هفتادودومین شماره مجله «سینما و ادبیات»، ویژه نوروز ۹۸ به سینمای آمریکا و کارگردان و بازیگر آن، وودی آلن اختصاص دارد.

به گزارش ایسنا، در بخش «سینمای جهان» این شماره «زندگی و آثار وودی آلن با نگاهی به تاریخچه سینمای نوین آمریکا»، «مسکو-مَنهَتن: روح روسی فیلم‌های وودی آلن»، «گفت‌وگو با وودی آلن، پارودی در سینمایی وودی آلن»، «ایزاک بابل، وودی آلن و هویت یهودی» و مطالب دیگری درباره این شخصیت سینمای آمریکا منتشر شده است.

محوریت بخش «هنر و سیاست» به کریس مارکر اختصاص دارد.

«سینمای اقلیت چیست؟»، «سینمای اقلیت فلیکس گتاری»، «فلیکس گتاری: سینمای اقلیت و خرده‌نشانه‌های غیردلالتی» و «از گفت‌وگوی فلیکس گتاری با روزنامه‌ی لیبراسیون» از موضوعاتی هستند که در بخش «از فضاهای دیگر» مورد بررسی قرار می‌گیرند. 

این شماره از مجله همچنین در بخش «سینمای ایران» با این مطالب همراه است: «مولفه‌ها و جریان‌های سینمای امروز ایران از منظر شاپور شهبازی، علی مصفا، سیاوش اسعدی و جواد طوسی»، «تاملی کوتاه بر نسل چهارم سینمای بعد از انقلاب» و «سینما موج نیست». 

در «شعر و داستان» هم «چکامه‌های پورگشتال» با ترجمه محمود حدادی و «معمای ادوارد فیتزجرالد» با ترجمه احمد اخوت از جمله مطالب منتشرشده است. 

«گفت‌وگوی ویژه» نیز شامل «سیر تحول ترجمه ادبی در گفت‌وگو با منوچهر بدیعی» و «منوچهر بدیعی متخصص ترجمه‌ متن‌های صعب‌العلاج» است. 

همچنین گستره زمان و مکان در رمان «آلوت» با حضور فرشته احمدی، کامران سپهران، امین حسینیون و امیرحسین خداوردی در این شماره بررسی می‌شود. 

شماره ۷۲ مجله «سینما و ادبیات» با صاحب‌امتیازی و مدیرمسئولی همایون خسروی دهکردی و سردبیری نیلوفر نیاورانی با قیمت ۱۸ هزار تومان منتتشر شده است.

تب تند دولت برای ساختن جامعه «بدون فقیر» به وضعیتی انجامید که نائومی کلاین آن را «ربودن ضروریات یک زندگی آبرومندانه از میلیون ها شهروند» می نامد... تهیدستان در دهه های ۵٠ و۶۰ شمسی فاقد مکانیسم های نهادی بودند... خیریه شدن اقتصاد ملی... چگونه مردم عادی با مخالفت ها و مقاومت های پراکنده اما فراگیر، دولت را، هرچند موقت، وادار به عقب نشینی کردند... بی عدالتی سیستماتیک و ناکارآمدی حکمرانی ...
از سوراخ کلید، خدمتکارشان را که مشغول حمام کردن است نگاه می‌کند. دلش می‌خواهد داخل شود... به زحمت نوزده سال دارد که انقلاب سوسیالیستی و وحشت بر کشور او سایه می‌گسترد. آیا همین انقلاب نیست که با خشونتهایش به او امکان می‌دهد که از دایره‌ای که مادر به دورش کشیده است فرار کند و بالاخره وارد «زندگی حقیقی» شود... در خانه‌هایی که شاعران به دنیا آمده‌اند زنها حکومت می‌کنند ...
مؤلف اخلاق ناصری تذکر می‌دهد: کودک را با هر کار نیکی که می‌کند، باید تشویق کنند و آفرین گویند، اما هنگامی که رفتارِ زشتی از او سرمی‌زند، باید بسیار مراقب بود که او را به‌صراحت و آشکارا سرزنش نکنند که چرا کار بدی کرده است؛ بلکه این‌طور وانمود کنند که او از روی غفلت و ناآگاهی آن کارِ زشت را انجام داده است... خواجه در سیر تربیت کودک بر وجود بازی و تفریح نیز بسیار تأکید دارد و معتقد است که بازی کردن می‌تواند خاطر کودک را از سختی‌ها و ملالت‌های شئونِ مختلفِ ادب‌آموزی برهاند. ...
در ساعت یازده چهارشنبه آن هفته جن در آقای مودت حلول کرد... این آدم‌های عادی در عین عادی‌بودن، کارهای وحشتناک می‌کنند. می‌کُشند، زن‌هایشان را تکه‌پاره می‌کنند، آمپول مرگبار به دوست و آشنا می‌زنند... زن‌ها مدام کشته می‌شوند حالا هرچقدر که زیبا و دوست‌داشتنی باشند و هرچقدر هم که قاتل عاشقشان باشد... حکومتی که بر مسند قدرت نشسته تحمل هیچ شاهد زبان‌به‌کامی را ندارد... این «تن‌بودگی» آدم‌های داستان ...
سرگذشت افسری از ارتش رژیم گذشته... پس از پی بردن به روابط غیرمشروع همسرش او را به قتل می‌رساند و مدتی را در زندان به سر می‌برد. پنج فرزند او نیز در شرایط انقلابی هرکدام وارد گروه‌های مختلف سیاسی می‌شوند... ما بذر بی اعتمادی، شک و تسلیم را کاشته‌ایم که به جنگلی از پوچی و بدبینی تبدیل شده است. جنگلی که در آن هرگز جرأت نمی‌کنید حتی اسم خدا، حقیقت و انسانیت را به زبان بیاورید. ما مجبور می‌شویم که قبر فرزندانمان را خودمان بکنیم ...