«ابرتروریسم» نوشته محمدجواد امیدوارنیا به همراه «تاریخ‌سازان بریتانیا» نوشته جنی مورِی با ترجمه پرتو شریعتمداری منتشر شد.

به‌ گزارش ایسنا، کتاب «اَبَرتروریسم» نوشته محمدجواد امیدوارنیا با عنوان فرعی «گسترش ویروس تروریسم در قرن بیست‌ویکم» در شش فصل «تروریسم»، «فرقه‌ها»، «فرقه‌ها در چین»، «گروه‌های زیرزمینی»، «امنیت غیرسنتی»، «تدابیر کشورها برای مقابله با تروریسم» و «چاره‌اندیشی در برابر تروریسم» در ۱۶۰ صفحه با شمارگان ۷۰۰ نسخه و قیمت ۲۰ هزار تومان توسط انتشارات جهان کتاب منتشر شده است.

نوشته پشت‌جلد کتاب: در آینده تروریست‌ها در عملیات خود از فناوری‌های جدیدتری بهره خواهند برد. بنابراین، دنیا با تهدیدهای تروریستی بی‌سابقه‌ای روبه‌روست که هوشیاری و آمادگی سطح بالایی را می‌طلبد.

اگرچه هنوز بیشتر تروریست‌ها از روش‌های معمول استفاده می‌کنند، اما از سال ۱۹۹۵ پس از حمله تروریستی با گاز سمی به مترو توکیو و سپس در سال ۲۰۰۱ با حمله بی‌سابقه به برج‌های تجارت جهانی در نیویورک مشخص شد که تروریست‌ها حتی بدون دسترسی به سلاح هسته‌ای نیز می‌توانند به کشتارهای وسیع مبادرت ورزند.

کاربرد ابزار کشتار جمعی در عملیات تروریستی «اَبَرتروریسم» نام گرفته است...

همچنین «تاریخ‌سازان بریتانیا» نوشته جنی مورِی با ترجمه پرتو شریعتمداری، با عنوان فرعی «سیمای هشت زن»، در ۱۳۶ صفحه با شمارگان ۷۰۰ نسخه و قیمت ۱۸ هزار تومان در نشر یادشده منتشر شده است.

در این کتاب این چهره‌ها معرفی شده‌اند: مری ولستون کرافت، ایدا لاولیس، میلیسنت گارت فاست، املین پانکهرست،کنستانس مارک‌ویچ، نانسی استور، مارگارت تاچر و نیکلا استرجن.

نوشته پشت‌جلد کتاب: تامس کارلایل، فیلسوف و تاریخ‌دان اسکاتلندی، گفته بود: «تاریخ جهان چیزی نیست مگر سرگذشت مردان بزرگ». موری که خود در طول عمر حرفه‌ای‌اش با شماری از تاثیرگذارترین زنان تاریخ معاصر بریتانیا به گفت‌وگو نشسته‌ است نمی‌خواهد زنان و مردان جوان با این تفکر کلیشه‌ای و به گفته او منسوخ پرورش یابند و برای زنان در تاریخ و میراث زندگی انسان سهمی جز فرزندآوری و خانه‌داری قائل نباشند. از این رو سخن کارلایل را به چالش گرفته و با پژوهش درباره زندگی زنانی که از دیرباز تا کنون، هر یک به‌گونه‌ای در جامعه خود پیشگام، تحول‌آفرین و جریان‌ساز بوده‌اند سرگذشت آن‌ها را به زبانی ساده و شیوا بازگو کرده‌ است.

مادر رفته است؛ در سکوت. و پدر با همان چشم‌های بسته و در سنگر خالی دشمن! همچنان رجز می‌خواند... در 5 رشته: بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش اول مرد (داستین هافمن) و بهترین بازیگر نقش اول زن(مریل استریپ) اسکار گرفت... احساس می‌کند سالهاست به تنهایی بار مسئولیت یک زندگی مثلا «مشترک» را به دوش کشیده است و حالا برای کسب جایگاه اجتماعی و رسیدن به آرزوهای تلف شده‌ی دوران مجردی، خانه را ترک می‌کند ...
در محیطی كه فرهاد تصور می‌كرد «داره از ابر سیاه خون می‌چكه...»، قطعاً شرایط نمی‌توانست خوب باشد. حالا تصور كنید در این شرایط یك كاریكاتوریست چه باید بكشد؟... مردم فكر می‌كردند كه مینیاتورها را با مركب سیاه كشیده‌اید. درحالی‌كه اصل موضوع این نبود. اصل، «سیاهی» موضوع بود. تاریكی و وحشتی كه بر جامعه سایه انداخته بود؛ همان‌چیزی كه طنزپردازان خارجی به آن «طنز سیاه» می‌گویند... هفته‌نامه آیندگان ادبی بعد از دستگیری دو نفر از همكاران من رسماً تعطیل شد ...
سیاست حذف را از طریق «ناپدیدسازی» دانشجویان، اساتید دانشگاه، روزنامه‌نگاران و روشنفکران پی گرفت... تجربه شکست سیاسی در محیط شوخ‌و‌شنگ کودکی ترومایی را ایجاد کرده است که از حواشی ماجراها در‌می‌یابیم راوی نه از آن دوران کنده می‌شود و نه دقیقا می‌تواند آن ایام را به یاد بیاورد... من از پدر هیچ وقت نپرسیدم عمو رودولفو چرا و چگونه مرد. لزومی هم نداشت. چون هیچ کس در سی‌ سالگی به علت سالخوردگی نمی‌میرد ...
یك مطلب را گفته بودیم اما به دو زبان... افكار او همگرایی غیرقابل انكاری با ایدئولوژی نازیست‌ها دارد... «نیهیلیسم» از نظر یونگر بخشی از «استثمار معنوی» انسان مدرن است، نوعی «پوچی درونی» و خالی شدن از ارزش‌های والا؛ اما برای آل‌احمد «نیهیلیسم» ایدئولوژیی ست كه سرمایه‌داری متاخر را در جای خود تثبیت می‌كند... آل‌احمد در آثارش به هیچ ‌وجه مخالف تكنولوژی و ابزار مدرن نیست... ماشین وسیله است و هدف نیست. هدف، نابودی فقر و رفاه مادی و معنوی را برای همه است ...
رویکرد جدید کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس، طبق قانون از وظایف تعریف شده «مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی» است!... کاش برنامه‌ها را با مشورت پژوهشگران اسنادی و نسخه‌شناسان دوباره مطالعه کنند... این کتابخانه از دوره ریاست رسول جعفریان، درهای خود را به روی عموم باز کرد و هر شهروندی با ارائه کارت ملی می‌توانست از کتابخانه بهره ببرد ...