محمود درویش، شاعر مقاومت فلسطین،‌ روز گذشته بر اثر ایست قلبی درگذشت. 12 کتاب مستقل از سروده‌های این شاعر به فارسی ترجمه و در ایران به چاپ رسیده است.

به گزارش ایبنا، محمود درویش شاعر مبارز فلسطینی، روز گذشته در پی جراحی عمل قلب باز و در اثر ایست قلبی دیده از جهان فروبست.

باجست و جوی نام این نویسنده در فهرست کتاب‌های ثبت شده سازمان اسناد و کتاب‌خانه ملی ایران، 10 جلد کتاب مستقل به دست می‌آید که شامل این آثار هستند: «آخر شب»، «بیرون از اسطوره‌ها»‌،‌ «آخرین قطار»، «برگ‌های زیتون»، «گنجشکان در الجلیل می‌میرند»،«شاخه‌های گل»، «مزامیر: منظومه‌ای بلند»، «یادداشت‌های  با جستجوی نام این نویسنده در فهرست کتاب‌های ثبت شده سازمان اسناد و کتاب‌خانه ملی ایران، 10 جلد کتاب مستقل به دست می‌آید  غم انگیز روزانه»، «در محاصره» و «من یوسفم پدر».

این کتاب‌ها توسط مترجمانی چون: «موسی اسوار»، «جاهد جهانشاهی»، «یوسف عزیزی»، «موسی بیدج»، «صابر امامی»، «امیره ضمیری»، «تراب حق‌شناس» و «عبدالرضا رضایی‌نیا» به زبان فارسی ترجمه شده‌اند.

همچنین چندین مقاله مطبوعاتی در مورد این شاعر فلسطینی در فهرست کتاب‌خانه ملی ایران به ثبت رسیده است که از میان آنها می‌توان به آثار زیر اشاره کرد: «بارانی دور در خزانی نرم» (محسن احمدی- روزنامه کیهان 6 اسفند 1374)، «مظلومیت مردم فلسطین در شعر محمود درویش» (امیرمهدی حقیقت- روزنامه جام‌جم 15 اسفند 1379)، «غزه یک زندان واقعی است» (روزنامه اطلاعات 14 دی 1374)، «فلسطین همیشه سبز است» (محسن احمدی-  روزنامه جمهوری اسلامی12 اردیبهشت 1375)، «پاسخ‌هایی به درد تبعیید» (احمد پرهیزی- روزنامه جام‌جم 9 خرداد 1384)، «نماینده زخمی سازش ناپذیر (عباس خوش‌عمل – روزنامه جام‌جم 18 مرداد 1380)، «شعری از میان سیم‌های خاردار» (روزنامه انتخاب 14 اسفند 1378)، «نازکتر از رویا، قطورتر از کابوس» (روزنامه مردم‌سالاری 16 اردیبهشت 1381)، «راهی به دمشق» (امیرعلی علامه‌زاده،- روزنامه شرق 16 خرداد 1383)، «ابرهایی با اشکال بی‌پایان – عبدالحسین فرزاد، روزنامه همبستگی 7 بهمن 1385) و «نقاشی روی برگ‌های زیتون» (محمدحسین ولایتی، روزنامه کاروکارگر 10 شهریور 1377) .

محمود درویش که به او لقب شاعر ملی این کشور را داده‌اند، در سال 1941 میلادی متولد شد. در  مترجمانی چون: «موسی اسوار»، «جاهد جهانشاهی»، «یوسف عزیزی»، «موسی بیدج»، «صابر امامی»، «امیره ضمیری»، «تراب حق‌شناس» و «عبدالرضا رضایی‌نیا» آثار درویش را به فارسی ترجمه کرده‌اند  سال 1948 پس از اشغال فلسطین به وسیله صهیونیست‌ها مجبور به مهاجرت از سرزمین خود شد. مدتی در مسکو سکونت گزید و سپس به مصر مهاجرت کرد. وی در این کشور و تحت فشار مجامع صهیونیستی، مدتی را در حبس گذراند و پس از آن آشکارا فعالیت‌های سیاسی‌اش را برای رهایی فلسطین اشغالی پی گرفت و به سرودن اشعاری با مضامین اعتراضی و مدح آزادی پرداخت.

وی پس از سالهای تبعید، در سال‌ای پایانی قرن بیستم موفق شد به سرزمین خود بازگردد. سروده‌های درویش می توان به مجموعه‌های «گنجشک های بی بال» (1960)، «برگهای زیتون» (1964)، «عاشقی از فلسطین» (1966)، «تحت بیگانه» (1999)، «دیواریه» (2000)و «موقعیت محاصره» (2002)، اشاره کرد.

به گزارش ایبنا تاکنون جایزه‌هایی همچون جایزه ابن سینا، جایزه لوتس از انجمن نویسندگان آفریقا-آسیایی، جایزه هنرهای حماسی، جایزه آزادی فرهنگی از بنیاد لبنان و جایزه ناظم حکت به این شاعر تعلق گرفته است.

این شاعر روز گذشته و بر اثر ایست قلبی دیده از جهان فروبست.