دومین چاپ «ایدئولوژی زیبایی‌شناسی» [The ideology of the aesthetic] تری ایگلتون [Terry Eagleton] منتشر شد. نویسنده در این کتاب مسیر ۲۵۰ ساله سنت تفکر اروپایی درباره هنر را در پرتو نسبت‌های سه ضلع حقیقت، زیبایی و اخلاق مورد بحث قرار داده است.

به گزارش مهر، نشر بیدگل دومین چاپ کتاب «ایدئولوژی زیبایی شناسی» نوشته تری ایگلتون و ترجمه مجید اخگر را با شمارگان هزار نسخه، ۶۴۳ صفحه و بهای ۹۸ هزار تومان منتشر کرد. چاپ نخست این کتاب نیز در بهار امسال با همین مشخصات در دسترس مخاطبان قرار گرفته بود.

«ایدئولوژی زیبایی شناسی» با موضوع جهان‌بینی و زیبایی‌شناسی گردآوری و تألیف شده است. نویسنده در این اثر خاستگاه و ضرورت‌های پنهان در پس شکل‌گیری حوزه‌ای را که «زیبایی شناسی» نام گرفته، واکاوی می‌کند.

همچنین مسیر ۲۵۰ ساله سنت تفکر اروپایی درباره هنر را در پرتو نسبت‌های لاینفک سه ضلع حقیقت (فلسفه)، زیبایی (هنر) و خیر (اخلاق) مورد بحث قرار می‌دهد. آنچه به روایت مؤلف قوت و فوریت می‌بخشد، فهم این نکته است که نظریه‌های هنر متفکران عصر مدرن در حقیقت گره گاه مهم‌ترین مسائل انسانی و تاریخیِ این دوره پرتلاطم است.

به این ترتیب، روایت ایگلتون از تاریخ زیبایی‌شناسی مدرن به جای اینکه صرفاً مروری بر «دیدگاه های مختلف متفکران درباره هنر» باشد، با در نظر داشتن پیوندهای زیبایی‌شناسی، اخلاق، و سیاست، درک عمیق از علت آن حس ضرورت، معنا، و اهمیتی را به مخاطب می‌بخشد که در عصر مدرن با ایده هنر، اثر هنری و «تجربه زیبایی شناختی» همراه شده است.

مؤلف در این کتاب، در چهارده فصل به ترتیب به متفکران انگلیسی، کانت، شیلر، فیشته، شلینگ، هگل، شوپنهاور، کیرکه گارد، مارکس، نیچه، فروید، هایدگر، بنیامین، و آدرونو می‌پردازد و در نهایت در فصل آخر، ضمن پرداختن به فضای پست مدرنیستی دهه‌های آخر سده بیستم و طرح دیدگاه‌های متفکرانی چون فوکو، لیوتار، و هابرماس، جمع‌بندی خود از بحث را ارائه می‌دهد.

عناوین فصول چهارده‌گانه کتاب از این قرار است: «جزءهای آزاد»، «شافتسبری، هیوم، برک»، «مخیله کانتی»، «شیلر و هژمونی»، «جهان به مثابه مصنوع هنری: فیشته، شلینگ، هگل»، «مرگ میل: آرتور شوپنهاور»، «کنایه‌های مطلق: سورن کیرکه‌گارد»، «امر والای مارکسیستی»، «توهم‌های حقیقی: فریدریش نیچه»، «نام پدر: زیگموند فروید»، «سیاست شناسیِ هستی: مارتین هایدگر»، «خاخام، مارکسیست: والتر بنیامین»، «هنر پس از آشویتس: تئودور آدورنو» و «از دولت شهر تا پست مدرنیسم».

مجید اخگر یکی از مولفان و مترجمان پرکار حوزه فلسفه‌، زیبایی شناسی، هنرهای تجسمی، تئاتر و سینماست. از دیگر ترجمه‌های منتشر شده اخگر می‌توان به این موارد اشاره کرد: «ایدئولوژی، اخلاق و سیاست» نوشه پل ریکور، «هنر و ادراک بصری؛ روان‌شناسی چشم خلاق» نوشته رودلف آرنهایم، «نظریه هنر آوانگارد» نوشته پیتر بورگر، «علیه تفسیر» نوشته سوزان سانتاگ، «بدن تکه‌تکه شده: قطعه به مثابه استعاره‌ای از مدرنیته» نوشته لیندا ناکلین، «فیلم و فرهنگ، سینما و بستر اجتماعی آن» زیرنظر ساری توماس و «آنچه سینما هست!: جستجوی بازن و بار سنگین آن» نوشته دادلی اندرو.

«بازیابی امر محسوس: هفت گفتار در زیباشناسی» و «فانی و باقی، درآمدی انتقادی بر مطالعه نقاشی ایرانی» نیز از جمله مهم‌ترین تالیفات منتشر شده مجید اخگر است.

................ هر روز با کتاب ...............

روایتگر داستان رویارویی نهایی پرچمداران سیاست عصر پسا مشروطه با باقی‌مانده جنبش تئاترکراتیک قوام یافته‌ در آن عصر است... سارنگ، حین شنیدن قیژوقیژ تختخواب اتاق کناری‌اش، شاهد رژه پیروزمندانه پوسترها و پلاکاردهای رقاصه‌های معروفی چون «رومبا» و «تامارا» برسردر تماشاخانه‌های لاله‌زار است؛ لحظات بهت‌آور و غم‌باری که طی آن می‌شود حتی، پیش درآمد ماهور حضرت اجل به سفارش مرکز حفظ موسیقی سنتی ایران را هم شنید ...
کتابخانه شخصی قزوینی، از نخستین گنجینه‌های نفیس آثار ایران‌شناسی در کشور به شمار می‌رود که از تمام مراکزی که قزوینی به آنها دسترسی داشته فراهم آمده است... برای اوراق، یادداشت‌ها، کاغذها و حتی کارت‌پستال‌های برجای‌مانده در کتابخانه خصوصی یکی از اسلام‌شناسان بنام اروپایی و از هم‌عصران قزوینی، سایتی طراحی شده که تصویر تک‌تک صفحات و مدارک و اسناد مربوط به او، در آن عرضه شده است. نمی‌دانم در ذهن ما چه می‌گذرد؟ ...
داستان پنج زن است: دو خواهر و سه غریبه. زنی بی‌خانمان، مسئول پذیرش هتل، منتقد هتل، روح خدمتکار هتل و خواهر روح... زندگی را جشن بگیریم، خوب زندگی کنیم؛ زندگی کوتاه و سریع است، زود به آخر می‌رسد... بدون روح، جسم نمی‌خواهد کاری به چیزی داشته باشد، فقط می‌خواهد در تابوت خود بخوابد... زبان زنده است: ما کلماتی هستیم که به‌کار می‌بریم... آخرین نبرد برای زندگی، تا آخرین نفس پرواز کردن، رفتن تا مردن. ...
نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...