«نیمه‌ تاریک نابغه» (زندگینامه‌ آلفرد هیچکاک) نوشته دونالد اسپوتو [Donald Spoto] با ترجمه محسن امیری منتشر شد.

به گزارش کتاب نیوز، کتاب «نیمه‌ تاریک نابغه» ترجمه‌ فارسی کتاب The Dark Side of Genius (The Life of Alfred Hitchcock) است که در سال 1999 منتشر شده است. در این کتاب به زندگی و شخصیت آلفرد هیچکاک پرداخته شده است. «نیمه‌ تاریک نابغه» جوایز متعددی به دست آورده و روزنامه نیویورک تایمز مطالعه آن را برای اهالی سینما و علاقه‌مندان به هنر هفتم، یک واجب! اعلام کرده است. نشریه ورایتی هم این کتاب را شگفت‌انگیز توصیف کرده است.

چاپ اول کتاب «نیمه‌ تاریک نابغه» در ۱۶ فصل و ۸۰۸ صفحه با قیمت ۷۵ هزار تومان توسط انتشارات بنیاد سینمایی فارابی منتشر شده است.

از سوی دیگر، شماره ۲۰۰ ماهنامه «فیلم‌نگار» به عنوان آخرین شماره چاپی این ماهنامه تخصصی فیلمنامه‌نویسی منتشر شد. این آخرین شماره مکتوب و مجلد این ماهنامه تخصصی فیلمنامه‌نویسی به شمار می‌رود و «فیلم‌نگار» از شماره ۲۰۱ (نیمه اسفند ۹٨) در قالب نسخه دیجیتال از طریق سایت www.filmnegar.ir در دسترس علاقه‌مندان خواهد بود.

در بخش سینمای ایران این شماره، در بخش کشمکش فیلمنامه «قصر شیرین» به همراه دو نگاه به این فیلمنامه و تحلیل‌هایی بر فیلمنامه‌ فیلم‌های «قسم»، «سرکوب»، «کار کثیف»، «دوباره زندگی»، «زهر مار» و «کارت پرواز» منتشر شده است. در بخش ایجاز، می‌توانید نگاهی به فیلمنامه فیلم‌های کوتاه اکران، خوابگردها، بدو رستم بدو و داستان کوتاه رضایت، گفتگوی جمعی درباره فیلم‌های کوتاه بهاره اکران را بخوانید.

پرونده آخرین شماره چاپی ماهنامه «فیلم‌نگار» به سینمای حماسی اختصاص دارد و یادداشت‌ها و تحلیل‌های ویژه در این زمینه به همراه یک گفتگوی جمعی به چاپ رسیده است. بخش سیناپس سینمای جهان در این شماره به فیلمنامه فیلم‌هایی چون «علاءالدین»، «ایالت اشغال‌شده»، «ققنوس سیاه»، «داگ‌من» و... پرداخته و بخش یک فیلم یک فیلمنامه‌نویس، به هونگ سانگ سو برای فیلم «علف» اختصاص دارد.

در بخش کشمکش سینمای جهان این شماره فیلم «داگ‌من» با محوریت تعلق و طردشدگی مورد بررسی قرار گرفته است. گفتگو با هونگ سانگ سو درباره علف و متیو کارونه درباره داگ‌من گفتگوهای بخش از زبان فیلمنامه‌نویس این شماره «فیلم‌نگار» را تشکیل می‌دهد. رازهای پنهان فیلمنامه موضوع این شماره کارگاه فیلمنامه است و در بخش بن‌مایه به اقتباس ادبی و مقایسه تطبیقی برکینگ بد و هیولا پرداخته شده است.

پرونده شماره ۲۰۰ فیلم‌نگار به گفتگو با مدیر مسئول و سردبیران و دبیران ادوار مختلف این ماهنامه تخصصی و گزارش‌هایی درباره اثرگذاری آن بر جریان فیلمنامه‌نویسی در سینمای ایران به همراه فهرست‌نویسی و نظرسنجی و... اختصاص دارد. در شماره پایانی فیلم‌نگار فیلمنامه کامل «سانست‌بولوار» و «اصلا می‌تونی منو ببخشی؟» به همراه مطالب تحلیلی و یک گفتگو چاپ شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

اعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...