به گزارش ایبنا، دهمین شماره از نشریه طنز «سه نقطه» با پرونده‌ای ویژه درباره زنده‌نام ابوالفضل زرویی‌نصرآباد روانه کیوسک‌های مطبوعاتی شد.

«سه نقطه» در این شماره به بیان مطالب مختلف طنز در قالب شعر و نثر پرداخته است و این اتفاق زیر نظر شورای سردبیری متشکل از عباس حسین‌نژاد، حسام‌الدین مطهری و احسان حسینی‌نسب انجام پذیرفته است.

در بخش نخست این شماره از «سه نقطه» که «اول دفتر» نام دارد مطالب طنزآمیزی از محمد حسین جعفریان، سید اکبر موسوی، علیرضا قزوه و سیدمحمد صاحبی به مخاطبان عرضه شده است.

در پرونده ویژه نشریه برای ابوالفضل زرویی‌نصرآباد نیز مطالبی از محمدکاظم کاظمی، امرالله احمدجو، علی‌اکبر قاضی‌زاده، سیدمحمد سادات اخوی، محمدرضا زائری، اسماعیل امینی، محمد زرویی، نسیم عرب‌امیری، مرتضی کاردر، سیدابراهیم نبوی، محمود فرجامی، جلال سمیعی، حسام‌الدین مقامی‌کیا، محمد صمدی و مهدی مذهبی به چشم می‌خورد.

محمود فرجامی نیز در این شماره در قالب مقاله‌ای با عنوان «استندآپ کمدی از الف تا ی» به موضوع کمدی پرداخته است.

در بخش نیم‌خط از این نشریه نیز جستارهایی درباره زرویی‌نصرآباد به قلم محمدحسین جعفریان، کیومرث صابری‌فومنی، رضا رفیع، علی موسوی گرمارودی، عبدالجبار کاکایی، محمدرضا ترکی و سیدمهدی شجاعی آمده است. همچنین در این شماره تعدادی از عکس‌های زنده‌یاد زرویی از کودکی تا زمان مرگ آمده است.

شماره دهم نشریه «سه‌نقطه» در 200 صفحه به قیمت 29 هزار تومان منتشر شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...