کتاب «تینا و داستان‌های اندیشیده‌شده» نخستین اثر ترجمه‌شده عطا محمد، نویسنده کرد عراقی، در ایران منتشر شد.

به گزارش ایسنا، این کتاب با ترجمه نجم‌الدین براخاصی و  محمدرضا کلهر در نشر افراز منتشر شده است.

عطا محمد متولد سال ۱۹۷۰ در سلیمانیه عراق، لیسانس حسابداری را از دانشگاه همان شهر دریافت کرده است. نخستین داستانش را در سال ۱۹۹۴ چاپ کرده اما نخستین  مجموعه داستانش با نام «بازمانده‌ طوایف» در سال ۱۹۹۹ چاپ شده است. درحال حاضر در کشور سوئد زندگی می‌کند و تا کنون این آثار از او منتشر شده‌اند: بازمانده‌ طوایف، مجموعه داستان، ۱۹۹۹، تاس‌های رؤیا، مجموعه داستان، ۲۰۰۲، دست‌نوشته‌های خست و کتاب رؤیا، متن اندیشه‌ای، ۲۰۰۳، فریب و خودپنهان‌کردن، مجموعه داستان، ۲۰۰۵، گشت‌های نامحسوس میر به درون تنهایی، رمان، ۲۰۰۶ ، آفت‌های خانواده‌ میخک، رمان، ۲۰۰۶ ، تینا و داستان‌های اندیشه‌شده، مجموعه داستان، ۲۰۰۷،  گیلاس خون، رمان، ۲۰۰۷، فهرست، رمان، ۲۰۰۹، تارزنِ رنگ، حکایت، ۲۰۰۹، خواجه نصرالدین که در قبال لبخنده‌ای کشته می‌شود، رمان، ۲۰۱۰، کتاب حاشیه‌نویسان، متن روایتی-اقتباسی، ۲۰۱۲، پیشوای کتاب‌سازانِ کشته‌شده، ۲۰۱۴.

در معرفی کتاب «تینا و داستان‌های اندیشیده شده» عنوان شده است: این کتاب شامل دو بخش اصلی است؛ بخش اول متن داستان‌ها و بخش دوم ضمائم است که تحت عنوان با خوانش‌های متفاوت گرد آمده‌اند. نقد اول از نویسنده کرد بختیار علی است که از دیدگاه فلسفی و محتوایی اثر را بررسی می‌کند، نقد دوم از نقشه عبدل که از دیدگاه اگزیستانسیالیستی اثر را مورد واکاوی قرار می‌دهد و نقد سوم از محمدرضا کلهر نویسنده و منتقد کرد ایرانی است که اثر را از دیدگاه صناعت و تکنیک و سرچشمه‌ و خاستگاه روایت مورد مداقه قرار می‌دهد.

خلاصه‌ داستان:

نویسنده کاراکتر اصلی کتابش، پدر یا راوی را وامی‌دارد که شبی به ناگزیر از روی دفتر سفیدی برای دخترش تینا قصه‌گویی کند. راوی که او نیز نویسنده است، شهرزادوار بر مبنای شگرد «حدیث نفس» و «قصه‌گویی» ۱۰ روایت برای دختر خواب‌رفته‌اش بازگو می‌کند. خُرده‌داستان‌هایی با مضامین کلان و تفاسیر متناقض‌نمای آن‌ها از راوی، کلیت یا شکل و شاکله‌ داستانِ «تینا و داستان‌های اندیشه‌شده» از «عطا محمد» را می‌سازند. در این میان مفهوم «تصویر و آینه» و تکرار آن همچون یک موتیف کارکرد مهمی دارد که دلالت‌های ضمنی بسیاری را موجب می‌شود و راوی را دل‌مشغول تفاسیر و تأویل‌های چندی می‌کند و به قول خود راوی می‌تواند که عنوان دوم کتاب هم همین عنوان «تصویر و آینه» باشد.

زمان بازدهی حوزه آموزش طولانی است و به‌همین‌خاطر ایده نوسازی از بالا با اعمال زور را مطرح می‌کردند... اگر ما ملتی داشته باشیم که جاهل باشد، آن‌گاه استبداد بر او تداوم پیدا می‌کند... آنهایی که می‎فرستیم خارج تحصیل می‌کنند و برمی‎گردند، حتی اگر ترقی‎خواه، مشروطه‎خواه و آزادی‎طلب باشند، وقتی با وضعیتی روبه‌رو می‎شوند که نمی‎توانند در آن کاری کنند، ناامید می‎شوند... سعی می‌کند رضاشاه، استبداد و سلطنت را بلاموضوع کند. ...
زن در تاریخ انگلستان مطلقا بی‌اهمیت است... در قصه ها عنان زندگی شاهان و فاتحان به دست اوست ولی در واقعیت برده مردان است...زنها باید به چیزهای دیگری به جز آنچه فکر می‌کردند فکر می‌کردند! ... این را بنویس! به آن فکر کن!... تصور کنید شکسپیر خواهری داشت که در نبوغ با او برابری می‌کرد. ولی افسوس که دخترک را هرگز به مدرسه نفرستادند، هیچ وقت نتوانست دستور زبان و منطق یاد بگیرد، پیش از پایان نوجوانی به اجبار ازدواج کرد و سرانجام پس از فرار از منزل جوانمرگ شد. ...
ماگدا آلمانی است و حاصل تجاوز یک افسر روس به مادرش... آیا می‌توان بخش انسانی دیکتاتورها را از اعمال ضد بشری‌شان جدا کرد... هرگز احساس ندامت از اعمالی که در دستگاه هیتلری مرتکب شده بود نداشت... گوبلز می‌خواست نویسنده شود، هیتلر زمانی سعی داشت معمار شود، چرچیل آرزوی هنرمندی در سر داشت، استالین به شاعر شدن فکر می‌کرد و هیملر به کشاورزی علاقه‌مند بود. ...
تب تند دولت برای ساختن جامعه «بدون فقیر» به وضعیتی انجامید که نائومی کلاین آن را «ربودن ضروریات یک زندگی آبرومندانه از میلیون ها شهروند» می نامد... تهیدستان در دهه های ۵٠ و۶۰ شمسی فاقد مکانیسم های نهادی بودند... خیریه شدن اقتصاد ملی... چگونه مردم عادی با مخالفت ها و مقاومت های پراکنده اما فراگیر، دولت را، هرچند موقت، وادار به عقب نشینی کردند... بی عدالتی سیستماتیک و ناکارآمدی حکمرانی ...
از سوراخ کلید، خدمتکارشان را که مشغول حمام کردن است نگاه می‌کند. دلش می‌خواهد داخل شود... به زحمت نوزده سال دارد که انقلاب سوسیالیستی و وحشت بر کشور او سایه می‌گسترد. آیا همین انقلاب نیست که با خشونتهایش به او امکان می‌دهد که از دایره‌ای که مادر به دورش کشیده است فرار کند و بالاخره وارد «زندگی حقیقی» شود... در خانه‌هایی که شاعران به دنیا آمده‌اند زنها حکومت می‌کنند ...