کتاب «تهران، شهر موزه‌ها» به دو زبان فارسی و انگلیسی برای اولین بار به معرفی بیش از ۱۰۰ موزه در تهران با تفکیک مناطق ۲۲ گانه پرداخته است.

به گزارش فارس، کتاب «تهران، شهر موزه‌ها»، پژوهشی پیرامون موزه های مناطق ۲۲ گانه تهران به قلم فرحناز یوسفی و ترجمه فاطمه بختیاری به چاپ رسید و در نمایشگاه کتاب فرانکفورت نیز از طرف انجمن فرهنگی و هنری زنان ناشر به همراه دو کتاب جدید از انتشارات پرستوی سپید ارائه شد.

کتاب «تهران، شهر موزه‌ها» به دو زبان فارسی و انگلیسی است و برای اولین بار به معرفی بیش از ۱۰۰ موزه در تهران با تفکیک مناطق ۲۲ گانه پرداخته است.

با توجه به اینکه تاکنون کتابی جامع در این زمینه به چاپ نرسیده، این کتاب می‌تواند رفرنسی برای دانشجویان معماری، باستان شناسی، تاریخ و رشته‌های مرتبط باشد.

مقدمه کتاب به قلم دکتر غلامحسین تکمیل همایون از استادان پیشکسوت تهران شناسی است که از کتاب و ایشان در هفته تهران، با حضور اعضای شورای شهر و پیشکسوتان تهران شناسی تجلیل به عمل آمد و همچنین در نمایشگاه کتاب تهران، از طرف وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی توسط وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی رونمایی شد.

مترجم این کتاب فاطمه (گلشن) بختیاری، ویراستار، مهرداد یوسفی، عکاس‌ها توسط عمید رضوی، سپیدرو زمانی و حامد شهری اخذ شده است. این کتاب در جشنواره کتاب سال بانوان و جشنواره تهران پژوهان نیز شرکت دارد.

روایتگر داستان رویارویی نهایی پرچمداران سیاست عصر پسا مشروطه با باقی‌مانده جنبش تئاترکراتیک قوام یافته‌ در آن عصر است... سارنگ، حین شنیدن قیژوقیژ تختخواب اتاق کناری‌اش، شاهد رژه پیروزمندانه پوسترها و پلاکاردهای رقاصه‌های معروفی چون «رومبا» و «تامارا» برسردر تماشاخانه‌های لاله‌زار است؛ لحظات بهت‌آور و غم‌باری که طی آن می‌شود حتی، پیش درآمد ماهور حضرت اجل به سفارش مرکز حفظ موسیقی سنتی ایران را هم شنید ...
کتابخانه شخصی قزوینی، از نخستین گنجینه‌های نفیس آثار ایران‌شناسی در کشور به شمار می‌رود که از تمام مراکزی که قزوینی به آنها دسترسی داشته فراهم آمده است... برای اوراق، یادداشت‌ها، کاغذها و حتی کارت‌پستال‌های برجای‌مانده در کتابخانه خصوصی یکی از اسلام‌شناسان بنام اروپایی و از هم‌عصران قزوینی، سایتی طراحی شده که تصویر تک‌تک صفحات و مدارک و اسناد مربوط به او، در آن عرضه شده است. نمی‌دانم در ذهن ما چه می‌گذرد؟ ...
داستان پنج زن است: دو خواهر و سه غریبه. زنی بی‌خانمان، مسئول پذیرش هتل، منتقد هتل، روح خدمتکار هتل و خواهر روح... زندگی را جشن بگیریم، خوب زندگی کنیم؛ زندگی کوتاه و سریع است، زود به آخر می‌رسد... بدون روح، جسم نمی‌خواهد کاری به چیزی داشته باشد، فقط می‌خواهد در تابوت خود بخوابد... زبان زنده است: ما کلماتی هستیم که به‌کار می‌بریم... آخرین نبرد برای زندگی، تا آخرین نفس پرواز کردن، رفتن تا مردن. ...
نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...