کتاب «نوروز» شامل ترجمه مقالات ایران‌شناسان دانشنامه ایرانیکا درباره نوروز و آیین‌های کهن ایرانی توسط انتشارات فرهامه منتشر شد.

به گزارش مهر، مقالاتی که در این‌کتاب چاپ شده‌اند، به قلم اساتید ایران‌شناس نوشته شده‌اند و اطلاعات تصویری و صوتی مرتبط با هرمقاله هم به‌صورت کدهای QR تنظیم شده‌اند. به‌این‌ترتیب مخاطب کتاب می‌تواند با اسکن کد QR از محتوای صوتی یا تصویری این‌کتاب هم استفاده کند.

فصل نخست این‌کتاب با عنوان «نوروز در دوران ماقبل اسلام» نوشته مری بویْس است و این عناوین را شامل می‌شود: نوروز و رَپیتْوین، نوروز در اوستای جوان، نوروز در گاه‌شمار ۳۶۵روزه هخامنشیان، نوروز تحت حاکمیت اشکانیان، نوروز در متون پهلوی و سلطنت ساسانیان، نوروز در دوران اولیه‌ی پس از ساسانیان، نوروز در دوران نوین.

«نوروز در دوره‌ اسلامی» هم عنوان فصل دوم کتاب است که به قلم علی‌رضاشاپور شهبازی نوشته شده و این‌عناوین را در بر می‌گیرد: مقدمه، تاریخ نوروز تا عصر صفوی، دیدگاه‌های مذهبی در مورد نوروز، تاریخ متأخر عید نوروز، نوروز در ایران معاصر، نوروز در سایر سرزمین‌ها و کتاب‌شناسی.

فصل سوم کتاب «نوروز در گاهشمار ایرانیان» نام دارد و به‌قلم سیمونه کریستوفرتی نوشته شده است. در فصل چهارم هم با عنوان «چهارشنبه‌سوری» عناوین مراسم اصلی، پیشینه و آیین‌های تکمیلی چاپ شده‌اند. مطالب این‌فصل به قلم منوچهر کاشف و علی اکبر سعیدی‌سیرجانی نوشته شده‌اند. فصول بعدی کتاب هم همگی بخش «کتاب‌شناسی» را شامل می‌شوند. این‌فصول، از پنجم تا هشتم به این‌ترتیب‌اند: «هفت‌سین» نوشته علی‌رضاشاپور شهبازی، «حاجی‌فیروز» به‌قلم محمود امیدسالار، «میرِ نوروزی» نوشته میشل اِپینِت و «کوسه» اثر آنا کراسنووُلسکا.

در کتاب «نوروز»  آوازهایی از نوروزی‌خوانان معروف و قدیمی ازجمله حسن زیرک، حسن‌زاده‌ شیرازی و محمد خرسندی به‌صورت کد QR آمده است.

این‌کتاب با ۱۸۱ صفحه و قیمت ۴۵هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...