«سال‌های سرخ هری» نوشته خلیل الله افضلی منتشر شد. این کتاب درباره وقایع هرات پس از هجوم گسترده ارتش سرخ شوروی به افغانستان است.

به گزارش مهر، کتاب «سال‌های سرخ هری» نوشته خلیل‌الله افضلی در ۲۹۱ صفحه توسط موسسه پژوهشی بایسنغر در افغانستان منتشر شد. کتاب شامل مقالات و یاداشت‌هایی درباره وقایع هرات از سال ۱۳۵۷ تا ۱۳۷۱ خورشیدی بویژه هنگام هجوم ارتش سرخ شوروی به این کشور است.

«سال‌های سرخ هری» سه بخش عمده دارد: مقالات، پیوست‌ها و تصاویر. در بخش اول موضوعاتی مانند: کمربندهای امنیتی چهارگانه هرات، ویژگی‌های رهبری استراتژیک در شخصیت صفی الله افضلی، جهاد در غوریان، کمیته ولایتی هرات، جنگ زنده جان، قیام ۲۴ حوت، وضعیت فرهنگی هرات، وضعیت زنان هرات و وضعیت ابنیه تاریخی هرات پرداخته شده است. بخش دوم نیز: روز شمار وقایع سیاسی، جهادی، اجتماعی، فرهنگی، عمرانی و… مورد بحث قرار گرفته است. در بخش سوم نیز دوازده تصویر مرتبط با مباحث طرح شده منتشر شده است.

یکی از مهم‌ترین بخش‌های کتاب درباره صفی الله افضلی است. او که در سال ۱۳۶۶ به شهادت رسید از فرماندهان مجاهدین افغان در زمان هجوم ارتش سرخ شوروی بود. همسر او یعنی آمنه صفی افضلی هم اکنون وزیر کار و امور اجتماعی افغانستان در دولت اشرف غنی است.

شهید افضلی در هنگام تحصیل در دانشگاه مبارزه را آغاز کرد. پس از پایان تحصیل در دانشکده علوم دانشگاه کابل به هرات بازگشت و در در طرح‌ریزی شالوده قیام ۲۴ حوت هرات نقش فعالی ایفا کرد. قیام بیست و چهار حوت (اسفند) عنوان خیزش مردمی اهالی هرات افغانستان است که در سال ۱۳۵۷ علیه حکومت وقت به رهبری نور محمد تره کی اتفاق افتاد. این قیام نخستین قیام عمومی مردم در افغانستان در برابر رژیم کودتایی هفت ثور «خلق» / پرچم و حامیان شوروی آن بود.

شهید افضلی در هرات هسته مقاومت فعالی را تشکیل داد و اعضای گروهش همگی از تحصیلکرده‌های افغانستانی بودند. در سال ۱۳۹۰ بنیادی فرهنگی و اجتماعی در زادگاه او هرات برای پاسداشت نام و خاطره مجاهدت‌هایش تشکیل شد. آرامگاه او نیز در هرات محل زیارت دوست‌دارانش است.

................ هر روز با کتاب ...............

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...