داستان‌های کوتاه جیمز جویس با ترجمه‌ی احمد گلشیری منتشر شد.

به گزارش ایسنا، این کتاب‌ از مجموعه‌ی بهترین داستان‌های کوتاه است که پیش‌تر، داستان‌های کوتاه ارنست همینگوی،
آنتوان چخوف و گابریل گارسیا مارکز، به همراه مقدمه‌هایی مفصل درباره‌ی این نویسندگان و آثارشان از این مجموعه منتشر شده‌ است.

داستان‌های کوتاه جویس - نویسنده‌ی ایرلندی - با ترجمه‌ی گلشیری به تازگی از سوی انتشارات نگاه منتشر شده است.


جیمز جویس سال 1882 در دوبلین ایرلند متولد شد و در سال 1941 چشم از جهان فروبست.

شهرت جویس بیش‌تر به‌واسطه‌ی‌ رمان «اولیس» (1922) و رمان «بیداری فینیگان‌ها» (1939) است، که در این میان، مجموعه‌ی داستان کوتاه «دوبلینی‌ها» (1914) و رمان نیمه شرح‌ حال «تصویر مرد هنرمند در جوانی» به آوازه‌ی‌ این نویسنده‌ی قرن بیستم بیش از پیش افزوده‌اند.

از گلشیری همچنین ترجمه‌ی داستان‌های گی ‌دو موپاسان - نویسنده‌ی فرانسوی - از سوی انتشارات یادشده منتشر خواهد شد.

گی دو موپاسان - از بنیان‌گذاران داستان کوتاه مدرن - سال 1850 در فرانسه متولد شد و در سال 1893 درگذشت.

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...