تازه‌ترین شماره «کتاب ماه ادبیات» با پرونده‌ای برای سعدی شیرازی منتشر شد. «رمز گل در ادبیات فارسی»، «گفت‌و‌گو با کاووس حسنلی»، «گفت‌و‌گو با اصغر دادبه» و «جستارهایی در ادبیات تعلیمی ایران»، از بخش‌های متعدد شماره جدید این مجله ادبی‌اند.

به گزارش ایبنا، «رمز گل در ادبیات» نام مقاله‌ای از حامد هاتف است که در بخشی از آن این‌گونه آمده است:

 «دال گل، محسوس و عینی است. همچنین گل مشتمل بر دو قطب وحدت و کثرن است؛ چرا که شکل دایره‌ای آن، ‌وحدت و تمامیت را به اعتبار اکمل اشکال بودن دایره می‌رساند و تعداد زیاد گلبرگ‌هایی که در کنار هم این دایره را می‌سازند، نمودگار کثرت است. اغراق شاعرانه در تعداد گلبرگ‌های برخی گل‌ها در راستای تاکید بر همان کثرت و سرانجام، نیل به وحدتی است که در نتیجه افزایش تعداد گلبرگ‌ها، دایره‌ای تمام‌تر می‌سازد.»
 
«سعدی، فردوسی دوم»( گفت‌و‌گوی بهمن خلیفه با اصغر دادبه درباره استاد سخن، سعدی)، «حافظ باهوش‌ترین مقلد سعدی بوده است»(گفت‌و‌گو با مظاهر مصفا)، «حدیث خوش سعدی»(گفت‌و‌گو با کاووس حسنلی)، «موسیقی غزل سعدی»(ضیا موحد) از مقالات بخش پرونده سعدی این نشریه است که در بخشی از مقاله موحد  آمده است:
 
«زبان، به اعتبار موسیقی، امکان‌های بی‌پایانی در اختیار شاعر می‌نهد. شاعر نیز به اقتضای ذوق و تربیت خود، بخش خاصی از این امکان‌ها را برمی‌گزیند. آنچه شاعری را از شاعر دیگر متمایز می‌کند، همین بخش برگزیده خاص است.»
 
«جامی، شیخ جام نیست» و «نگاهی به مکتب واسوخت در تاریخ ادبیات ایران»، از مطالب فصل مقالات کتاب ماهند.

«نگاهی به کتاب زبان و اندیشه نیک لاند»، «نقدی بر فرهنگ عامه در مثنوی و جستارهایی در ادبیات تعلیمی» نیز در بخش «نقد و بررسی کتاب» نشریه به چاپ رسیده‌اند.

«گفت‌و‌گو با عباسعلی وفایی درباره هفتمین مجمع استادان زبان و ادب فارسی»، «این قند پارسی» و «زبان فارسی در تاجیکستان» نیز در بخش گفت‌و‌گوی این مجله به چاپ رسیده است.
 
چکیده مقالات انگلیسی نیز بخش پایانی این ماهنامه ادبی است.

چهل‌و‌هشتمین شماره نشریه «کتاب ماه ادبیات» فروردین امسال(90) از سوی موسسه خانه کتاب منتشر شد. این نشریه 136 صفحه و قیمت آن 1200 تومان است.

و عناصر و دیدگاه‌های مطرح‌شده را روشمند كرد، درست همان‌طوركه دكارت با «كوجیتو» مساله تشكیك را كه پیش از او محمد غزالی، آگوستین و دیگران بر آن اندیشه گماشته بودند‌، روشمند كرد... این شاعران خودخوانده برای بی‌اهمیت نشان دادن ایرادات و سستی سروده‌های‌شان «پیرمرد» را سپر بلا كرده‌اند و نام لغزش‌های خود را زیر پوشش اصطلاحاتی مانند «گسترش دستور زبان»، ‌«آشنایی‌زدایی»، ‌«حس‌آمیزی» و امثال اینها پنهان می‌سازند. ...
دشنام‌های ناموسی، حالا رسیده است به شعارهای ضد میهنی... حذف نود فقط بر می‌گشت به حذف مرجعیت اجتماعی به دست گروهی که هیچ مرجعیتی نداشتند!... یک شترمرغ می‌آورم که در یک مسابقه‌ی رقاصی برنده شده است.... در ارشاد کسی می‌نشست که ماموریت‌ش کشیدن ماژیک روی تصاویر زنان برهنه‌ی مجلات بود... هیچ‌کدام در هیچ کاری حرفه‌ای نشدید... با ستاره مربع این بحران را حل کن مدیر شبکه! ...
برای وصل‌کردن آمده بود، وقتی همه در پی فصل بودند. سودای «مکتب تلفیق» داشت، وقتی «مکتب تفکیک» فراتر از نام یک جریان فکری، توصیفی بود برای کنش غالب فعالان مذهبی و سیاسی. دنبال تطبیق بود. دنبال جوش‌دادن... منبر جای حدیث و آیه و تفسیر است، جای نصیحت و تذکر... موعظه‌ی واعظ قرار است کسی که پای منبر نشسته را متنبّه کند؛ نه آن‌که او را بشوراند. باید به آرامش برساندش، نه آن‌که به هیجان. ...
«مراقب قدرت دایره‌ها باش!» این توصیه‌ی مادربزرگ شافاک به نوه‌ی دختری‌اش است. به نظر او هر یک از ما درون یک مجموعه دایره زندگی می‌کنیم. دایره‌هایی که اگر مراقب منطقه نفوذ و حدود آنها نباشیم؛ خطر مرگ ما را تهدید می‌کند. مرگی در سکوت و بی‌ هیاهو... ...
نوشتن برایم هم دشوار است و هم آسان... با آثار هنری، كتاب و آدم‌های بی‌نظیری هم برخورد كرده‌ام اما در لحظه‌ای اشتباه و هیچ اتفاقی نیفتاده است... كلاس درس پادزهری است برای داشتن سیاستمدارهایی كه داریم و اتفاق‌هایی كه در جهان اطراف‌مان روی می‌دهد. ...