مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران گفت: «مطبوعات برای تولید خبر و گزارش سرمایهگذاری نمیکنند و وارد معاملاتی شدهاند که در شأن رسانه نیست.»
به گزارش کتابنیوز به نقل از ستاد خبری پانزدهمین جشنواره مطبوعات، عباس سلیمینمین در ارزیابی از فضای کلی مطبوعات در کشور گفت: «کسانی که با انگیزه انتفاع به طرف کار رسانهای آمدند موقعیت برتری پیدا کردند. وقتی فضای رسانه پیچیده و پرهزینه شد مدیران رسانه از عهده اداره آن برنیامدند و وارد معاملاتی شدند که در شأن عنصر رسانه نیست. چه در آستانه انتخابات و چه در شرایط معمول شاهد برخوردهایی بودیم که شأن رسانه را پایین میآورد. به محض اینکه صاحب سرمایه یا نفوذ سیاسی با معضل سیاسی مواجه میشود رسانههایی هستند که در خدمت او قرار بگیرند و موقعیت را برای او حفظ کنند حال چه حق باشد و چه ناحق.»
وی تصریح کرد: «وقتی مدیران رسانه وارد این فضا بشوند کمکم عوامل دیگر رسانه نیز تحت تاثیر قرار میگیرند کاری که متاسفانه مدتهاست آغاز شده است. در چنین شرایطی روابط عمومیها در صدد تطمیع خبرنگار هستند و نه اغنای او. اگر خبرنگار براساس رسالت خود و تعهداتش با مردم وارد میدان شود روابط عمومیهایی که میخواهند خبر پنهان بماند و یا دگرگونه شود در برابر او خواهند ایستاد ولی به هر حال خبرنگار متعهد عمل کرده و اخبار را آنگونه که هست به دست مردم و رسانه میرساند. در حالی که در شرایط فعلی مدیران رسانه و خبرنگارها تنها کارگزار سرمایهگذارها و شرایط سیاسی هستند.»
مدیر دفتر مطالعات و تدوین تاریخ ایران گفت: «از سوی دیگر برخی مقامات برداشتهای شخصی از قانون میکنند و گاه منجر به تعطیلی و تعلیق یک رسانه میشوند و دلزدگی در اهالی رسانه ایجاد میکنند.»
وی درباره تاثیر برگزاری جشنواره در رشد و شکوفایی مطبوعات گفت: «این امر بستگی به دستاندرکاران جشنواره دارد. جشنواره امکانی برای ارزیابی رسانه و شناسایی نقاط قوت و ضعف آن است که باید در بیانیه داوران و گزارشهای مفصل ارائه شود. من از همین جا تاسف و تاثر خودم را در زمینه تولید خبر ابراز میکنم. تولید خبر بسیار تنزل پیدا کرده است.»
وی در پایان گفت: «جشنواره میتواند بهاری برای شروع یک سال جدید باشد. باید اعلام شود چرا امروز تیتر خوب در مطبوعات نداریم یا چرا سرمقاله برتر وجود ندارد. این مشکلات را پنهان نکنیم تا ضعفها روشن شود. اگر یارانهها نتوانسته در بهبود فضای مطبوعات موثر باشد بدانیم دلایل آن چه بوده و چه کار باید کرد. اما جشنواره متاسفانه دارای چنین موقعیتی نیست و در مقام آسیبشناسی مطبوعات برنمیآید.»
