دو دستگی در شورای شعر و ترانه و عدم توجه به ترانه، به عنوان یک جنبش خواستار آزادیهای انتقادی، اجتماعی، سیاسی و عاشقانه مناسب، فرهنگ جامعه را رنجور ساخته است.
عبدالجبار کاکایی عضو شورای شعر و ترانه در گفت و گو با فارس، ضمن بیان خبر فوق اضافه کرد: «به طور کلی دو گرایش عمده در شورای شعر نسبت به کلام در موسیقی پاپ وجود دارد؛ یکی گرایش محافظه کارانه است که از نظر تکنیکی، ادبیات فاضلانه و فاخری را در ترانه پاپ جستجو میکند و از نظر محتوایی خواستار محدودیت موضوعات ترانه پاپ اجتماعی و عاشقانه است. گرایش دیگر واقع گرایانه است که کلام در موسیقی پاپ را از نظر تکنیکی متناسب با شرایط موجود و ماهیت جنبش ترانههای مردمی مینگرد و از نظر محتوایی، خواستار آزادی انتقادهای اجتماعی و سیاسی و عاشقانه متناسب با فرهنگ جامعه است.»
این شاعر و ترانه سرا تصریح کرد: «از طرفی شورای ترانه دچار کمبود نیروی متخصص کلام در موسیقی پاپ (کلام محاوره) است و در واقع 80 درصد آثار دریافتی را 20 درصد شورا میبیند و 20 درصد آثار دریافتی را 80 درصد اعضای شورا نظارت میکنند.»
کاکایی به عدم وجود ارادهای قوی در ارشاد برای تعدیل و ضابطهمند کردن نیروهای شورا اشاره و عنوان کرد: «ارجاع ترانههای پاپ به شاعرانی که حتی یک ترانه پاپ در کارنامه آثارشان دیده نمیشود، از مشکلات دیگر شورای ترانه است. نظارت خارج از شورا که در حقیقت اهانت به شورای شعر بود، با مقاومت و پیگیری اعضای شورا، موقتا متوقف شده است، اما ممنوعالقلم کردن دخالت نهادهای غیرمسئول در حوزه موسیقی پاپ، هنوز ادامه دارد که بخشی از این مشکلات به مدیریت این حوزه در ارشاد برمیگردد اما بخش عظیمتری به خود اهالی موسیقی پاپ مربوط میشود.»
وی متذکر شد: «امروز دفاع از حقوق این جمعیت پراکنده و مخدوش قدری دشوار است و نخبگان موسیقی و ترانه پاپ بایستی همگرایی کنند و به تعامل با هم بپردازند.»
کاکایی گفت: تا این حوزه شخصیت صنفی و علمی و هنری نداشته باشد و حقوق واقعیاش را نشناسد، مورد ستم دستگاه اداری قرار می گیرد. وقتی گرایش بخش عمدهای از ترانه سراها و خوانندههای این حوزه به شبکههای تجاری زرد و ضعیف تلویزیونی و ماهوارهای است و در حقیقت هنر را به مسلخ تجارت میبرند، چه انتظاری میتوانیم از دستگاه اداری و امنیتی داشته باشیم؟
