به گزارش ایلنا، کتاب «یادداشت‌های مارسل دوشان» [The writings of Marcel Duchamp] مجموعه‌‌ی کاملی از آثار، یادداشت‌‌ها و گفتگو‌های مارسل دوشان‬، یکی از مهم‌ترین و نام‌‌آشناترین هنرمندان آوانگارد عصر حاضر، است.

یادداشت‌های مارسل دوشان» [The writings of Marcel Duchamp]

میشل سانویی و المر پیترسون در پیش‌گفتار این کتاب که خودشان آن را گرداوری و تدوین کرده‌اند، می‌نویسند: «یادداشت‌های مارسلدوشان جنبه‌ی کمابیش ناشناخته‌ی هنر خلاقانه‌ی او هستند.»

در ایران مارسل دوشان را بیش از هر چیز با «چشمه» می‌شناسند. چشمه سنگ توالتی بود که دوشان آن را امضا کرد و به نمایشگاه داد. اما چشمه تنها یکی از نوع خاصی از آثار اوست که خودش «پیش‌ساخته» می‌نامدشان و درباره‌ی آن‌ها می‌گوید:

انتخاب (پیش‌ساخته‌ها) بر اساس واکنش بی‌تفاوتی بصری و همزمان همراه با فقدان کامل سلیقه‌ی خوب یا بد ... در واقع یک بیهوشی کامل، بود.

جیمز جانسن سویینی گفت‌و‌گویی مفصل با دوشان داشته که از شبکه‌ی ان.بی.سی پخش شده، متن کامل این مصاحبه‌ی تلویزیونی نیز در کتاب آمده است. او در این مصاحبه درباره‌ی خانواده‌اش می‌گوید:

خواهرم نقاشی می‌کرد. اما به‌طور خاص برادرم ژاک ویون نقاش بود. هر یک از ما راه خود را رفت.

تور عروس که یادداشت‌های مربوط به «عروس را عزب‌هایش برهنه می‌کنند، حتی» یا «شیشه‌ی بزرگ» است، از مهم‌ترین فصل‌های این کتاب است. کالوین تامکنس درباره‌ی شیشه‌ی بزرگ می‌گوید:

جایگاه شیشه‌ی بزرگ در نقاشی همچون جایگاه «شب‌نشینی فینیگان‌ها» در ادبیات است، منحصر به فرد و تقلیدناپذیر ...

جعبه‌‌ ۱۹۱۴، جعبه‌ سبز، مصدر، رز سلاوی و شرکا، نقدنامه،عمل خلاقانه، کاتالوگ کلکسیون اجتماع ناشناس، یادداشت‌های انتقادی، مقاله‌‌ها و شمار دیگری از آثار این هنرمند اثرگذار قرن بیستم دیگر فصل‌های این کتاب‌اند. برای‬ اولین‬‌بار است که مجموعه‌‌ای کامل از آثار دوشان به زبان فارسی ترجمه و منتشر می‌‌شود.

کتاب «یادداشت‌های مارسل دوشان» را نیلوفر آقاابراهیمی‬، مترجم آثاری همچون «استعاره‌‌هایی که با آن‌ها زندگی می‌‌کنیم»‬، «فلسفه‌ی‌ هنر هگل» و «فرهنگ و انفجار» یوری لوتمان‬، ترجمه کرده است. این کتاب را نشر علم در ۵۵۰ نسخه و در ۳۲۸ صفحه با قیمت ۵۵ هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

هنر |
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...