کتاب «داستان زنان افغانستان» به زبان فرانسوی ترجمه شد.

محمدحسین محمدی که داستان‌های این کتاب را جمع آوری کرده است؛ به ایبنا گفت: به گمانم تابستان سال ۲۰۱۶ میلادی بود که عتیق رحیمی تماس گرفت و گفت زمینه‌ ترجمه و انتشار کتاب «داستان زنان افغانستان» به زبان فرانسوی فراهم شده است و از ناشری که کار را پذیرفته گفت و از گزیده‌کار بودن ناشر. پس از آن محمود شکراللهی، نویسنده‌ ایرانی مقیم فرانسه که به زبان فرانسوی می‌نویسد، با عنوان کارشناس ناشر فرانسوی ‌تماس گرفت تا با هم کار گزینش نخست داستان‌ها را به سرانجام برسانیم.‌
 
وی ادامه داد: در چاپ نخست ‌کتاب «داستان زنان افغانستان» ۲۶داستان از ۲۶ نویسنده آمده بود و کتاب حجم زیادی داشت و ناچار باید دست به گزینشی دوباره می‌زدیم. در نهایت پس از مدتی۱۶ داستان را انتخاب کردیم. این روند انتخاب نیز چند ماهی را در بر گرفت تا داستان‌ها بازخوانی شوند و انتخاب‌های نهایی صورت بگیرد. پس از نهایی شدن انتخاب داستان‌ها از عتیق رحیمی و محمود شکراللهی شنیدم که ‌خجسته ابراهیمی‌ قرار است داستان‌ها را به زبان فرانسوی ترجمه ‌کند و با من در تماس خواهد بود.

 
این نویسنده افغانستانی با اشاره به داستان ترجمه اثرش اظهار کرد: پس از آن من به عنوان گردآورنده‌ کتاب «داستان زنان افغانستان» و به نمایندگی از انتشارات تاک با ‌خجسته ابراهیمی د‌ر تماس بودم. البته بهتر است بگویم ‌‌او بیش‌تر پیگیر بود و با من تماس می‌گرفت‌. در طول این سه سال بنابر دلایلی تعداد داستان‌های انتخاب شده به ۱۲داستان رسید. روند کار آن‌قدر طولانی شده بود که گاه از یاد می‌بردم که این کار را آغاز کرده‌ایم. ولی باز این ‌خجسته ‌ابراهیمی بود که تماس می‌گرفت و‌ درباره‌ روند ترجمه‌ ‌داستانی صحبت می‌کردیم.
 
وی ادامه داد: این صحبت‌ها گاه‌ یک ساعت و بیش از آن نیز به درازا می‌انجامید. در این صحبت‌ها بود که به دقت و نکته‌سنجی خجسته ابراهیمی پی بردم. در این تماس‌ها بود که دانستم کار ترجمه می‌تواند چقدر دشوارتر از کار نوشتن باشد و بی‌‌اغراق اگر موفقیتی برای این کتاب باید در نظر ‌گرفت، این موفقیت نتیجه‌ زحمت و دقت مترجم در‌ روند ترجمه‌ داستان‌هاست.
 
محمدی در توضیح فعالیت‌های ناشر این اثر نیز گفت: در این‌جا لازم می‌دانم از‌ سونیا کرونلوند (Sonia Kronlund) نیز یاد کنم که در چاپ و ‌انتشار نخست کتاب داستان زنان افغانستان (کابل/ ۱۳۹۱) انتشارات تاک را یاری رساند. سرانجام چند ماه پیش، قرارداد نهایی انتشار کتاب در فرانسه، بین خانم زکیه میرزایی، مدیرمسؤول انتتشارات تاک و خانم امانوئل موازون (Emmanuelle Moysan) مدیر انتشارات لو سوپیرای (Le Soupirail ‌) امضا شد و پس از آن بود که کارهای بازنگری، ویرایش و انتشار کتاب سرعت بیش‌تری گرفت و اکنون خوشحالم که کتاب «زیر آسمان کابل: داستان‌های زنان افغان» در نمایشگاه کتاب پاریس ۲۰۱۹ عرضه شده است.
 
وی در پایان گفت: در این کتاب ۱۲ داستان از ۱۲ نویسنده‌ زن افغانستانی ترجمه و منتشر شده است. داستان‌هایی از بانوان: مریم محبوب، حمیرا قادری، صدیقه کاظمی، پروین پژواک، عالیه عطایی، حمیرا رأفت، وسیمه بادغیسی، بتول سیدحیدری، خالده خرسند، معصومه کوثری، منیژه باختری و تورپیکی قیوم. به هر حال امیدوارم ‌روند ترجمه‌ ادبیات داستانی ما به دیگر زبان‌ها هم‌چنان ادامه یابد و در جهان خواننده‌های خودش را بیابد.
 


امانوئل موازون، ناشر این کتاب نیز در توضیح این اثر گفته است:
انتشارات لو سوپیرای کلکسیون جدیدی را به نام «لحظه آبی» و به سرپرستی محمود شکراللهی راه‌ انداخته است. هدف از انتشار این کلکسیون نشر داستان‌های فارسی به فرانسه است و من خوشحالم از این‌که «زیر آسمان کابل» نخستین مجموعه داستان کلکسیون ماست. «زیر آسمان کابل» توسط ۱۲نویسنده زن افغان نوشته شده و با همکاری بین ما، مترجم و ناشر افغان به چاپ رسیده است.

وی ادامه داد:‌ داستان‌های این مجموعه متفاوت هستند و ما را به سفری به قلب زندگی شخصیت‌هایی دعوت می‌کنند که نویسنده در آن می‌خواهد با سرنوشت دست و پنجه نرم کند. نمایشگاه کتاب پاریس دیروز آغاز شد‌ و مردم از این مجموعه خوب استقبال کرده‌اند.
 
خجسته ابراهیمی مترجم کتاب نیز درباره نگاهش به ادبیات افغانستان به ایبنا گفت: سال‌ها زندگی در فرانسه باعث شده تا من نگاه متفاوتی به افغانستان داشته باشم. در سال ۲۰۱۳ با ادبیات داستانی مدرن فارسی افغانستان آشنا شدم. از آن روز تا حالا تا جایی که ممکن است این ادبیات را می‌خوانم و در موردش مطالعه می‌کنم. این ادبیات مثل هر ادبیات دیگر نقاط قوت و ضعف خودش را دارد‌.
 
این مترجم در بخش پایانی صحبت‌هایش درباره این کتاب گفت: این پروژه چند سال پیش آغاز شده بود و از آن روز تا حالا من ارتباط نزدیکی با تک تک داستان‌های این مجموعه برقرار کرده‌ام. اگر نظرم را در یک جمله خلاصه و به صورت کلی بیان کنم (آگاه یا ناخودآگاه من با ادبیات فرانسه مقایسه می‌کنم) ادبیات داستانی افغانستان یک پتانسیل خوب و قوی دارد که اگر روی آن جدی‌تر و مسلکی‌تر کار شود، می‌تواند با ادبیات جهان رقابت کند.

................ هر روز با کتاب ...............

تقریبا همه کسانی که برای انقلاب و کشور جنگیده‌اند درست بعد از دستگیری اعتراف می‌کنند که خائن‌اند! ... با انتشار مخفیانه کتاب و نشریه و برگزاری مخفیانه جلسات ادواری سعی می‌کنند چراغ نوشتن و فرهنگ را زنده نگه ‌دارند... تحولاتی که زیرپوسته ظاهرا بدون تغییر جامعه در حال تغییر است... منجر به تغییری تدریجی در حکومت شود و با دموکراسی پیش از جنگ پیوند یابد و آینده‌ای بیاید ...
نثر و زبان سرگذشت حاجی بابای اصفهانی آنچنان فوق‌العاده بود که گفته شد اصل این کتاب ایرانی است... «کتاب احمد یا سفینه طالبی»، در‌واقع کتابی درسی در قالب روایی و داستانی است. جلد اول آن ۱۸ صحبت در شناخت جهان است، جلد دوم در چهار صحبت به قوانین مدنی می‌پردازد و جلد سوم مسائل‌الحیات است. رمانی است علمی که در قالب یادداشت‌های روزانه نوشته‌شده و شاید بتوان آن را نخستین داستان مدرن فارسی با شخصیت کودک دانست. ...
به دارالوكاله‌ای فلاكت‌زده می‌رویم در وال‌ استریت؛ جایی كه میرزابنویسی غریب در آن خیره به دیواری آجری می‌ایستد و ساعت‌ها به آن خیره می‌شود... اغلب در پاسخ به درخواست دیگران برای انجام‌دادن كاری می‌گوید ترجیح می‌دهد انجامش ندهد... جالب اینجاست که فیلسوفانی مثل ژیل دلوز، ژاك رانسیر، جورجو آگامبن، اسلاوی ژیژك، آنتونیو نگری و مایكل هارت به این داستان پرداخته‌اند! ...
داستان‌هاي من بر خانم‌ها بيشتر تاثير گذاشته است... آن نوع نویسندگی و تلقی از نویسندگی که توسط جوایز، نشریات و مجلات دهه 80 حمایت می‌شد دیگر وجود ندارد... آرمان این است ما چیزی بنویسیم که تبدیل به تصویر شود... 4 زن دارم. می‌شود گفت 4 زن جذاب... موضوع 99 درصد داستان‌هایی که در کارگاه‌های داستان‌نویسی خوانده می‌شد، خیانت بود... سانسور موفق عمل کرده و نفس نویسنده ایرانی را گرفته و و نویسنده ایرانی هم مبارزه نکرده ...
و همان‌جور در احرام. و در همان سرما. و در سنگلاخى دراز كشیدیم. زن‌ها توى كامیون ماندند و مردها بر سینه‏‌كش پاى‏ كوه ... مى‏‌دانستم كه در چنان شبى باید سپیده‌دم را در تأمل دریافت و به تفكر دید و بعد روشن شد. همچنان‌كه دنیا روشن مى‌‏شود. اما درست همچون آن پیرزن كه 40 روز در خانه‌اش را به انتظار زیارت‏ خضر روفت و روز آخر خضر را نشناخت، در آن دم آخر خستگى و سرما و بى‏‌خوابى چنان كلافه‌ام كرده‌بود كه حتى نمى‏‌خواستم برخیزم. ...