«راهنمای ژانر: معرفی و بررسی ده گونه‌ی سینمایی» نوشته یحیی نطنزی از سوی نشر چشمه روانه کتابفروشی‌ها شد. در این کتاب ضمن معرفی انواع ژانرهای سینمایی به بررسی تاریخ تحولات آنها نیز پرداخته شده است.

به گزارش کتاب‌نیوز کتاب «راهنمای ژانر: معرفی و بررسی ده گونه‌ی سینمایی» نخستین کتاب مستقل یحیی نطنزی است که به تازگی از سوی نشر چشمه در دسترس مخاطبان قرار گرفته است. کتاب 10 فصل دارد که در هرکدام از آن‌ها یک ژانر سینمایی مورد بررسی و تحلیل قرار گرفته است.

«علمی ــ خیالی»، «وحشت»، «فانتزی»، «انیمیشن»، «کمدی»، «تاریخی»، «نوآر»، «جنگی»، «وسترن» و «ملودرام» ژانرهای معرفی شده در این کتاب است. در هر فصل ضمن معرفی و هویت یک ژانر به خاستگاه، مولفه‌ها و همچنین فیلم‌های شاخص آن ژانر نیز پرداخته می‌شود.

یکی از مهم‌ترین ویژگی‌های این کتاب بررسی جریان‌شناسی تاریخی ژانرها و یا به عبارتی بررسی تاریخ تحولات این ژانرهاست. نویسنده تلاش می‌کند تا مخاطب پس از اتمام مطالعه این کتاب چشم انداز روشنی درباره ژانرها داشته باشد. همچنین حجم بخش‌های مختلف هر فصل کوتاه استتا مخاطبان بتوانند راحت‌تر با مباحث برخورد کنند.

از این منتقد و نویسنده حوزه سینما کتابی نیز درباره سینمای عباس کیارستمی ترجمه شده استکه به زودی از سوی نشر چشمه به بازار نشر راه پیدا می‌کند. این کتاب نوشته مشترک جاناتان رزنبام و مهرناز سعیدوفا است و اکثر منتقدان مشهور در سطح جهان از این کتاب به عنوان مهم‌ترین کتاب در نقد و تحلیل آثار عباس کیارستمی نام برده‌اند.

«راهنمای ژانر؛ معرفی و بررسی ده گونه‌ی سینمایی» نوشته یحیی نطنزی، در 340 صفحه و بهای 25 هزار تومان از سوی نشر چشمه منتشر شده است.

قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...