«در امتداد وحی و عرفان» عنوان اثری از محمد ملکی (جلال‌الدین) است که از سوی نشر ادیان به چاپ رسیده است. این کتاب با استناد به منابع و آثار شیخ اشراق، دو رویکرد فکری «عرفانی و وحیانی» وی را بررسی می‌کند.

به گزارش ایبنا، شهاب‌الدین یحیی سهروردی، بنیادگذار فلسفه‌ اشراق، با توجه به رویکرد‌های مختلف فکری، فلسفه‌ خود را بنیان نهاد. از جمله‌ آن‌ها رویکرد «عرفانی و وحیانی» وی در فلسفه است.

کتاب «در امتداد وحی و عرفان» با استناد به منابع و آثار شیخ اشراق، دو رویکرد فکری «عرفانی و وحیانی» وی را بررسی کرده و از این زاویه با نگاهی نو به این فلسفه نگریسته و به بازخوانی اندیشه‌ وحیانی و عرفانی او در فلسفه‌ اشراق پرداخته است. لذا این کتاب، اثری بدیع در تبیین تفکر وحیانی و عرفانی سهروردی در فلسفه‌ اشراق به شمار می‌آید.

نویسنده در نخستین فصل این کتاب به تفصیل زندگی نامه‌ شیخ اشراق را بررسی کرده است. از جمله موضوعات این فصل می‌توان به تبیین مذهب سهروردی اشاره کرد که در آن سکوت چندین قرن را شکسته و با استناد به آثار وی و اقوال محققان، او را از زمره‌ شیعیان برشمرده است. همچنین کتاب‌شناسی توصیفی آثار شیخ اشراق به طور جامع در این فصل جای دارد.

در فصل دوم و سوم، با استناد به آثار شیخ اشراق و دیگر منابع معتبر، رویکرد عرفانی و وحیانی سهروردی در فلسفه‌ بیان و مستند شده است.

سومین فصل کتاب به بررسی آیات و روایاتی اختصاص دارد که سهروردی در فلسفه‌ خود، شماری از آن‌ها را مستند قرار داده و این رویکرد قرآنی در فلسفه از ابتکارات شیخ اشراق و از مهم‌ترین مباحثی است که می‌تواند در جواب کسانی که می‌خواهند سهروردی را مانی‌گرا و زرتشتی‌گرا معرفی کنند، ارایه کرد.
 
نخستین چاپ کتاب «در امتداد وحی و عرفان» در شمارگان 2000 نسخه، 358 صفحه و بهای 70000 ریال توسط انتشارات ادیان چاپ و توسط مرکز پخش کتاب «پکتا» روانه بازار نشر شده است.

رضاشاه می‌خواست همانطور که ایلات و عشایر را از صحنه‌ی سیاست و قدرت دور کرد؛ روحانیت را هم به حاشیه ببرد اما ناخواسته با تخریب روحانیت، بزرگترین خدمت را به روحانیون کرد... در دوره قاجار روحانیت سهم بزرگی از قدرت داشت... دخالت روحانیت در سیاست سابقه سو و مخالفان بسیاری در بین روحانیت داشت... ...
کارو ولش تو ادعا که بیستیم؛ جز خودمون به فکر هیچکی نیستیم... کنج اداره عمرمون تباه شد؛ بس که نشستیم دلمون سیاه شد... نمی دن آدمو فرشته‌ها لو؛ کسی نمی گیره از آدم آتو... قدیم که نرخ‌ها به طالبش بود؛ ارزش صندلی به صاحبش بود... فقیه اگه بالای منبر می‌نشست؛ جَوون سه چار پله پایین‌تر می‌شِست... مردا بدون میز هم عزیزن؛ رفوزه‌ها همیشه پشت میزن ...
چرا فوتبال می‌بینیم؟ چرا دیکتاتورها سیری‌ناپذیرند؟ یا ما چگونه در زبان محاوره سعی می‌کنیم دراماتیک باشیم؟... یک تلویزیون با حق انتخاب بین هفتصد کانال نه آزادی بلکه اجبار است. دستگاهی که آفریده‌ایم نیاز به تماشا شدن دارد؛ زیرلب به ما می‌گوید: «برای قبضه کردن توجه شما از هیچ کاری دریغ نخواهم کرد... همان‌گونه که خوراک فکری تبلیغات، همه‌مان را به مقام برده‌های مصرف‌کننده تنزل می‌دهد، هنر دراماتیک، آفریننده و بیننده را به مقام مشارکت‌کننده ترفیع می‌دهد ...
داستان که نه، قصه هم نیست... سبک روایت همان سبک خاص نویسنده در کتابهای روایت فتح است: پیش بری روایت به سبک پس و پیش گفتن وقایع در عین به هم پیوستگی برای در تعلیق نگه داشتن مخاطب... جراحی اختلاف نظرهای علمای نجف بخصوص درباره اضلاع مثلث حکومت، مردم و حوزه؛ که مهمترین انگیزه شهید صدر برای ما شدن و بزرگترین سد در مقابل او نیز بوده است، کار بسیار سختی است که نویسنده از پس آن برنیامده ...
می‌گویند شهریار ماکیاولی همیشه کنار تخت استالین است. غیر از این هم از او انتظار نمی‌رفت: پس از این کتاب، هیچ سخن به‌واقع مهمی درباره اخلاقیات سیاسی گفته نشده است... خوانش این آثار باید در ارتباط و تعامل با محیط صورت گیرد... اثر منفور و مهوّع آدولف هیتلر هم در کنار کتاب‌های خردمندانی همچون هابز و لاک و مونتسکیو و برک و دوتوکویل و هایک و رالز، فصلی را به خود اختصاص داده است. ...