جایزه ادبی جورج اورول که به آثار سیاسی اهدا می شود «شیرفروش» آنا برنز را به عنوان برنده سال ۲۰۱۹ خود در بخش ادبیات سیاسی انتخاب کرد.

به گزارش مهر به نقل از سایت جایزه، جایزه جورج اورول که از امسال در دو بخش داستانی و غیرداستانی اهدا می‌شود، برندگان خود را معرفی کرد.

در حالی که امسال ۶ فینالیست در بخش ادبیات داستانی انتخاب شده بودند، رمان «شیرفروش» نوشته آنا برنز که پیشتر جایزه بوکر را هم دریافت کرده بود، به عنوان برنده بخش داستانی انتخاب شد.

این نویسنده ایرلندی در رمان «شیرفروش» از ترس‌هایی که هر روز در زندگی اعمال می‌شود پرده برمی‌دارد و قهرمان جوان خود را با حملات جنسیتی و سیاسی روبه رو می‌سازد. این داستان از قول دختری ۱۸ ساله روایت می‌شود که یک مرد شبه نظامی بر او سلطه خود را اعمال می‌کند.

هیات داوران جایزه «جورج اورول» این کتاب را با وجود اینکه دوره‌ای خاص را دربرمی‌گیرد دارای مضمونی جهانی خواندند که با تمرکز بر تعلقات سیاسی شخصیت‌هایش از فشارهایی می گوید که می‌تواند انسان‌ها را به نابودی بکشاند.

گلن جیمز براون برای «‌آیرونوپلیس»، دایانا اوانز برای «آدم‌های عادی»، نیک درناسو برای «سابرینا»، نویو رزا شوما برای «خانه‌ای از سنگ» و لنی زوماس برای «ساعت‌های سرخ» دیگر نامزدهای این بخش بودند.

در بخش نوشته‌های سیاسی غیرداستانی نیز از میان ۶ فینالیست کتاب پاتریک رادن کیفی یعنی «هیچی نگو: یک داستان واقعی از قتل و خاطره در ایرلند شمالی» به عنوان برنده انتخاب شد.

در این بخش که قبلاً به عنوان جایزه کتاب اورول برگزار می شد دیگر فینالیست ها عبارت بودند از: اولیویه بولو برای «سرزمین پول»، فرانسیسکو کاتو برای «خط رودخانه می‌شود»، نورا کروگ برای «هایمات: آلبوم خانواده آلمانی»، دیوید پیلینگ برای «توهم رشد» و آلپا شا برای «در میان چریک‌های انقلابی هند».

جایزه اورول در عین حال در بخش نوشته‌های سیاسی در شبکه‌های اجتماعی بریتانیا نیز «در ورای خطوط کشور» نوشته مکس دالی و در بخش روزنامه‌نگاری استیو بلومفیلد و سوزان مور را به عنوان برندگان خود برگزید.

این جایزه که به هر یک از برندگانش ۳ هزار پوند به عنوان جایزه اهدا می‌کند، برای تشویق نوشته‌هایی با تمرکز بر سیاست اهدا می شود به آثاری تعلق می‌گیرد که روح سیاسی و هنری خود اورول را در آثارشان به کار گرفته باشند.

هر یک از برندگان یک نسخه خاص از کتاب «1984» جورج اورول را که توسط پسر وی امضا شده نیز در هفتادمین سالگرد انتشار این کتاب دریافت می‌کند.

کارو ولش تو ادعا که بیستیم؛ جز خودمون به فکر هیچکی نیستیم... کنج اداره عمرمون تباه شد؛ بس که نشستیم دلمون سیاه شد... نمی دن آدمو فرشته‌ها لو؛ کسی نمی گیره از آدم آتو... قدیم که نرخ‌ها به طالبش بود؛ ارزش صندلی به صاحبش بود... فقیه اگه بالای منبر می‌نشست؛ جَوون سه چار پله پایین‌تر می‌شِست... مردا بدون میز هم عزیزن؛ رفوزه‌ها همیشه پشت میزن ...
چرا فوتبال می‌بینیم؟ چرا دیکتاتورها سیری‌ناپذیرند؟ یا ما چگونه در زبان محاوره سعی می‌کنیم دراماتیک باشیم؟... یک تلویزیون با حق انتخاب بین هفتصد کانال نه آزادی بلکه اجبار است. دستگاهی که آفریده‌ایم نیاز به تماشا شدن دارد؛ زیرلب به ما می‌گوید: «برای قبضه کردن توجه شما از هیچ کاری دریغ نخواهم کرد... همان‌گونه که خوراک فکری تبلیغات، همه‌مان را به مقام برده‌های مصرف‌کننده تنزل می‌دهد، هنر دراماتیک، آفریننده و بیننده را به مقام مشارکت‌کننده ترفیع می‌دهد ...
داستان که نه، قصه هم نیست... سبک روایت همان سبک خاص نویسنده در کتابهای روایت فتح است: پیش بری روایت به سبک پس و پیش گفتن وقایع در عین به هم پیوستگی برای در تعلیق نگه داشتن مخاطب... جراحی اختلاف نظرهای علمای نجف بخصوص درباره اضلاع مثلث حکومت، مردم و حوزه؛ که مهمترین انگیزه شهید صدر برای ما شدن و بزرگترین سد در مقابل او نیز بوده است، کار بسیار سختی است که نویسنده از پس آن برنیامده ...
می‌گویند شهریار ماکیاولی همیشه کنار تخت استالین است. غیر از این هم از او انتظار نمی‌رفت: پس از این کتاب، هیچ سخن به‌واقع مهمی درباره اخلاقیات سیاسی گفته نشده است... خوانش این آثار باید در ارتباط و تعامل با محیط صورت گیرد... اثر منفور و مهوّع آدولف هیتلر هم در کنار کتاب‌های خردمندانی همچون هابز و لاک و مونتسکیو و برک و دوتوکویل و هایک و رالز، فصلی را به خود اختصاص داده است. ...
خود را آنارشیستی می‌داند که به دموکراسی عشق می‌ورزد... در جنبش‌های دانشجویی خشونت‌آمیز حضوری فعال داشته است و سپس راهی آمریکا می‌شود و در گروه نمایشی دوره‌گرد نقش ایفا می‌کند. او مجددا به ژاپن برمی‌گردد و سرآغاز شورش‌های دیگری در روستای اجدادی‌شان می‌شود... کره‌ای‌ها به‌عنوان برده از وطن‌شان به ژاپن آورده شده‌اند و تحت استعمار ژاپنی‌ها قرار دارند ...