مراسم پایانی نخستین دوره جایزه «محمدعلی جمالزاده» با معرفی برگزیدگان این جایزه برگزار شد.

به گزارش ایسنا، دبیر جایزه جمالزاده در مراسم پایانی این جایزه که شامگاه ۲۹ بهمن‌ماه در تالار هنر برگزار شد، اظهار کرد: خوشحالیم در آستانه یک‌صدساله شدن داستان کوتاه مدرن ایرانی به یاد مرحوم سیدمحمدعلی جمالزاده که یکی از سرمایه‌های نمادین شهر اصفهان است و با همت شهرداری اصفهان، جایزه‌ای ادبی آغاز به کار کرد.

رضا روحانی ادامه داد: امیدواریم که با استمرار جایزه جمالزاده، هرساله جایزه‌ای نکوتر و با توسعه کمی و کیفی بیشتری برگزار کنیم.

او افزود: پیوند با عناصر مرتبط با اصفهان لازمه داستان‌های حاضر در بخش اصفهان بود، ضمن این‌که این آثار باید از ویژگی‌های شهری، زیارتی و... و همچنین سبک زندگی مردم اصفهان استفاده داستانی می‌کردند. در بخش زندگی‌نگاره‌های اصفهان پذیرای روایت‌های واقعی از تجربه زندگی در اصفهان و یا سفر به این شهر به شکل ناداستان بودیم و در بخش آزاد نیز خلاقیت حرف اول را می‌زد، همچنان که جمالزاده در طول فعالیت حرفه‌ای خود خواهان ادبیات نو و خلاق بود.

روحانی ارسال ۱۵۴۷ اثر از ایران و خارج از ایران را یک موفقیت برای نخستین دوره برگزاری جایزه جمالزاده دانست و ادامه داد: قطعاً همیشه در اولین تجارب نواقصی وجود دارد و امیدواریم که دوره بعدی این جایزه، با توسعه قابل‌توجهی روبه‌رو باشد.

قدرت‌الله نوروزی، شهردار اصفهان نیز سخنش را با اعلام خبر نام‌گذاری یکی از خیابان‌های اصفهان به نام سیدمحمدعلی جمالزاده آغاز کرد و گفت: بسیار خرسندم که نام محمدعلی جمالزاده به‌عنوان یکی از چهره‌های برجسته و شاخص ادبیات ایران که ۱۶ سال در این شهر زندگی کرد و ۹۰ سال مابقی عمرش را به روایت آن پرداخت اکنون بر یکی از خیابان‌های شهر می‌درخشد.

او ادامه داد: این نویسنده بزرگ سه دوره حاکمیت قاجاریه، پهلوی‌ها و جمهوری اسلامی ایران را درک کرد و طبعاً آثار درخشان او حاصل درک عمیقی از این وقایع است.

نوروزی تلاش برای کسب معیارهای شهر فرهنگی را یکی از مواردی دانست که در صدر فهرست شهرهای مهم جهان قرار دارد و یکی از شاخص‌های شهر فرهنگی را نیز بسترسازی برای رشد هنر، زیست راحت و بیان آزاد برای هنرمندان معرفی کرد.

او افزود: چنان‌چه این مهم در فرآیندی مشخص قرار بگیرد، می‌توانیم ادعای جهان‌شهری کرده و از راهکارهای جهانی در کنار ظرفیت‌های محلی برای حل مشکلات درون‌شهری بهره‌مند شویم و در نهایت، شهر را به یک اسطوره بدل کنیم.

شهردار اصفهان با تأکید بر این‌که اصفهان هم‌اکنون در چنین مسیری قرار دارد، اظهار کرد: این شهر از موقعیتی ویژه برخوردار است. در مسیر جاده ابریشم قرار دارد، از حیث جغرافیایی در مرکز کشور قرارگرفته و مهم‌تر این‌که میراث‌دار فضایی ناب از گذشته است که منجر به شکل‌گیری سبک‌ها، مکاتب و اندیشه‌هایی ناب است. چنان‌چه در عرصه ادبیات همواره پیش‌رو بوده و از مصادیق بارز این پیش‌روی، برپایی جایزه ملی جمالزاده است.

نوروزی در ادامه از جایزه ملی «جمالزاده» به‌عنوان بستری برای رشد هنر و ادبیات نام برد و تأکید کرد: چنین جایزه بزرگی، مقدمات ایجاد گفت‌وگو میان طیف وسیعی از افراد را فراهم کرده و مسائل اجتماعی بسیاری را مدنظر قرار می‌دهد. جایزه «جمالزاده» همچنین قادر است ظرفیت‌های هنری موجود را به جامعه معرفی کند.

شهردار اصفهان با بیان این‌که اصفهان از سابقه و میراثی درخشان در عرصه‌های مختلف برخوردار است، گفت: شهر اصفهان در مسیر زیست‌پذیری قرار دارد و امیدوارم بتوانیم فضایی را در این شهر فراهم کنیم تا نه‌ فقط برای شرکت در جایزه ملی جمالزاده، بلکه برای همیشه، این شهر مقصد اصلی و نهایی همه برای سفر باشد.

حسن میر عابدینی، منتقد ادبی و پژوهشگر نیز خطاب به همه حاضران گفت: درباره جمالزاده حرف زیاد زده می‌شود، اما به نسبت کثرت این حرف‌ها آثار او خوانده‌ نشده، حتی بعضی از منتقدان نیز فقط با تکیه‌ بر یکی از آثار او که عمدتاً «یکی بود یکی نبود» است به‌ نقد جمالزاده پرداخته‌اند.

نویسنده کتاب «شهروند شهرهای داستانی» تصریح کرد: جمالزاده بر زبان احاطه داشت و زبان مثل یک رود پرخروش در داستان‌های او جاری بود. با توجه به این‌که یکی از فقرهای ادبیات داستانی امروز نداشتن شناخت دقیق نویسندگان ما از جامعه، تنوع شخصیت‌ها و زبان است بازگشت به جمالزاده و جمالزاده‌خوانی ضروری به نظر می‌رسد.

پس از خواندن بیانیه هیئت‌داوران توسط نفیسه مرشدزاده که در آن تأکید می‌شد اصفهان به قصه و به رود مانند نان شب نیاز دارد، اسامی برگزیدگان بخش‌های مختلف نخستین جایزه «جمالزاده» به این شرح اعلام شد:

برگزیدگان بخش داستان آزاد:

نفر اول: ناهید عصمتی برای داستان پشت‌بام نجمه

نفر دوم: مجتبی شول افشارزاده برای داستان سفرهای گلی

نفر سوم: زهرا نی‌چین برای داستان جای پنجه‌های بابا

برگزیدگان بخش داستان اصفهان:

نفر اول: مریم منوچهری برای داستان شب خاموش نقش‌جهان

نفر دوم: هما جاسمی برای داستان آختامار

نفر سوم: نسیبه فضل‌اللهی برای داستان اتللوی تابستانی

برگزیدگان بخش زندگی‌نگاره:

نفر اول: مکرمه شوشتری برای اثر پولاروید

نفر دوم: محسن رهنما برای اثر مردی مقابل رژه

نفر سوم: محمدرضا عبداللهی برای اثر جایی که توپ‌های هفت‌سنگ می‌روند و در آن‌جا گم می‌شوند.

در پایان این آیین از پوستر دومین دوره جایزه «جمالزاده» با حضور علی خدایی، کیومرث پوراحمد، سروش صحت، سارا سالار، محمد طلوعی و جمعی از نویسندگان و هنرمندان رونمایی شد. فراخوان نخستین دوره جایزه «جمالزاده» مهرماه سال ۱۳۹۷ توسط سازمان فرهنگی، اجتماعی و ورزشی شهرداری اصفهان در سه بخش داستان آزاد، داستان اصفهان و زندگی‌نگاره منتشر شد

هرچندسال یک‌بار، مرض مسری وبا به تهران و سایر ولایات ایران می‌آمد... در قم خبری از وبا نبود... به‌وسیله حاجی امام‌قلی‌بیک کدخدا، صادر و واردِ ده قدغن شد... عده اموات تهران در یکی‌دو هفته به روزی سیصدنفر هم رسیده بوده‌ است... وبای عمومی از هندوستان به افغانستان و ایران سرایت کرد... وبا در پطرزبورغ، مرض محلی شده بود. روزهای یکشنبه به جهت تعطیل و گردش مردم، بخصوص عرق‌خوری عمله‌جات، عده مبتلا که در ظرف هفته کم شده بود، باز زیاد می‌شد ...
به اروپا رفت و به عنوان دبیر سفارت ایران مشغول به کار شد... با همکاری جهانگیرخان و قاسم‌خان، روزنامه جنجالی صوراسرافیل را منتشر کردند... علاوه بر اینکه با دخو امضاء می‌کرد با عباراتی چون: برهنه خوشحال، جغد، خادم‌الفقرا، خرمگس، دخوعلی، دمدمی، رییس انجمن لات و لوت‌ها و نخود هر ‌آش هم امضا می‌کرد... تاسیس جمعیت مبارزه با بی‌سوادی... بعد از کودتا بارها بازجویی شد... ...
شعر نو به علت وجود توللی و من (سایه) و نادرپور و بعد اخوان و حتی دکتر اسلامی ندوشن به کرسی نشست ... طبیعی است که به این باور برسد که خاتم‌الشعراست و تنها او نجات‌دهنده شعر نیمایی است... شعر و زندگی او هیچ نسبتی با تفکر مدرن ندارد و در هیچ شعری به نیمایی و تفکر نیمایی شبیه نیست... همه چیز را برای خود می‌خواهد و خود را برتر و بهتر از دیگران می‌پندارد... در سراسر خاطرات او آدم‌ها سیاه و سفیدند... ...
ما سه‌چهارم عمرمان را به خواستن و نتوانستن می‌گذرانیم... نظر به این‌که آن بالا نوشته شده وجود من برایتان ضروری است، من می‌توانم از این مزیت هر چند دفعه‌ای که موقعیت اجازه دهد، سوء‌استفاده کنم... ضوابط اخلاقی، مقرراتی است که به نفع خودمان برای سایرین وضع می‌کنیم... هیچ‌کس نمی‌داند این چرخ گردون چه می‌خواهد یا چه نمی‌خواهد، چه‌بسا خودش نیز نداند! ...
گوناگونی فرهنگی پدیده‌ای است انکارناپذیر و محوناشدنی ... فرایند تصمیم‌گیری‌های سیاسی چگونه باید تنظیم شود که در عین احترام به این تفاوت‌ها، همزیستی مسالمت‌آمیز شهروندان نیز رعایت شود؟... آیا کیملیکا با تمسک به بحث سنتی لیبرال در باب آزادی انتخاب در ارائه ابزار لازم برای حل تفاوت فرهنگی موفق شده یا خیر؟!... ...