جدیدترین شماره‌‌ «ماهنامه‌‌ نمایش»، ویژه‌‌ بهمن‌ ۱۳۹۸ با نگاه ویژه‌ به «مطالعات اجرا» منتشر شد.

به گزارش ایبنا؛ به نقل از روابط‌عمومی اداره‌کل هنرهای نمایشی، در بخش نگاه ویژه‌‌ جدیدترین شماره‌‌ «ماهنامه‌‌ نمایش» به «مطالعات اجرا» پرداخته شده و مقاله‌های «زیبایی‌شناسی اجراهای بیرونی با رویکرد مطالعات اجرا» از ابراهیم ابراهیمی و امید خاک‌پور و «ریچارد شکنر و نظریه‌ اجرا/ نگاهی به چگالی هپنینگ در مطالعات اجرا» از معین محب‌علیان و گلناز اصل‌دینی در همین مورد تالیف شده‌ است.

مقالات «قدرت دگرگون‌ساز اجرا» از اریکا فیشر لیشته، «مطالعات پرفورمنس جریان شناوری از تئاتر؛ ریچارد شکنر و ظهور یک زمینه‌ بینارشته‌ای» از فابریزو دریو، «تئاتر، مطالعات اجرا و عکاسی، تاریخ آلایش پایدار» از کارل ونهیزبروک و «هر متن یک اجراست (پیشاتاریخی از فلسفه‌ اجرا)» از دیوید کورنهابر نیز در راستای نگاه ویژه شماره‌‌ ۲۴۵ «ماهنامه‌‌ نمایش» ترجمه و منتشر شده‌ است.

در گفت‌وگوی این بخش، مصاحبه با اسماعیل شفیعی با عنوان «ماهیت، نقطه اتکایی برای ادامه‌ مطالعه» را می‌توان خواند.

نقد نمایش‌های «حیاط خانه‌ حشمت‌خانم» از عبدالرضا فریدزاده، «ملکوت» از شهرام خرازی‌ها، «فرانکشتاین» از هومن نجفیان، «سقوط در کوه مورگان» از مسعود مساحی و «آقای اشمیت کیه؟» از رضا آشفته در بخش نقد تئاتر این شماره درج شده‌ است و همچنین مخاطبان می‌توانند مقاله‌ «سلطان سیاه نمایش ایرانی حکم‌ران دل‌ها بود» را به قلم پیمان شیخی در این بخش بخوانند.

نکوداشت این شماره به علیرضا زارعی می‌پردازد که یادداشتی از علی عبداللهی درباره‌ او به چاپ رسیده و گفت‌وگوی کاظم ایمان‌طلب با زارعی تحت عنوان «مرواریدی در این خشکزار کویر...» به همراه یک یادداشت در این بخش قابل خواندن است.

شماره‌‌ ۲۴۵ «ماهنامه‌‌ نمایش» ویژه‌ بهمن‌ ۱۳۹۸ به مدیرمسئولی شهرام کرمی و سردبیری نصرالله قادری در ۱۵۲ صفحه و با بهای ۱۰ هزار تومان برای عموم علاقه‌مندان حوزه‌ تئا‌تر زیر نظرِ دفتر پژوهش و انتشارات نمایش اداره‌کل هنرهای نمایشی چاپ و توزیع شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

هنر |
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...