به گزارش ایکنا؛ گفت‌وگو از سیره حکومتی امام مهدی(عج) مجال نقد و بررسی حکومت‌های فعلی و فعال در سراسر جهان را فراهم کرده و ضمن آن، شکل‌گیری صورتی مجمل از حکومت آینده منتظران را در ذهن خوانندگان سبب می‌شود.

بی‌شک این اثر ارزشمند آیت‌الله محمدی ری‌شهری مقدمه‌ای خواهد بود که پس از آن، انگیزه لازم را در محققان و پژوهشگران به وجود آورد تا به معرفی نزدیک‌ترین و مفصل‌ترین صورت از سیره حکومتی امام منتظر(عج) بپردازند.

در مقدمه کتاب آمده است: نخستين نكته قابل توجه در تبيين سیره حکومتی امام مهدی(ع) و سياست‌‏های دولت ايشان، اين است كه سیره حکومتی مهدوی، دقيقاً همان سیره حکومتی نبوی و علوی است؛ با اين تفاوت كه در دوران نبوت پيامبر و حكومت امام علی(ع) بستر لازم برای اجرای كامل سياست‏‌های آن بزرگوار، فراهم نبود؛ ليكن در عصر ظهور امام مهدی(ع) آمادگی‌‏های لازم در جامعه جهانی برای اجرای سياست‏‌های ايشان، به طور كامل وجود دارد.

فلسفه مهدويت، چيزی جز احيای احكام الهی و سنت نبوی و به اجرا در آوردن ارزش‌‏های اصيل اسلامی نيست. بنابراین اگر هيچ گزارشی هم از سیره حکومتی امام مهدی(ع) وجود نداشته باشد، با در نظر گرفتن سیره حکومتی پيامبر اكرم(ص) و اميرمؤمنان(ع)، سیره حکومتی امام مهدی(ع) را - به استثنای مواردی كه زمان و مكان در آنها دخيل هستند - می‏‌توان پيش‏‌بينی كرد؛ اما افزون بر اين، خوشبختانه اسناد ارزنده‌‏ای از پيشگويی‏‌های خاندان رسالت در دست است كه با تكيه بر آن‌ها، سیره حکومتی امام مهدی(ع) حتی در موارد استثنايی، به روشنی قابل تبيين است.

در بخشی از کتاب با عنوان «رمز حکومت بر دل‌‏ها» می‌خوانیم: بررسی سیره نبوی و علوی در حکومت، نشان می‏‌دهد که روش حکومتی آنها، حکومت بر دل‏‌هاست و رمز محبوبیت آن‌ها را باید در همین شیوه جست‌وجو کرد. از بنیادی‌‏ترین عناصر اسلام که برنامه تکامل انسان به شمار می‏‌رود، محبت است. از نگاه امام علی(ع)، ستون‏‌های اصلی اسلام، یعنی اصول برنامه‌‏های تکامل‏‌آفرین این آئین، بر پایه محبت خداوند سبحان، استوار است. ایشان اسلام را چنین توصیف می‏‌فرمایند: «این اسلام، آئین خداست که آن را برای خود برگزید و بر دیده‌‏اش پرورید و بهترینِ آفریدگانش را ویژه [ابلاغ‏] آن گرداند و ستون‏‌هایش را بر دوستی خود، استوار کرد.» 

بر این اساس، پایگاه اصلی حکومت اسلامی، فراتر از بیعت و رأی مردم است و حکومت مهدوی، مانند حکومت نبوی و علوی، حکومت بر دل‏‌هاست‏ و ریشه در ارادت و عشق و محبت نسبت به مردم دارد و مبدأ این عشق، سیره و شیوه زندگی شخصی آن‌ها در ایام قدرت و سیاست‏‌های مدیریتی آن‌ها در دوران حکومت است. 

نویسنده کتاب «سیره حکومتی امام مهدی(عج)» درباره شیوه زندگی پيشوايان عدل‏ می‌نویسد: بر پايه مفاد اين احاديث، ساده‏‌زيستی و همسان‏سازی سطح زندگی، به ویژه در خوراک و پوشاک، با زندگی بينواترين مردم جامعه، وظيفه اختصاصی برای امير مؤمنان(ع) نيست؛ بلكه تكليف الهی همه پيشوايانِ عدالت‏‎گستر و حق‏‌محور است.

مسئله مهم اينجاست كه چه كسی می‏‌تواند با اینکه همه امكانات كشوری را در اختيار دارد، همچون تهیدست‌‏ترينِ مردم زندگی كند؟! زندگی كردن مانند فقيرترينِ مردم، برای توانگران، در مقام گفتار، شعاری است زيبا و بسيار شيرين و پُرجاذبه؛ ولی انجام دادن آن، بسيار دشوار است و تنها از كسی ساخته است كه نفس اماره‌‏اش را كشته باشد و به گفته امام علی(ع) در نخستين گام در مسير عدالت، از دام هوس، رهيده باشد؛  كسی مانند آن بزرگوار كه می‏‌فرمودند: «بدانكه پيشوای شما از دنيای خويش به دو جامه فرسوده و از خوراكش، به دو قرص نان بسنده کرده است. آيا خويشتن را به همين خرسند کنم كه بگويند: «اين، امير مؤمنان است» و در ناگواری‌‏های روزگار، شريک آنان نباشم؟! يا در تلخ‏كامی‌‏ها پيشاپيش آنان گام برندارم؟! مرا نيافريده‌‏اند تا خوردنی‏‌های گوارا سرگرمم کند؛ مانند چارپای بسته كه تنها به علف می‌‏پردازد يا همچون حيوان رها شده‌‏ای كه خاكروبه‌‏ها را به هم زند و شكم خود را از علف‏‌های آن، پُر می‌‏کند و از عاقبت كار خويش، غافل است.»

بنابراین، رهبران سياسی جامعه اسلامی موظفند در دوران حاكميت، زندگی شخصی خود را با زندگی بینواترين مردم تحت رهبری خود، همسان کنند و اين وظيفه، اختصاص به امير مؤمنان(ع) و اهل بيت ندارد؛ بلكه هر كس زمام امور جامعه اسلامی را به دست گيرد تا هنگامی كه در جامعه، فقير وجود داشته باشد، بايد مانند آنها زندگی كند.

یادآور می‌شود، کتاب «سیره حکومتی امام مهدی (عج)» در در 116صفحه رقعی و به قیمت ۱۶ هزار تومان برای علاقه‌مندان عرضه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

روایتگر داستان رویارویی نهایی پرچمداران سیاست عصر پسا مشروطه با باقی‌مانده جنبش تئاترکراتیک قوام یافته‌ در آن عصر است... سارنگ، حین شنیدن قیژوقیژ تختخواب اتاق کناری‌اش، شاهد رژه پیروزمندانه پوسترها و پلاکاردهای رقاصه‌های معروفی چون «رومبا» و «تامارا» برسردر تماشاخانه‌های لاله‌زار است؛ لحظات بهت‌آور و غم‌باری که طی آن می‌شود حتی، پیش درآمد ماهور حضرت اجل به سفارش مرکز حفظ موسیقی سنتی ایران را هم شنید ...
کتابخانه شخصی قزوینی، از نخستین گنجینه‌های نفیس آثار ایران‌شناسی در کشور به شمار می‌رود که از تمام مراکزی که قزوینی به آنها دسترسی داشته فراهم آمده است... برای اوراق، یادداشت‌ها، کاغذها و حتی کارت‌پستال‌های برجای‌مانده در کتابخانه خصوصی یکی از اسلام‌شناسان بنام اروپایی و از هم‌عصران قزوینی، سایتی طراحی شده که تصویر تک‌تک صفحات و مدارک و اسناد مربوط به او، در آن عرضه شده است. نمی‌دانم در ذهن ما چه می‌گذرد؟ ...
داستان پنج زن است: دو خواهر و سه غریبه. زنی بی‌خانمان، مسئول پذیرش هتل، منتقد هتل، روح خدمتکار هتل و خواهر روح... زندگی را جشن بگیریم، خوب زندگی کنیم؛ زندگی کوتاه و سریع است، زود به آخر می‌رسد... بدون روح، جسم نمی‌خواهد کاری به چیزی داشته باشد، فقط می‌خواهد در تابوت خود بخوابد... زبان زنده است: ما کلماتی هستیم که به‌کار می‌بریم... آخرین نبرد برای زندگی، تا آخرین نفس پرواز کردن، رفتن تا مردن. ...
نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...