که به زبان فارسی نوشته شده را بخوانند.

دکتر حداد عادل با انتقاد از کم بودن میران حق التالیف نویسندگان گفت : من به عنوان یک نویسنده اعتقاد دارم که هیچ کس در ایران با حق التالیف و حق الترجمه نمی تواند زندگی خود را اداره کند و این واقعیتی روشن است .