روز چهارشنبه بیست و دو آذر ماه سال جاری وبلاگ حامد هستم در یک یادداشت یک خطی، خبر از انتشار و روانه بازار شدن رمان "بی وتن" به قلم رضا امیرخانی داد.

 
روز بعد(پنج شنبه 23/9/85) در پی این خبر شایعه گونه، سایت عدالتخانه نیز اقدام به انتشار خبر رسمی انتشار این رمان نمود. این اقدام شتابزده در تنظیم خبر این سایت نیز خود را نشان داد. خبرنگار عدالتخانه نام رمان بی وتن را "بی وتند" و سفرنامه "داستان سیستان" را خاطرات "سفر سیستان" ذکر کرد.  گویا دوستان عدالت‌طلب ما نه تنها کتاب‌های این نویسنده را ندیده اند بلکه حتی اسم کتابهایش را هم از پشت تلفن خوب نشنیده‌اند!؟

 پس از عدالتخانه نوبت به سایت جامعه خبری تحلیلی(!)  الف رسید که در اقدامی مشابه و بدون پیگیری‌های معمول و مرسوم دست به انتشار خبر روانه بازار شدن این کتاب زد. نکته در خور تامل در خبر الف انطباق کامل متن پر غلط همان خبر سایت عدالتخانه است. چیزی که بسیاری از سایتهای خبری تحلیلی با فرمولش خوب آشنایند:(کپی+پیست) 

در ادامه این موج خبری و تحلیلی(!!) سایت ایده نیوز با تکرار این اقدام ناشیانه خبر را بار دیگر منتشر کرد.

تحریریه کتاب نیوز در پی این موج خبری در همان روزهای اول انتشار خبر توسط عدالتخانه؛ با تماس با انتشارات علمی درباره صحت و سقم این خبر سوال نمود که با تکذیب مشروط! این ناشر مواجه شد.

این در حالی است که بر اساس اخبار قبلی رضا امیرخانی قرارداد این کتاب را هنوز با هیچ ناشری نهایی نکرده است. تلاش خبرنگار کتاب نیوز هم برای پرسش این مسئله به جهت سفر مکه این نویسنده ناکام ماند.

آنچه در این اتفاق مایه تاسف شد، نحوه برخورد دوستان ما با این نویسنده و این کتاب است. رفتاری که بدون شک بی هیچ سوء نیتی و بیشتر به حسب مقتضیات آشفته بازار سایت‌های خبری و جو ناسالم مسابقه انتشار خبرهای پرخواننده، رخ می‌دهد.

آیا نمی‌توان با یک پیگیری معمولی نسبت به انتشار اخبار، هم به اخلاق ‌رسانه‌ای پایبند بود و هم اطلاع رسانی صحیح را مد نظر داشت؟

آیا این رفتارهای غیر حرفه‌ای، در کوتاه مدت باعث تخریب وجهه رسانه‌ای آدمها و آثارشان، و در بلندمدت موجب بی اعتباری رسانه نخواهد شد؟