سومین دوره جایزه‌ «جلال آل ‌احمد» برگزیده نداشت.

به گزارش خبرآنلاین، این جایزه که گران‌ترین جایزه‌ ادبی کشور محسوب می‌شود و قرار است 110 سکه به برگزیدگانش اهدا کند، در این دوره به هیچ نویسنده‌ای نرسید و برگزیده‌ای را در بخش‌های داستان، تاریخ و مستندنگاری و نقد ادبی معرفی نکرد.

امسال هیأت داوران جایزه‌ جلال در بخش داستان هیچ اثری را به عنوان برگزیده معرفی نکرد و تنها دو کتاب «تالار پذیرایی پایتخت» اثر محمدعلی گودینی (سوره‌ مهر) و «نامیرا» اثر صادق کرمیار (کتاب نیستان) به صورت مشترک به عنوان آثار شایسته‌ تقدیر این دوره معرفی شدند.

هیأت داوران بخش نقد ادبی نیز هیچ اثری را حائز کسب عنوان برگزیده و دریافت 110 سکه‌ بهار آزادی ندانست و کتاب‌های «از معنا تا صورت» اثر مهدی محبتی و «تاریخ ادبی ایران و قلمرو زبان فارسی» اثر سیدمهدی زرقانی تقدیر شدند.
در این دوره در بخش تاریخ و مستندنگاری هم هیچ اثری به عنوان برگزیده و شایسته‌ تقدیر معرفی نشد.

مجید حمیدزاده، دبیر علمی جایزه‌ جلال آل احمد در این مراسم که شب گذشته برگزار شد، ضمن ارائه گزارشی از آثار رسیده به دبیرخانه این جایزه و داوری آثار گفت: در سومین دوره از جایزه‌ جلال آل احمد 2970 عنوان اثر به دبیرخانه ارسال شد که در گروه‌های سه‌گانه داوری که توسط هیأت علمی انتخاب شده بودند، مورد داوری قرار گرفتند.

حمیدزاده اضافه کرد: در بررسی اجمالی آثار شاهد افزایش 60 درصدی نسبت به سال گذشته بودیم؛ چرا که تعداد آثار رسیده به دبیرخانه در دوره‌ی قبلی جایزه، 1852 عنوان بود. امسال در حوزه‌ داستان 703 عنوان اثر به دبیرخانه‌ جایزه رسید که نسبت به 1174 عنوان سال گذشته، شاهد 70درصد رشد بودیم که در این حوزه داوران دو اثر را شایسته‌ تقدیر دانستند.
او افزود: در حوزه‌ نقد ادبی نسبت به 340 عنوان سال گذشته، امسال 766 عنوان در حلقه داوری قرار گرفت که دو و نیم برابر رشد داشته است؛ در این حوزه نیز دو اثر شایسته‌ تقدیر شناخته شدند.

حمیدزاده اعلام کرد: در حوزه‌ تاریخ و مستندنگاری امسال 1030 عنوان اثر مورد بررسی قرار گرفت که نسبت به حدود 809 عنوان اثر سال گذشته، 25درصد رشد داشته است؛ ولی در این حوزه هیچ اثری شایسته تقدیر و برگزیده شناخته نشد.

او درباره‌ این‌که چرا هیچ اثری برگزیده نشده است، عنوان کرد: این انتخابی است که باید در روش و رویه‌ کار صورت گیرد؛ در یک روش مثل مسابقات ورزشی هر کس که اول به خط پایان برسد، برنده اعلام می‌شود و در روش دیگر بر اساس حد نصابی از امتیاز که معیار قرار گرفته است، عمل می‌شود و شرکت‌کنندگانی که این امتیاز را کسب کنند، به عنوان برگزیده اعلام می‌شوند.

مسیح در آن دم که به بالای صلیب می­‌رود تا جان بسپارد، در یک لحظه دستخوش آخرین وسوسه می­‌شود، و آن اینکه به واقع دچار مصایب نشده و زجر و آزار ندیده است، و به جای اینکه راه دشوار ریاضت را طی کرده و مسیح شده باشد؛ زن گرفته، بچه‌­دار شده و در کنار مرثا و مریم [خواهران الیعاذر، همان کسی که به انفاس عیسی دوباره زنده شد] مثل یک انسان ساده و خوشبخت، زندگی را سر می‌کند... این پرنده‌ی شکاریِ همواره گرسنه، به آن هجوم می‌­آورد و نابودش می‌­سازد. ...
ادبیات دفاع مقدس از جنگ تابلویی زیبا برایم رقم زده بود؛ تابلویی سرشار از معنویت، انسانیت، صفا و برادری... به‌تدریج جنگ برایم به یکی از وحشتناک‌ترین رویدادها بدل شد و دریافتم نترسیدنم از جنگ محصول گرفتاری در عاطفه‌ها بوده... ادبیات دفاع مقدس شجاعت و نبردِ ستودنی رزمنده‌های عزیزِ ایرانی در خلیج‌فارس با آمریکایی‌ها در سال‌های پایانی جنگ را روایت می‌کرد اما چندان از صدها میلیون دلار خسارت عملیات‌های تلافی‌جویانه‌ی آمریکایی‌ها در نابودی سکوهای نفتی ایران سخن نمی‌گفت. ...
یک جوان مطبوعاتی تلفن زد و پرسید: کلنل مجوز گرفت؟! من به او گفتم: نه؟! و هیچ توضیح دیگری نداشتم بدهم... با تیتر درشت نوشته شده «کلنل از سدّ سانسور گذشت!» و غروب همان روز- یا فردا! - ناشر به من تلفن زد که آقا یک کتاب توزیع شده با عنوان «زوال کلنل» و من شکایت کرده‌ام و چه و چه و چه… اما فلانی که می‌شناسید (یعنی سرویراستار ناشر کتاب) به من دستور داد تیتر را بزنم و کاری نداشته باشم. ...
گزارش اندوه به هیچ‌وجه اثری تفننی و سرگرم‌کننده نیست، بلکه اثری جامعه‌شناختی و روان‌شناختی از سه دهه سیاست‌زده جامعه ایرانی پس از انقلاب است که به رویدادهای توفنده سال ۸۸ ختم می‌شود... همه ما در آنچه به دست آوردیم و یا از دست دادیم سهیم هستیم... قدرت‌نمایی حزب‌اللهی‌ها در برابر پانک‌ها، بریک‌دنس‌ها، تشییع روز به روز شهدا، اعدام‌ها و شکستن سنگ قبرهای مجاهدین(منافقین)... ...
شعر بیدل را به‌خاطر تعلقش به مکتب هندی نیست که دوست دارم، بلکه به‌خاطر وجوهی در شعر اوست که او را از خیلی از هندی‌سرایان متمایز می‌کند... مشترکات میان دو ملت، مشترکاتی اصیل و واقعی است. براساس مصلحت‌های سیاسی نیست که تابع اوضاع زمانه باشد... چیزی که ما به آن سخت نیازمندیم، آگاهی‌بخشی و درس گرفتن از تاریخ است، چون تاریخ فقط برای مردمی تکرار نخواهد شد که از آن درس می‌گیرند. ...