انتشارات معین چاپ هفتم مجموعه «طهران قدیم» اثر جعفر شهری را منتشر و راهی بازار نشر کرد.

به گزارش مهر، چاپ اول مجموعه ۵ جلدی «طهران قدیم» سال 71 عرضه شده و حالا عرضه چاپ هفتمش پس از 15 سال انجام شده است.

کتاب طهران قدیم، دارای اطلاعاتی درباره وقایع، آداب و رسوم و مشاغل در تهران است و بسیاری از مطالبش دربرگیرنده خاطرات ایام کودکی نویسنده هستند. شهری بر واقعی‌بودن مطالب این کتاب تاکید داشته و آنها را دائره‌المعارفی درباره تهران عنوان می‌کند.

این‌پژوهشگر در چهار جلد اول، به محلات تهران و حدود آن‌ها، انواع پیشه‌ها، برخی عمارات، تعزیه‌خوانی و عزاداری محرم، پهلوانان مشهور، برخی از مظاهر تمدن جدید، مساجد، بقاع، نمایش، قهوه‌خانه‌ها، انواع سرگرمی‌ها، طب و طبابت، جشن‌ها، نوروز، نذورات، مراسم مربوط به خواستگاری، اسامی ماه‌های شمسی و قمری، برخی از احکام دینی، علوم غریبه، سنن و عقائد، تعلیم و تربیت کودکان، آرایش و پوشش و رفتار مردم پرداخته است.

جلد پنجم «طهران قدیم» هم به موضوع آشپزی تهرانی‌های قدیم اختصاص دارد و در آن، از انواع اطعمه و اشربه، مربا، ترشیجات و خواص خوراکی‌ها نوشته شده و دستورالعمل تهیه انواع غذاها با ذکر جزئیات شرح داده شده است.

برخی از منتقدان، این کتاب را نوعی دانشنامه فرهنگ و زبان عامیانه مردم تهران در آغاز قرن بیستم دانسته‌اند و با آثار هدایت در فولکلور قابل مقایسه دانسته‌اند. شهری به شرح آیین‌ها و مراسمی توجه کرده که برخی از آنها امروزه برگزار نمی‌شوند و از مشاغلی یاد کرده که دیگر وجود ندارند.

مجموعه ۵ جلدی این‌کتاب با قطع وزیری، در یک قاب کلی، با مجموع قیمت ۶۰۰ هزار تومان منتشر شده است.

کارو ولش تو ادعا که بیستیم؛ جز خودمون به فکر هیچکی نیستیم... کنج اداره عمرمون تباه شد؛ بس که نشستیم دلمون سیاه شد... نمی دن آدمو فرشته‌ها لو؛ کسی نمی گیره از آدم آتو... قدیم که نرخ‌ها به طالبش بود؛ ارزش صندلی به صاحبش بود... فقیه اگه بالای منبر می‌نشست؛ جَوون سه چار پله پایین‌تر می‌شِست... مردا بدون میز هم عزیزن؛ رفوزه‌ها همیشه پشت میزن ...
چرا فوتبال می‌بینیم؟ چرا دیکتاتورها سیری‌ناپذیرند؟ یا ما چگونه در زبان محاوره سعی می‌کنیم دراماتیک باشیم؟... یک تلویزیون با حق انتخاب بین هفتصد کانال نه آزادی بلکه اجبار است. دستگاهی که آفریده‌ایم نیاز به تماشا شدن دارد؛ زیرلب به ما می‌گوید: «برای قبضه کردن توجه شما از هیچ کاری دریغ نخواهم کرد... همان‌گونه که خوراک فکری تبلیغات، همه‌مان را به مقام برده‌های مصرف‌کننده تنزل می‌دهد، هنر دراماتیک، آفریننده و بیننده را به مقام مشارکت‌کننده ترفیع می‌دهد ...
داستان که نه، قصه هم نیست... سبک روایت همان سبک خاص نویسنده در کتابهای روایت فتح است: پیش بری روایت به سبک پس و پیش گفتن وقایع در عین به هم پیوستگی برای در تعلیق نگه داشتن مخاطب... جراحی اختلاف نظرهای علمای نجف بخصوص درباره اضلاع مثلث حکومت، مردم و حوزه؛ که مهمترین انگیزه شهید صدر برای ما شدن و بزرگترین سد در مقابل او نیز بوده است، کار بسیار سختی است که نویسنده از پس آن برنیامده ...
می‌گویند شهریار ماکیاولی همیشه کنار تخت استالین است. غیر از این هم از او انتظار نمی‌رفت: پس از این کتاب، هیچ سخن به‌واقع مهمی درباره اخلاقیات سیاسی گفته نشده است... خوانش این آثار باید در ارتباط و تعامل با محیط صورت گیرد... اثر منفور و مهوّع آدولف هیتلر هم در کنار کتاب‌های خردمندانی همچون هابز و لاک و مونتسکیو و برک و دوتوکویل و هایک و رالز، فصلی را به خود اختصاص داده است. ...
خود را آنارشیستی می‌داند که به دموکراسی عشق می‌ورزد... در جنبش‌های دانشجویی خشونت‌آمیز حضوری فعال داشته است و سپس راهی آمریکا می‌شود و در گروه نمایشی دوره‌گرد نقش ایفا می‌کند. او مجددا به ژاپن برمی‌گردد و سرآغاز شورش‌های دیگری در روستای اجدادی‌شان می‌شود... کره‌ای‌ها به‌عنوان برده از وطن‌شان به ژاپن آورده شده‌اند و تحت استعمار ژاپنی‌ها قرار دارند ...