کتاب «سرطان، پایان و آغاز من» نوشته دکتر شیرین تبعه امامی ازسوی انتشارات نوشته اصفهان به چاپ سوم رسید.
 
سرطان، پایان و آغاز من نوشته دکتر شیرین تبعه امامی
به گزارش خبرنگار خبرگزاری کتاب ایران، کتاب «سرطان، پایان و آغاز من» در 150 صفحه شرح زندگی واقعی پرفراز و نشیب شیرین تبعه امامی با سرطان را شرح می‌دهد؛ کتابی که در وضعیت فعلی خانه‌نشینی می‌تواند گزینه مناسبی برای مطالعه باشد.

مولف در بخشی از این کتاب می‌نویسد: «زندگی آغازی دارد و پایانی. در طول زندگی لحظاتی هست كه خود می‌تواند آغاز یا پایان یك زندگی باشد. سرطان برای بسیاری، پایانی دردناك است. من نیز به سرطانی سخت مبتلا شدم كه از دید عالم پزشكی احتمال زیادی برای زنده‌ ماندم وجود نداشت. بر آن شدم تا سرطان را سكوی پرشی برای خود و دیگران بدانم. خاطرات مبارزه سرسختانه‌ام را لا به لای خطوط این كتاب آورده‌ام. اگر همراهی با دل‌نوشته‌های این كتاب بتواند دریچه‌ای كوچك رو به سوی ایمان، عشق، امید و معنا باز كند بی‌شك بهترین پاداش خود را از نگارش آن گرفته‌ام. روزی می‌آید كه من وجود ندارم، مهم آن است كه از من خاطره‌ای از عشق به هم‌نوعانم به یادگار برجای ماند».

مدیر انتشار نوشته اصفهان نیز در رابطه با چاپ سوم این کتاب گفت: کتاب حاضر حاصل تجربیات خاطرات توصیه‌ها و روند مبارزه جسمی و روحی شیربن تبعه امامی با بیماری سرطان در طول یک سال است که نکات جالبی نیز برای بحران فعلی کرونا در آن می‌توان یافت و به تازگی به چاپ مجدد نیز رسید.

مهدی صاحب‌فصول در ادامه افزود: سرطان حکایت مرگ و زندگی، حکایت درد، مبارزه، تنهایی و سختی، بحران، فشار، ناتوانی، ضعف، بی‌حوصلگی، ناامیدی و تخریب مستمر. سرطان موریانه‌ای است که از درون وجود را خورد می‌کند تا به ناگاه فروریزد.

وی ادامه داد: امروزه شیوع سرطان در کشور ما رو به افزایش است. تنها انتخاب اکثر مبتلایان در مبارزه با این بیماری شیمی درمانی، پرتو درمانی، جراحی و سایر روش‌های پزشکی است. اکثر این روش‌ها صرفاً فیزیک سرطان را کنترل و محدود می‌کند و اینکه از نظر روانشناختی، قبل از سرطان، در طول دوران سرطان و پس از آن چه بر سر بیمار آمده است و چه تأثیری بر ایجاد روند و استمرار بیماری داشته از نظر اکثر متخصصان دور مانده است.

کتاب «سرطان، پایان و آغاز من» که در سال 1395 منتشر شد، به تازگی به چاپ سوم رسیده است.

................ هر روز با کتاب ...............

قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...