اولین شماره دوره جدید فصلنامه "جشن کتاب" که به داستان کوتاه اختصاص دارد، در 164 صفحه و با قیمت 1200 تومان منتشر شد. علاوه بر مطالب این شماره که شامل داستان کوتاه، مقالات، طنز و معرفی کتاب می‌شود، یک لوح فشرده اهدایی از چهار فصل  آنتونیو ویوالدی نیز در اختیار خوانندگان قرار گرفته است.

در بخش داستان، با توجه به تنوع ژانرها و سلایق ادبی گوناگون داستان‌هایی مانند قصه هزار و دوم شهرزاد اثر ادگار آلن پو، گزارش نوشته دونالد بارتلمی، ماه نرم ایتالو کالوینو، شب سوم گیتا گرکانی و نه میلیارد نام خدا اثر آرتور سی کلارک مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

در کنار مقالات متنوع در تاریخ سینما، تاریخ موسیقی، تاریخ هنر، نجوم و معرفی شخصیت‌های برجسته‌ی معاصر، مقالاتی نیز با مرور بر تحولات دیوارنگاری در ایران، فرهنگ نمادها و افسانه ها و اساطیر و تاریخ موسیقی نیز در اولین شماره این فصلنامه آمده است. آرش حجازی سردبیر و محسن شهرابی دبیر تحریریه جشن کتاب هستند.

قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...