اگرچه امیرخانی تلفظ "بی وَتن" را برای رمان بهتر می‌داند؛ اما در متن کتاب با شکل نوشتاری عبارت "بی وتن" بارها بازی کرده است. گاهی شخصیت داستان اصطلاح بی وطن را در نامه‌هایش به غلط "بی وتَن" می‌نویسد؛ در جایی از شباهت ظاهری این عبارت با کلمه‌ی "بی‌وتِن" - ماده‌ای شیمیایی‌ای که در زیر ناخن‌ها به‌وجوه می‌آید- بهره برداری شده و در سومین نوع آن از آیه‌ی "بُیُوتُن من زجاج" - خانه‌هایشان از شیشه است-  الهام گرفته شده است.

به گزارش کتاب‌نیوز عناوین فصول هفت‌گانه‌ی این رمان عبارتند از:  فصل اول: معنا، فصل دوم: فصل پنجم(!)، فصل سوم: مسکن، فصل چهارم: پیشه، فصل پنجم: زبان، فصل ششم: ژنتیک و فصل هفتم: مراثی.

امیرخانی برای نوشتن این رمان یک‌سال تحقیق کرده و برای تکمیل اطلاعاتش، حدود یک سال با یک خودرو، سراسر ایالات متحده امریکا را برای آشنایی با شرایط اجتماعی مهاجران ایرانی زیر پا گذاشته است.