ویژه نامه هری پاتر در هفتاد و ششمین شماره از ماهنامه «انتظار نوجوان» منتشر شد.

ماهنامه «انتظار نوجوان» با توجه به رده سنّی مخاطبین مجموعه «هری پاتر» و انگاره های آخرالزمانی و منجی گرایانه آن،  به سراغ این سوژه حساس رفته و در یک ویژه نامه هفده صفحه ای، به کاوش در ابعاد مختلف این پدیده ادبی، هنری، رسانه ای پرداخته است.

در آغاز این ویژه نامه آمده است:
«قضاوت کردن درباره آثار محبوب و پرطرفدار، کار بسیار مشکلی است. «هری پاتر» هم یکی از پرطرفدارترین آثار داستانی و سینمایی دنیاست که تبدیل به یکی از پدیده های دوره معاصر شد. این پدیده در ایران با دو واکنش کاملاً متفاوت رو به رو شده: عده ای فقط به تعریف و تمجید از آن می پردازند و عده ای دیگر، به شدت با آن مخالفت می کنند. ما تصمیم گرفتیم تا در این ویژه نامه، انصاف را رعایت کنیم و با نگاهی نو به بررسی زوایای مختلف این مجموعه بپردازیم.»

«جادوگر واقعی کیست؟» اولین مطلب این ویژه نامه به قلم علی پارسانیا است که به معرفی
جی کی رولینگ، خالق داستان های هری پاتر اختصاص دارد.
پس از آن در مطلب «ماجرای یک پدیده» به مرور حواشی پیرامون این مجموعه پرداخته شده است.
«هری پاتر روی میز نوجوان ها» متن پیاده شده میزگردی است که با موضوع بررسی مجموعه هری پاتر، چندی پیش با حضور چند نوجوان کتابخوان و علاقه مند به داستان های هری پاتر، در مؤسسه آینده روشن (پژوهشکده مهدویت) برگزار شده بود.  

«نبرد هاگوارتز» عنوان نقدی بر آخرین فیلم مجموعه هری پاتر است که به بررسی ابعاد ساختاری و محتوایی این اثر سینمایی پرداخته است.  

از دیگر مطالب این ویژه نامه می توان به «آخرین ماجراجویی آقای پاتر» به قلم محمدامین هاشم پور و «سفر به سرزمین جادو» به قلم سینا سرمدی اشاره کرد.
پایان بخش ویژه نامه نیز یادداشت مفصل «دریچه ای به عالم رؤیا» به قلم مصطفی امینی است که به تحلیل و بررسی مجموعه داستان های هری پاتر اختصاص دارد. عوامل جذابیت این داستان ها، تکنیک های روایی نویسنده، جهان بینی نویسنده و نوع نگاه او به مفاهیم مهمی همچون خدا، دین، اخلاق و آخرالزمان از جمله مواردی هستند که در این مقاله به تفصیل مورد نقد و بررسی قرار گرفته اند.

نشریه انتظار نوجوان به صاحب امتیازی مؤسسه آینده روشن (پژوهشکده مهدویت)، مدیر مسئولی مسعود پورسید آقایی و سردبیری علی مهر منتشر می شود.

کارو ولش تو ادعا که بیستیم؛ جز خودمون به فکر هیچکی نیستیم... کنج اداره عمرمون تباه شد؛ بس که نشستیم دلمون سیاه شد... نمی دن آدمو فرشته‌ها لو؛ کسی نمی گیره از آدم آتو... قدیم که نرخ‌ها به طالبش بود؛ ارزش صندلی به صاحبش بود... فقیه اگه بالای منبر می‌نشست؛ جَوون سه چار پله پایین‌تر می‌شِست... مردا بدون میز هم عزیزن؛ رفوزه‌ها همیشه پشت میزن ...
چرا فوتبال می‌بینیم؟ چرا دیکتاتورها سیری‌ناپذیرند؟ یا ما چگونه در زبان محاوره سعی می‌کنیم دراماتیک باشیم؟... یک تلویزیون با حق انتخاب بین هفتصد کانال نه آزادی بلکه اجبار است. دستگاهی که آفریده‌ایم نیاز به تماشا شدن دارد؛ زیرلب به ما می‌گوید: «برای قبضه کردن توجه شما از هیچ کاری دریغ نخواهم کرد... همان‌گونه که خوراک فکری تبلیغات، همه‌مان را به مقام برده‌های مصرف‌کننده تنزل می‌دهد، هنر دراماتیک، آفریننده و بیننده را به مقام مشارکت‌کننده ترفیع می‌دهد ...
داستان که نه، قصه هم نیست... سبک روایت همان سبک خاص نویسنده در کتابهای روایت فتح است: پیش بری روایت به سبک پس و پیش گفتن وقایع در عین به هم پیوستگی برای در تعلیق نگه داشتن مخاطب... جراحی اختلاف نظرهای علمای نجف بخصوص درباره اضلاع مثلث حکومت، مردم و حوزه؛ که مهمترین انگیزه شهید صدر برای ما شدن و بزرگترین سد در مقابل او نیز بوده است، کار بسیار سختی است که نویسنده از پس آن برنیامده ...
می‌گویند شهریار ماکیاولی همیشه کنار تخت استالین است. غیر از این هم از او انتظار نمی‌رفت: پس از این کتاب، هیچ سخن به‌واقع مهمی درباره اخلاقیات سیاسی گفته نشده است... خوانش این آثار باید در ارتباط و تعامل با محیط صورت گیرد... اثر منفور و مهوّع آدولف هیتلر هم در کنار کتاب‌های خردمندانی همچون هابز و لاک و مونتسکیو و برک و دوتوکویل و هایک و رالز، فصلی را به خود اختصاص داده است. ...
خود را آنارشیستی می‌داند که به دموکراسی عشق می‌ورزد... در جنبش‌های دانشجویی خشونت‌آمیز حضوری فعال داشته است و سپس راهی آمریکا می‌شود و در گروه نمایشی دوره‌گرد نقش ایفا می‌کند. او مجددا به ژاپن برمی‌گردد و سرآغاز شورش‌های دیگری در روستای اجدادی‌شان می‌شود... کره‌ای‌ها به‌عنوان برده از وطن‌شان به ژاپن آورده شده‌اند و تحت استعمار ژاپنی‌ها قرار دارند ...