«نقد و بررسی سیر تحول آموزش و پرورش از آغاز مشروطه تا ۱۳۲۰» نوشته فریده رحمتی توسط انتشارات دارالفکر در قم منتشر شد.

به گزارش مهر، انتشارات دارالفکر در قم کتاب «نقد و بررسی سیر تحول آموزش و پرورش از آغاز مشروطه تا ۱۳۲۰» نوشته فریده رحمتی را با شمارگان ۵۰۰ نسخه، ۲۸۸ صفحه و بهای ۴۰ هزار تومان منتشر کرد.

این کتاب سه فصل دارد که عناوین آنها به ترتیب از این قرار است: «زمینه‌های تاریخی»، «تعلیم و تربیت در دوره ناصری و مظفری» و «تحول آموزش و پرورش همزمان با کودتای ۱۲۹۹ تا ۱۳۲۰». نویسنده در این کتاب به پیگیری این مساله مهم پرداخته است که آیا انقلاب مشروطه توانست سیستم سنتی نظام آموزشی ایران را متحول کند یا خیر؟

فصل نخست کتاب شامل سه بخش است: نخست «سیمای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی ایران قبل از مشروطه» که در ذیل آن مباحثی چون «نگاهی فشرده به شرایط و شالوده‌های شکل گیری اصلاحات» و «آغازگران تحول فرهنگی در ایران بعد از مشروطه، دولتمردان اصلاح طلب» و تاثیر چهره‌های مهمی چون میرزا بزرگ عیسی فراهانی، عباس میرزا، امیرکبیر، سیدجمال الدین اسدآبادی، میرزا ملکم خان و میرزا حسین خان سپهسالار، بر بهبود شرایط فرهنگی ایران بحث شده است. «جایگاه تعلیم و تربیت در ایران قبل از مشروطه» و «تاثیر فرهنگ غرب در تحول عصر قاجار» از دیگر بخش‌های فصل نخست کتاب است.

فصل دوم کتاب نیز شامل چهار بخش با این سرفصل‌هاست: «پیش زمینه‌های تعلیم و تربیت در دوره ناصری و مظفری»،‌ «وضع مدارس در آغاز جنبش مشروطیت»، «تاسیس انجمن معارف (۱۲۷۷ شمسی) و ایجاد مدارس جدید دولتی» و «ظهور روشنفکران جدید و آموزش جامعه بوسیله آثار و اندیشه‌های آنان».

در نهایت فصل سوم کتاب «نقد و بررسی سیر تحول آموزش و پرورش از آغاز مشروطه تا ۱۳۲۰» نیز چهار بخش دارد که عناوین آنها به ترتیب از این قرار است: «اوضاع ایران همزمان با کودتای ۱۲۹۹»، «فرهنگ عمومی جامعه» (با بررسی نگاه رضاخان به فرهنگ دینی و فرهنگ غربی)، «توجه رضا شاه به فرهنگ» و «نقش و جایگاه برخی از سیاستمداران عصر رضا شاه در مسائل فرهنگی» (که در این فصل نگاه چهره‌ها و شخصیت‌هایی چون محمدعلی فروغی، عبدالحسین تیمورتاش، مهدی قلی خان هدایت و عیسی صدیق اعلم به مسائل فرهنگی تحلیل شده است.) این فصل پیشتر در قالب یک مقاله در فصلنامه پژوهش‌نامه تاریخ نیز منتشر شده بود.

فریده رحمتی دارای مدرک دکتری تاریخ معاصر از واحد علوم و تحقیقات دانشگاه آزاد اسلامی است. «حقانیت شیعه»، «قصه‌های کهن اقوام ایرانی» و تالیف چندین مجلد از کتاب‌های درسی و کمک درسی تاریخ برای دانش آموزان دوره دبیرستان، از دیگر کتاب‌های منتشر شده فریده رحمتی است.

هرچندسال یک‌بار، مرض مسری وبا به تهران و سایر ولایات ایران می‌آمد... در قم خبری از وبا نبود... به‌وسیله حاجی امام‌قلی‌بیک کدخدا، صادر و واردِ ده قدغن شد... عده اموات تهران در یکی‌دو هفته به روزی سیصدنفر هم رسیده بوده‌ است... وبای عمومی از هندوستان به افغانستان و ایران سرایت کرد... وبا در پطرزبورغ، مرض محلی شده بود. روزهای یکشنبه به جهت تعطیل و گردش مردم، بخصوص عرق‌خوری عمله‌جات، عده مبتلا که در ظرف هفته کم شده بود، باز زیاد می‌شد ...
به اروپا رفت و به عنوان دبیر سفارت ایران مشغول به کار شد... با همکاری جهانگیرخان و قاسم‌خان، روزنامه جنجالی صوراسرافیل را منتشر کردند... علاوه بر اینکه با دخو امضاء می‌کرد با عباراتی چون: برهنه خوشحال، جغد، خادم‌الفقرا، خرمگس، دخوعلی، دمدمی، رییس انجمن لات و لوت‌ها و نخود هر ‌آش هم امضا می‌کرد... تاسیس جمعیت مبارزه با بی‌سوادی... بعد از کودتا بارها بازجویی شد... ...
شعر نو به علت وجود توللی و من (سایه) و نادرپور و بعد اخوان و حتی دکتر اسلامی ندوشن به کرسی نشست ... طبیعی است که به این باور برسد که خاتم‌الشعراست و تنها او نجات‌دهنده شعر نیمایی است... شعر و زندگی او هیچ نسبتی با تفکر مدرن ندارد و در هیچ شعری به نیمایی و تفکر نیمایی شبیه نیست... همه چیز را برای خود می‌خواهد و خود را برتر و بهتر از دیگران می‌پندارد... در سراسر خاطرات او آدم‌ها سیاه و سفیدند... ...
ما سه‌چهارم عمرمان را به خواستن و نتوانستن می‌گذرانیم... نظر به این‌که آن بالا نوشته شده وجود من برایتان ضروری است، من می‌توانم از این مزیت هر چند دفعه‌ای که موقعیت اجازه دهد، سوء‌استفاده کنم... ضوابط اخلاقی، مقرراتی است که به نفع خودمان برای سایرین وضع می‌کنیم... هیچ‌کس نمی‌داند این چرخ گردون چه می‌خواهد یا چه نمی‌خواهد، چه‌بسا خودش نیز نداند! ...
گوناگونی فرهنگی پدیده‌ای است انکارناپذیر و محوناشدنی ... فرایند تصمیم‌گیری‌های سیاسی چگونه باید تنظیم شود که در عین احترام به این تفاوت‌ها، همزیستی مسالمت‌آمیز شهروندان نیز رعایت شود؟... آیا کیملیکا با تمسک به بحث سنتی لیبرال در باب آزادی انتخاب در ارائه ابزار لازم برای حل تفاوت فرهنگی موفق شده یا خیر؟!... ...