کتاب نیوز  شناسنامه

فرانتسوبل اتریشی در جمع هنرمندان ایرانی

شب فرانتسوبل - نویسنده اتریشی - روز گذشته با حضور این نویسنده در تالار بتهوون خانه هنرمندان ایران برگزار شد.

به‌گزارش ایسنا، در این مراسم، علی دهباشی در معرفی فرانتسوبل گفت: بسیاری از منتقدان ادبی اتریش عقیده دارند که فرانتسوبل نماد نسل جدید نویسندگان این کشور است، زیرا پیوسته با نوآوری ها و نوجویی‌های خود در قلمرو زبان و موضوع و بخصوص قالب‌های گوناگون ادبی حسی متفاوت از گذشته را در خوانندگان برمی‌انگیزد. نام اصلی او البته "اشتفان گریبل" است و فرانتسوبل ترکیب نام پدر و مادرش است.

وی ادامه داد: فرانتسوبل در ‌15سالگی به نویسندگی علاقه‌مند می‌شود، ولی از ‌20سالگی به‌طور جدی قلم به دست می‌گیرد، البته نه برای نوشتن، بیش‌تر قلم‌مو برای نقاشی. چندی نمی‌گذرد که فرانتس دوباره به همان علاقه ابتدایی خویش، یعنی نوشتن روی می‌آورد.

دهباشی افزود: کارنامه آثار این نویسنده نشان می‌دهد که او مرزی بین شعر و نثر نمی‌شناسد؛ سوبل شعر می‌گوید، رمان می‌نویسد، نمایش‌نامه‌نویس هست و مخاطبان داستانش کودکان هم هستند. با این همه طنز را از یاد نمی‌برد. تعبیر او از طنز بیش‌تر همان طنز گوتسک است؛ طنزی تلخ و گزنده که چشمان خواننده را در لاک می‌کند و بر لبانش تبسمی اندیشمندانه می‌نشاند.

در ادامه محمود دولت‌آبادی در سخنانی گفت: بنده به‌عنوان یکی از نویسندگان کشورم ایران و به نمایندگی از دیگر نویسندگان ایرانی به فرانتسوبل و همراهانش خوش‌آمد می‌گویم.

او در ادامه گفت: با نگاهی به آثار فرانتسوبل متوجه می‌شویم که بین نویسندگان تمام زبان‌ها و تمام کشورها چقدر نکات اشتراک وجود دارد. در حقیقت نویسندگان دنیا بین خودشان هیچ‌گونه مشکلی ندارند. برای ایجاد ارتباط درونی فقط این قالب‌های زبانی است که مانع داد و ستد بین نویسندگان می‌شود.

دولت‌آبادی اظهار داشت: آدمیزاد گوهر یگانه‌ای دارد؛ این گوهر یگانه را بیان کردن شرفی است که به عهده نویسندگان واگذار شده است. محرز و قطعی است که:

جان خوکان و سگان از هم جداست
متحد جان‌های مردان خداست

دولت‌آبادی همچنین افزود: ‌فرانتسوبل در سخنرانی خود می‌نویسد که در نوشتن آن‌چه من خود را وقف آن کرده‌ام، این است که از این جهان در امان بمانم. این عبارتی است که هر نویسنده‌ای در هر کجای دنیا می‌تواند بگوید، زیرا نوشتن در حقیقت بارویی است که ما به دور خومان و زندگی‌مان می‌کشیم. اما درون آن بارو ما با بی‌نهایت تپش‌های قلب و با جست‌وجوهای زیاد در ارتباط با دیگران هستیم. ‌ما در ارتباط با جهان هستیم، چنان‌چه شوپنهاور می‌گوید، من دیگران هستم؛ یعنی شخص به واسطه دیگران خودش می‌شود و این دیگران در ادبیات تا تمام کرانه‌های زندگی انسانی ادامه دارد، به‌همین جهت است که در ذهن نویسنده و شاعر همه جهان زندگی می‌کند.

این داستان‌نویس افزود: دیگر مطلبی که در سخنرانی فرانتسوبل است، این جمله است: «متن مثل پوسته دیگری است که می‌توانم بر پوست بدن خود ببندم و به زیر آن بخزم». کاملا درست است. کلمات برای نویسندگان تار و پود ایجاد می‌کنند؛ تار و پودی که درون آن می‌توانند نادیده زندگی کنند؛ بنابراین نوشتن امری می‌شود که در عین حال انسان را جدا می‌کند، در همان حال که میان جمع است.

دولت‌آبادی در پایان با اشاره به نام‌گذاری سال ‌2007 به‌نام مولانا گفت: این نشان از حرمتی است که برای ادبیات و زبان فارسی قایل شده‌اند. او در پایان سخنانش غزلی از مولانا خواند و تریبون را به فرانتسوبل سپرد.

در ادامه مراسم، فرانتسوبل داستانی را خواند، در حالی که هم‌زمان توسط سعید فیروزآبادی ترجمه می‌شد.

فرانتسوبل همچنین از حضور گسترده علاقه‌مندان ادبیات در تالار بتهوون اظهار تعجب کرد و گفت: برای برنامه‌های داستان‌خوانی من، حتا در وین این همه جمعیت نمی‌آید.

۱۳۸۵/۱۰/۰۱
 مطالب مرتبط 

هم اندیشی
ارسال صفحه به دوستان
چاپ

ادبیاتتاریخ و سیاستدین و فلسفهعلوم انسانیهنرمرجع

بایگانی  
رنج‌های مضاعف یک زن / علی‌الله سلیمی
حس حاکم بر روایت خاطرات این کتاب متأثر از روحیات زنانه است و این ویژگی آن را از آثاری که معمولا از زبان و به قلم مردان در حوزه‌ی ادبیات پایداری خلق می‌شود، متمایز می‌کند... از ویژگی‌های اصلی این کتاب، تلفیق روایت داستانی با رویکرد خاطره است.
۱۳۸۸/۰۳/۱۲
افست شده بعد از سه دهه / ابوالحسن مختاباد
این از عجایب است که کتاب آقای آدمیت، که حتی در دوره‌ی اصلاحات هم مجوز انتشار نگرفت، در دولت‌آقای احمدی‌نژاد مجوز انتشار بگیرد... ناشر به خواننده به زبان بی‌زبانی می‌گوید: "این همان کتابی است که 35 سال قبل منتشر شد و ما هم دستی به آن نزدیم و ارشاد هم تغییرش نداده است."
۱۳۸۸/۰۳/۳۰
نشانه‌های بی‌خویشاوند/ ندا کاووسی‌فر
آیا ارمیا شخصیت تراز انقلاب اسلامی، یک حزب‌اللهی متعهد است؟ ... آیا ارمیا یک عارف شوریده سر است؟‌ باز هم پاسخ منفی است... ارمیا یک شخصیت نهیلیست، هیچ‌انگار است... حضور مداوم نویسنده در متن با مطول کردن داستان از ‌ایجاز آن کاسته است...
۱۳۸۸/۰۳/۱۷

بایگانی  
خانم پائولاتیم
ایتالو کالوینو / اعظم رسولی
یک قلب کوچولو
نادر ابراهیمی
مشترک مورد نظر زیر پل منتظر است
فاطمه جعفریان
دست کج، زبان راست
سید مهدی شجاعی
سفر به انتهای شب / فصل دو
لویی فردینان سلین / فرهاد غبرایی
عمو پفکی
داوود امیریان
پیرزن و تخم‌مرغ
اکبر صحرایی
مردی که زیاد اسراف نمی‌کرد
سید علی موسوی

بایگانی  
ای خفته خوار بر ورق روزنامه‌ها
محمدرضا ترکی
این روزها چقدر صبورند سنگ‌ها
خلیل جوادی
کاش سهم بی‌کسی‌های دلم باشد
مریم رزاقی
از سلیمانی درگاه تو راندند مرا
محمدصادق کریمی
آهی بکش! پشت زمستان را بلرزاند
مریم سقلاطونی

بایگانی  
سینما، آب و آفتابه
محسن حدادی
اندر احوالات نکاح نیمه ‌کاره
میرزا قلی‌خان‌ راپورتچی
ما تروریست‌های آماتور
سید علی میرفتاح
دانشگاه ‌برزخ!
زهرا دُری
از طرف دیگر
زینووی پاپرنی / منوچهر محبوبی

بایگانی  
میان اشک و لبخند
10جلد برگزیده‌ی 2008
کتابخانه‌ای در بزرگترین جزیره
شیخ بهایی در ملک

بایگانی  
زیارت، قیامت کوچکی است
نفیسه مرشدزاده
هفت سین داستان
مهدی نورمحمدزاده
اژدهای موسی و جدول مندلیف!
مهدی نورمحمدزاده
کفشداری یازده؛ روبروی گنبد سبز
محبوبه سربی

       


پیشنهاد شما
پشت جلد
فهرست
فرم عضویت در خبرنامه‌ی کتاب
فروش اینترنتی "امید و دلواپسی"
پژوهشکده فرهنگ و معارف
پاتوق کتاب
تحریم تجاری اسرائیل
انجمن حمایت از قربانیان سلاح‌های شیمیایی
درباره‌ی کتاب‌نیوز
روی جلد | پیشنهاد ما | نقد و نظر | بازارچه | کتابخانه | نقطه سر خط | پیشنهاد شما | دیگران | شناسنامه
کلیه حقوق متعلق است به موسسه « میراث اهل قلم » . باز نشر مطالب با ذکر « کتاب نیوز » بلامانع است.
طراحی سایت، هاست(هاستینگ)، ثبت دامنه - رادکام