شماره ۱۲۳ «نگاه نو» با بخش ویژه حقوق شهروندی و عکس روی جلد فضل‌الله رضا منتشر شد.

نگاه نو به حقوق شهروندی در شماره 123

به گزارش ایسنا، بخش ویژه این شماره از فصلنامه که به حقوق شهروندی اختصاص دارد، با این مطالب همراه است: «بازگشت به قانون؛ چرا حقوق شهروندی در وضعیت بحرانی است؟» نوشته حسین فراستخواه، «تحول حقوق شهروندی، از امتیازهای انحصاری به حقوق فراگیر» نوشته سیما راستین، «سرآغاز حقوق شهروندی در ایران» از محمدحسین خسروپناه و «کشمکش بر سر تغییر قانون اساسی مشروطه» از آرمان نهچیری.

در بخش «جایزه‌های نوبل ۲۰۱۹» مجله «نگاه‌ نو» هم این مطالب درج شده است: «جایزه نوبل ادبیات ۲۰۱۸ و ۲۰۱۹، نوبل استثنایی» نوشته مژده دقیقی، «راوی حساس؛ خطابه اولگا توکارچوک، برنده نوبل ادبیات ۲۰۱۸» با ترجمه آبتین گلکار، «خطابه نوبل ادبیات ۲۰۱۹، پیتر هانتکه» با ترجمه رضا رضایی، «جایزه نوبل صلح ۲۰۱۹» با ترجمه محمدعلی آتشبرگ و «جایزه نوبل اقتصاد ۲۰۱۹».

«نبرد برای فتح امپراتوری جهانی نفت، به مناسبت هشتادمین سالگرد آغاز جنگ جهانی دوم» از تورج اتابکی، «ایران، اعتراضات بنزین، آینده» نوشته محمد فاضلی، «گذر از ساعت صفر» از پرویز صداقت، ««سوسیالیسم» برای ثروتمندان» نوشته احمد سیف، «سوسیالیسم و آزادی» نوشته دیوید هاروی با ترجمه حسین رحمتی و «جستن رستگاری در نوشتن؛ کافکا و هدایت رو در روی یکدیگر» از محمدرفیع محمودیان «مقاله‌های» این شماره هستند.

در بخش«نقد و نظر» نیز این مطالب منتشر شده است: «نگرش موحد به کشاکش دین و دولت در دنیای اسلام»  نوشته محمد دهقانی و «میدل مارچ و زایش انسان مدرن» از نرگس انتخابی.

در بخش گفت‌وگو گفت‌وگویی با زهرا خانلو با عنوان «نه گفتن، در زمانه عاری!» منتشر شده است. «باغ‌وحش کاغذی» نوشته کن لیو با ترجمه ملیکا رمزی هم در بخش داستان به چاپ رسیده است.

«مکاشفه با کمانچه. جایزه وومکس ۲۰۱۹، افتخاری دیگر برای کیهان کلهر»، «جایزه بوکر ۲۰۱۹»، «به یاد مظاهر مصفا»، «به یاد نصرت کریمی»، «به یاد فضل‌الله رضا»، «دانشوری دلباخته فردوسی و حافظ»، «به یاد حسین دهلوی» و «جایزه خودنویس، ۱۳۹۸» مطالب درج‌شده در بخش رویدادها و گزارش‌های این شماره هستند.

«کتاب، کاریکاتور» هم با تازه‌های کتاب، نبض امروز و انتقاد کتاب همراه است.

شماره ۱۲۳ فصلنامه «نگاه نو» با سردبیری علی میرزائی در ۲۶۰ صفحه با شمارگان ۴۰۰۰ نسخه و قیمت ۳۰هزار تومان منتشر شده است.

الوند بهاری، مژده دقیقی، محمد دهقانی، رضا رضایی، آبتین گلکار و حسین معصومی همدانی از هیئت مشاوران این مجله هستند.

................ هر روز با کتاب ...............

از سوراخ کلید، خدمتکارشان را که مشغول حمام کردن است نگاه می‌کند. دلش می‌خواهد داخل شود... به زحمت نوزده سال دارد که انقلاب سوسیالیستی و وحشت بر کشور او سایه می‌گسترد. آیا همین انقلاب نیست که با خشونتهایش به او امکان می‌دهد که از دایره‌ای که مادر به دورش کشیده است فرار کند و بالاخره وارد «زندگی حقیقی» شود... در خانه‌هایی که شاعران به دنیا آمده‌اند زنها حکومت می‌کنند ...
مؤلف اخلاق ناصری تذکر می‌دهد: کودک را با هر کار نیکی که می‌کند، باید تشویق کنند و آفرین گویند، اما هنگامی که رفتارِ زشتی از او سرمی‌زند، باید بسیار مراقب بود که او را به‌صراحت و آشکارا سرزنش نکنند که چرا کار بدی کرده است؛ بلکه این‌طور وانمود کنند که او از روی غفلت و ناآگاهی آن کارِ زشت را انجام داده است... خواجه در سیر تربیت کودک بر وجود بازی و تفریح نیز بسیار تأکید دارد و معتقد است که بازی کردن می‌تواند خاطر کودک را از سختی‌ها و ملالت‌های شئونِ مختلفِ ادب‌آموزی برهاند. ...
در ساعت یازده چهارشنبه آن هفته جن در آقای مودت حلول کرد... این آدم‌های عادی در عین عادی‌بودن، کارهای وحشتناک می‌کنند. می‌کُشند، زن‌هایشان را تکه‌پاره می‌کنند، آمپول مرگبار به دوست و آشنا می‌زنند... زن‌ها مدام کشته می‌شوند حالا هرچقدر که زیبا و دوست‌داشتنی باشند و هرچقدر هم که قاتل عاشقشان باشد... حکومتی که بر مسند قدرت نشسته تحمل هیچ شاهد زبان‌به‌کامی را ندارد... این «تن‌بودگی» آدم‌های داستان ...
سرگذشت افسری از ارتش رژیم گذشته... پس از پی بردن به روابط غیرمشروع همسرش او را به قتل می‌رساند و مدتی را در زندان به سر می‌برد. پنج فرزند او نیز در شرایط انقلابی هرکدام وارد گروه‌های مختلف سیاسی می‌شوند... ما بذر بی اعتمادی، شک و تسلیم را کاشته‌ایم که به جنگلی از پوچی و بدبینی تبدیل شده است. جنگلی که در آن هرگز جرأت نمی‌کنید حتی اسم خدا، حقیقت و انسانیت را به زبان بیاورید. ما مجبور می‌شویم که قبر فرزندانمان را خودمان بکنیم ...
نه می‌توانیم بگوییم که قرآن به این اساطیر هیچ نگاهی نداشته و نه می‌توانیم فوری آنچه را با عقل ما سازگار نشد، بگوییم که اساطیری است... حُسن را به یوسف، عشق را به زلیخا و حزن را به یعقوب تعبیر می‌کند... قرآن نوعی زبان تصویری دارد... در مقام قصه‌‏گویی به‏ شدت از این‏که مطلبی خلاف واقع بگوید، طفره می‌‏رود. در عین‏ حال در بیان واقعیات به دو عنصر پویایی و گزینشی بودن تکیه فراوانی دارد. ...