ایرنا- یازدهمین شماره دوماهنامه طنز «سه‌نقطه» (شماره اسفند ۹۸ و فروردین ۹۹)، با نوشته‌هایی از نویسندگان کهنه‌کار و روزنامه‌نگاران و طنزپردازان جوان منتشر شد.

در این شماره سه‌نقطه که به موسیقی فارسی اختصاص دارد به نام همه چیز درباره موزیک فارسی مطالب زیر را می‌خوانید: همه موزها طرفدار آشنایی هستند؛ فریدون صدیقی، اینکه چطور یکی حرف دل و زبانش یکی نیست؛ امرالله احمدجو، از مصاحب ناجنس اختلاس کنید؛ یوسفعلی میرشکاک، مرگ بر مجاهدان، درود بر سارقان؛ محمدحسین جعفریان، زندگی خصوصی پسر و آقای پدر؛ هادی مقدم‌دوست، با مایونز خوشمزه‌تر خواهیم شد؛ کورش علیانی، «استدلال در یخچال و تبیین زیر سایه تاک؛ سیداکبر موسوی و مردی که موش نشد محسن رضوانی.

همچنین در پرونده ویژه موسیقی عامه‌پسند سه‌نقطه نیز یادداشت‌ها و مطالب طنزآمیزی را خواهید خواند و در پی آن به‌رغم کرونا روییدن گل لبخند را بر چهره خود احساس خواهید کرد. ضمن اینکه در این شماره سه‌نقطه گفت‌وگو با سه تفنگدار فراموش‌شده: عباس بهادری، بیژن خاوری و حسن همایونفال نیز آمده است.

سومین قسمت از سلسله‌یادداشت‌های آموزش استنداپ‌کمدی به قلم محمود فرجامی، با عنوان جوک و ساختار لوبیای سحرآمیزش نیز از دیگر مطالب سه‌نقطه یازدهم است.

پیش‌درآمد این شماره سه‌نقطه را نیز یوسفعلی میرشکاک در ستایش محمدرضا شجریان نوشته است. یادداشتی با عنوان تعظیم در برابر پاسداران اصالت هنر.

مجله سه‌نقطه به صاحب‌امتیازی امید مهدی‌نژاد نویسنده و شاعر طنزپرداز منتشر می‌شود. مجله‌ای که پیشتر با حمایت حوزه هنری منتشر می‌شد و با وقفه‌ای دوساله از اسفند ۹۶ در قالب تحریریه مستقل روانه پیشخان مطبوعات و کتابفروشی‌های بزرگ شد.

یازدهمین شماره دوماهنامه سه‌نقطه با قیمت ۲۹ هزار تومان و در ۲۰۴ صفحه منتشر شده است. نسخه کاغذی شماره ۱۱ مکتوب طنز سه‌نقطه را از adabbook.com  تهیه کنید. نسخه الکترونیک مکتوب طنز سه‌نقطه را از نیز از فیدیبو، جار و طاقچه بخواهید.

................ هر روز با کتاب ...............

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...