دومین شماره فصلنامه پژوهشی علوم اسلامی اسراء با ارایه بخشی از تأملات آیت‌الله جوادی آملی در پاسخ به پرسش‌های نظری جامعه علمی درباره جایگاه عقل و وحی در هندسه معرفت علم دینی،‌ از سوی انتشارات اسراء منتشر شد.

به گزارش ایبنا به نقل از روابط عمومی مرکز نشر اسراء، این شماره از فصلنامه پژوهشی علوم اسلامی اسراء می‌کوشد با استناد به دیدگاه‌های آیت‌الله جوادی آملی که از مفسران و نویسندگان برجسته قرآنی است، جایگاه علم دینی را مشخص کند.

همان‌گونه که در بخشی از معرفی این نشریه آمده است، «علم دینی از منظر مطالعات اجتماعی، یکی از ضرورت‌های فرهنگ و جامعه دینی به شمار می‌رود و جهان دینی بدون حضور این معنا از معرفت و علم، تحقق و تداوم نمی‌یابد. از این رو، اکنون جهان اسلام در آستانه حرکت تاریخی و تمدنی خویش، بیش از همیشه به این بحث نیاز دارد و تنها افرادی به این نیاز پاسخ می‌گویند که با تأملات نظری خود، از ابعاد تاریخی محیط عبور کرده، به ساحت متعالی حقیقت راه یابند و آن‌گاه فرهنگ معاصر و تاریخ آینده خود را به آنچه یافته‌اند، سیراب سازند.»

فصل‌نامه پژوهشی اسراء می‌کوشد با درج مقالات، تحلیل‌ها، نقد‌ها و اندیشه‌های ارایه شده در این باب، آنها را با مکتب فکری و قرائت و تفسیر آیت‌الله جوادی آملی آشنا سازد و با به‌روز کردن و رو در رو ساختن این مکتب فکری با اندیشه‌های معارض درونی و بیرونی، شفافیت این مباحث و امتیاز آنها را با رویکردهای مختلف آشکار کند.

این تأملات، پاسخ پرسش‌های نظری جامعه علمی درباره جایگاه عقل و وحی در هندسه معرفت علم دینی‌اند. شماره دوم این فصلنامه مقالاتی نظیر «الاخلاق بین النظریة والتطبیق»، «تبیین برخی از مطالب منزلت عقل در هندسه معرفت دینی(در نقد مقاله‌ای با عنوان جایگاه عقل و وحی در هندسة معرفت بشری)، «دیدگاه‌های غزالی درباره قاعدة الواحد و نقد آنها»، «معقولات ثانی در اندیشة حکما»، «معرفت حق بر مبنای حکمت متعالیه» و «فلسفه اسلامی در ایران معاصر» به قلم آیت‌الله جوادی آملی را در بردارد.
 
در هر شماره این فصل‌نامه، یکی از جدیدترین نظریات آیت‌الله جوادی آملی، مفسر قرآن کریم و استاد فلسفه، در قالب مقاله آورده می‌شود.

از تالیفات آیت‌الله جوادی آملی می‌توان می‌توان کتاب‌هایی نظیر «توحید در قرآن»، «امام مهدی (عج) موجود موعود»، «فلسفه الهی از منظر امام رضا(ع)»، «قرآن در قرآن»، «حیات حقیقی انسان در قرآن»، «اسرار عبادات»، «ولایت علوی»،‌ « دین‌شناسی»، «جرعه‌ای از صهبای حج»، «دنیاشناسی و دنیاگرایی در نهج البلاغه»، «عرفان حج» و «جرعه‌ای از بیکران زمزم؛ پژوهشی پیرامون اسرار حج» را نام برد.

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...