به گزارش ایبنا در گلستان، هوشمند دهقان، مترجم گرگانی که در کارنامه خود ترجمه آثاری چون بازداشتگاه صورتی (آدام آلتر)، دختر تحصیل‌کرده (تارا وستور)، لطفاً زامبی نباشید (آدام آلتر)، در کافه اگزیستانسیالیستی (سارا بیکول)، ابن عربی وارث انبیا (ویلیام چیتیک)، سقراط مردی برای روزگار ما (پل جانسون) و عادت‌های اتمی (جیمز کلیر) به چشم می‌خورد، با همکاری نشر ثالث رمان «مهمان ناخوانده» به قلم «شری لاپنا» را ترجمه و روانه بازار کرد.

در این رمان که در 346 صفحه و در قطع رقعی و به قیمت 45 هزار تومان عرضه شده است، «شری لاپنا» نویسنده رمان‌های پلیسی و پرفروش «زن همسایه» و «غریبه‌ای در خانه» در تجربه‌ای دیگر قصه‌ای را خلق کرده که در آن مهمان‌ها به هتل میچل که در دل کوهستان است، رفته‌اند تا تعطیلات زمستانی خود را در محیطی آرام و دور از هیاهوی شهر سپری کنند؛ اما شب‌هنگام، کولاکی درمی‌گیرد و برف و یخ همه‌جا را می‌پوشاند و در پی آن خطوط برق و تلفن قطع و جاده مسدود می‌شود که ناگهان در میان بهت و ناباوری همه، جسم بی‌جان یکی از مهمان‌ها پیدا می‌شود. به نظر می‌رسد که مهمان‌ها در مکانی ترسناک، سرد و تاریک گیر افتاده‌اند و راه فراری ندارند، آیا قتل دیگری هم در راه است؟

«شری لاپنا» این اثر خود را در سال 2018 منتشر کرده و مانند دیگر آثارش، فضایی پر از معما، تعلیق و هیجان را برای مخاطبان خود ایجاد کرده و با نفوذ به عمق ذهن و روان شخصیت‌ها، از انگیزه‌های آن‌ها پرده برمی‌دارد.

در آغاز این رمان می‌خوانیم:
جمعه، 4:45 بعدازظهر
اتومبیل وارد منطقه پرفرازونشیب کوهستان کتس کیل می‌شود و جاده دور از انتظار پر از پیچ‌وخم می‌شود؛ گویی هر چه آدم از تمدن دورتر می‌شود؛ گویی هر چه آدم از تمدن دورتر می‌شود، جاده بیش‌تر در‌ هاله ابهام فرو می‌رود. سایه‌ها عمیق‌تر می‌شوند و هوا بدتر. رودخانه هودسون که در امتداد جاده جاری است، گاه ظاهر و گاه ازنظر محو می‌شود. جنگل که در هر دو سوی جاده قد برافراشته همچون دیوی سیاه است که هر دم ممکن است آدم را در کام خود فرو بلعد. درختان سیاه آدم را یاد جنگل قصه‌های پریان می‌اندازند هرچند زیر بارش ملایم برف چونان کارت‌پستالی دل‌فریب به نظر می‌رسند.

یادآوری می‌شود «مهمان ناخوانده» تازه‌ترین اثر این نویسنده است که اندکی پس از انتشار در فهرست پرفروش‌های «نیویورک‌تایمز» و «یوکی ساندی‌ تایمز» قرار گرفت.

روایتگر داستان رویارویی نهایی پرچمداران سیاست عصر پسا مشروطه با باقی‌مانده جنبش تئاترکراتیک قوام یافته‌ در آن عصر است... سارنگ، حین شنیدن قیژوقیژ تختخواب اتاق کناری‌اش، شاهد رژه پیروزمندانه پوسترها و پلاکاردهای رقاصه‌های معروفی چون «رومبا» و «تامارا» برسردر تماشاخانه‌های لاله‌زار است؛ لحظات بهت‌آور و غم‌باری که طی آن می‌شود حتی، پیش درآمد ماهور حضرت اجل به سفارش مرکز حفظ موسیقی سنتی ایران را هم شنید ...
کتابخانه شخصی قزوینی، از نخستین گنجینه‌های نفیس آثار ایران‌شناسی در کشور به شمار می‌رود که از تمام مراکزی که قزوینی به آنها دسترسی داشته فراهم آمده است... برای اوراق، یادداشت‌ها، کاغذها و حتی کارت‌پستال‌های برجای‌مانده در کتابخانه خصوصی یکی از اسلام‌شناسان بنام اروپایی و از هم‌عصران قزوینی، سایتی طراحی شده که تصویر تک‌تک صفحات و مدارک و اسناد مربوط به او، در آن عرضه شده است. نمی‌دانم در ذهن ما چه می‌گذرد؟ ...
داستان پنج زن است: دو خواهر و سه غریبه. زنی بی‌خانمان، مسئول پذیرش هتل، منتقد هتل، روح خدمتکار هتل و خواهر روح... زندگی را جشن بگیریم، خوب زندگی کنیم؛ زندگی کوتاه و سریع است، زود به آخر می‌رسد... بدون روح، جسم نمی‌خواهد کاری به چیزی داشته باشد، فقط می‌خواهد در تابوت خود بخوابد... زبان زنده است: ما کلماتی هستیم که به‌کار می‌بریم... آخرین نبرد برای زندگی، تا آخرین نفس پرواز کردن، رفتن تا مردن. ...
نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...