چاپ سوم مجموعه داستان «کلاغ آخر از همه می‌رسد» نوشته ایتالو کالوینو با ترجمه رضا قیصریه، اعظم رسولی و مژگان مهرگان روانه بازار کتاب شد.

 کلاغ آخر از همه  ایتالو کالوینو

به گزارش مهر، مجموعه داستان «کلاغ آخر از همه می رسد» برای نخستین بار سال 1385 از سوی انتشارات کتاب خورشید روانه بازار کتاب شد. به تازگی نیز چاپ سوم این مجموعه روانه بازار کتاب شده است.

مجموعه داستان «کلاغ آخر از همه می رسد» دربرگیرنده 22 داستان کوتاه با نام‌های «ماهی بزرگ»، «ماهی‌های کوچک»، «بعدالظهری»، «حضرت آدم»، «به مقر فرماندهی می رویم»، «کلاغ آخر از همه می رسد»، «هراس در باریکه راه» ، «میدان مین»، «یکی از آن سه»، «هنوز زنده است»، «جنگل حیوانات»،» دهکده غیر قابل اعتماد»، «مرغ بخش»، «خانم پائولاتیم»، «گربه و مامور پلیس»، «کبوتر شهری»، «ظرف غذا»، «زنبور درمانی»، «سرقت در یک قنادی»، «برو که حرف نداری»، «شب اعداد و ارقام»، «ماه و نیاک»، «یک تختخواب گذری» و «مورچه آرژانتینی» است.

ایتالو کالوینو نویسنده، منتقد و خبرنگارایتالیایی در سال 1923متولد شد. فضای داستان‌ها و شیوه پرداخت آثارش، کالوینو را به نویسنده ای بدل کرده که آثارش در همه فرهنگ ها خوانده می شود و مخاطبان او بدن توجه به مکان و زمان با داستان‌هایش ارتباط برقرار می‌کنند.

کالوینو با طنزی ظریف و لحنی ساده زندگی را روایت می‌کند. از آثار ترجمه شده او به فارسی می توان به «اگر شبی از شب‌های زمستان مسافری»  ترجمه لیلی گلستان، «ویکنت دو نیم شده» ترجمه پرویز شهدی، «بارون درخت‌نشین» ترجمه مهدی سحابی و «مورچه آرژانتینی» ترجمه شهریار وقفی‌پور اشاره کرد.

مجموعه داستان «کلاغ آخر از همه می‌رسد» در252 صفحه با شمارگان 1550 نسخه و قیمت 32000 ریال از سوی انتشارات کتاب خورشید روانه بازار کتاب شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

20 سال پیش خانه در دامنه‌ی آتشفشان کردیم؛ بدان امید که چشم بر حقیقت بگشاییم... شرح همسایگی خاکستر و دود و آتش؛ نه گفتنی ست، نه خواندنی؛ که ما این خانه‌ی دور از نفت! به شوق و رغبت برگزیده بودیم و هیچ منت و ملامتی بر هیچ دولت و صنف و حزب و نماینده‌ای نداشتیم و نداریم ...
او اگرچه همچون «همینگوی»، روایتگری را مقدم بر توصیف‌گری «زولا» قرار می‌دهد، اما این روایتگری کاملا «ایرانیزه» و بومی شده است... نویسنده با تشخص‌بخشی به کلیسای «تارگمانچاتس» از این بنا، یک شخصیت تاریخی در داستان می‌آفریند، شخصیتی ارمنی! در قلب تهران... ملک بدرقه، شکارچی کلمات مقدس و فاتحه‌های سرگردان است، ملکی که مأمور است فاتحه‌های فرستاده‌شده و سرگردان را برای افراد بی‌وارث و بد‌وراث شکار کند ...
او «آدم‌های کوچک کوچه»ــ عروسک‌ها، سیاه‌ها، تیپ‌های عامیانه ــ را از سطح سرگرمی بیرون کشید و در قامت شخصیت‌هایی تراژیک نشاند. همان‌گونه که جلال آل‌احمد اشاره کرد، این عروسک‌ها دیگر صرفاً ابزار خنده نبودند؛ آنها حامل شکست، بی‌جایی و ناکامی انسان معاصر شدند. این رویکرد، روایتی از حاشیه‌نشینی فرهنگی را می‌سازد: جایی که سنت‌های مردمی، نه به عنوان نوستالژی، بلکه به عنوان ابزاری برای نقد اجتماعی احیا می‌شوند ...
زمانی که برندا و معشوق جدیدش توطئه می‌کنند تا در فرآیند طلاق، همه‌چیز، حتی خانه و ارثیه‌ خانوادگی تونی را از او بگیرند، تونی که درک می‌کند دنیایی که در آن متولد و بزرگ شده، اکنون در آستانه‌ سقوط به دست این نوکیسه‌های سطحی، بی‌ریشه و بی‌اخلاق است، تصمیم می‌گیرد که به دنبال راهی دیگر بگردد؛ او باید دست به کاری بزند، چراکه همانطور که وُ خود می‌گوید: «تک‌شاخ‌های خال‌خالی پرواز کرده بودند.» ...
پیوند هایدگر با نازیسم، یک خطای شخصی زودگذر نبود، بلکه به‌منزله‌ یک خیانت عمیق فکری و اخلاقی بود که میراث او را تا به امروز در هاله‌ای از تردید فرو برده است... پس از شکست آلمان، هایدگر سکوت اختیار کرد و هرگز برای جنایت‌های نازیسم عذرخواهی نکرد. او سال‌ها بعد، عضویتش در نازیسم را نه به‌دلیل جنایت‌ها، بلکه به این دلیل که لو رفته بود، «بزرگ‌ترین اشتباه» خود خواند ...