به گزارش ایسنا، «عالمی دیگر بباید ساخت» (گذاری به فرهنگ و تاریخ به بهانه «گمشده لب دریا»؛ تاملی در معنی و صورت شعر حافظ نوشته دکتر پورنامداریان) نوشته عزت‌الله فولادونددورودی در ۲۳۵ صفحه با شمارگان ۵۰۰ نسخه وقیمت ۳۵ هزار تومان توسط نشر ترنگ منتشر شد. 

در پشت‌ جلد کتاب این آمده است: این گوهر ارجمند یادگاری است گرانبها از زبان‌های: اوستایی، فارسی باستانی، پارتی (پهلوانیک یا پهلوی اشکانی)، فارسی میانه، یا پهلوی که مانند زبان‌های دیگر ملت‌های باستانی، افزون بر فلسفه وجودی خرد - ایجاد پیوند میان کاربران و گویندگان، برای انتقال خواست‌های درونی و رفع نیازهای روزانه آنان - بایگانی و حافظه جمعی و تاریخی و همچنین تاریخ جهان‌نما و آینه زلال گذشته، اکنون و آینده مردم میهن ما به شمار می‌آید. 

نویسنده این کتاب در میان شیفتگان زبان، فرهنگ و ادب فارسی و در کنار کسانی که به بزرگان و پدیدآورندگان آثار ماندگار این زبان مهر می‌ورزند، با وجود لنگی و لکنت بسیار در قلم و بیان، قصد دارد، پژوهنده‌ای منتقد و دانشور را قدر بشناسد و سپاس بگزارد که در زمینه نقد، شناخت و رمزگشایی از ذهن و زبان بلندبالایانی چون: مولوی، حافظ، نیما و شاملو با نگاهی دیگر، کتاب‌هایی نوشته است که سر آخر موجب بارآوری، استواری و گسترش زبان فارسی شده است و هر یک در نوع خود نادر، شگفت‌انگیز و راهگشایند و در نقد و نظر نقش موثر دارند.

................ هر روز با کتاب ...............

روایتگر داستان رویارویی نهایی پرچمداران سیاست عصر پسا مشروطه با باقی‌مانده جنبش تئاترکراتیک قوام یافته‌ در آن عصر است... سارنگ، حین شنیدن قیژوقیژ تختخواب اتاق کناری‌اش، شاهد رژه پیروزمندانه پوسترها و پلاکاردهای رقاصه‌های معروفی چون «رومبا» و «تامارا» برسردر تماشاخانه‌های لاله‌زار است؛ لحظات بهت‌آور و غم‌باری که طی آن می‌شود حتی، پیش درآمد ماهور حضرت اجل به سفارش مرکز حفظ موسیقی سنتی ایران را هم شنید ...
کتابخانه شخصی قزوینی، از نخستین گنجینه‌های نفیس آثار ایران‌شناسی در کشور به شمار می‌رود که از تمام مراکزی که قزوینی به آنها دسترسی داشته فراهم آمده است... برای اوراق، یادداشت‌ها، کاغذها و حتی کارت‌پستال‌های برجای‌مانده در کتابخانه خصوصی یکی از اسلام‌شناسان بنام اروپایی و از هم‌عصران قزوینی، سایتی طراحی شده که تصویر تک‌تک صفحات و مدارک و اسناد مربوط به او، در آن عرضه شده است. نمی‌دانم در ذهن ما چه می‌گذرد؟ ...
داستان پنج زن است: دو خواهر و سه غریبه. زنی بی‌خانمان، مسئول پذیرش هتل، منتقد هتل، روح خدمتکار هتل و خواهر روح... زندگی را جشن بگیریم، خوب زندگی کنیم؛ زندگی کوتاه و سریع است، زود به آخر می‌رسد... بدون روح، جسم نمی‌خواهد کاری به چیزی داشته باشد، فقط می‌خواهد در تابوت خود بخوابد... زبان زنده است: ما کلماتی هستیم که به‌کار می‌بریم... آخرین نبرد برای زندگی، تا آخرین نفس پرواز کردن، رفتن تا مردن. ...
نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...