سومین دوره جایزه‌ «جلال آل ‌احمد» برگزیده نداشت.

به گزارش خبرآنلاین، این جایزه که گران‌ترین جایزه‌ ادبی کشور محسوب می‌شود و قرار است 110 سکه به برگزیدگانش اهدا کند، در این دوره به هیچ نویسنده‌ای نرسید و برگزیده‌ای را در بخش‌های داستان، تاریخ و مستندنگاری و نقد ادبی معرفی نکرد.

امسال هیأت داوران جایزه‌ جلال در بخش داستان هیچ اثری را به عنوان برگزیده معرفی نکرد و تنها دو کتاب «تالار پذیرایی پایتخت» اثر محمدعلی گودینی (سوره‌ مهر) و «نامیرا» اثر صادق کرمیار (کتاب نیستان) به صورت مشترک به عنوان آثار شایسته‌ تقدیر این دوره معرفی شدند.

هیأت داوران بخش نقد ادبی نیز هیچ اثری را حائز کسب عنوان برگزیده و دریافت 110 سکه‌ بهار آزادی ندانست و کتاب‌های «از معنا تا صورت» اثر مهدی محبتی و «تاریخ ادبی ایران و قلمرو زبان فارسی» اثر سیدمهدی زرقانی تقدیر شدند.
در این دوره در بخش تاریخ و مستندنگاری هم هیچ اثری به عنوان برگزیده و شایسته‌ تقدیر معرفی نشد.

مجید حمیدزاده، دبیر علمی جایزه‌
جلال آل احمد در این مراسم که شب گذشته برگزار شد، ضمن ارائه گزارشی از آثار رسیده به دبیرخانه این جایزه و داوری آثار گفت: در سومین دوره از جایزه‌ جلال آل احمد 2970 عنوان اثر به دبیرخانه ارسال شد که در گروه‌های سه‌گانه داوری که توسط هیأت علمی انتخاب شده بودند، مورد داوری قرار گرفتند.

حمیدزاده اضافه کرد: در بررسی اجمالی آثار شاهد افزایش 60 درصدی نسبت به سال گذشته بودیم؛ چرا که تعداد آثار رسیده به دبیرخانه در دوره‌ی قبلی جایزه، 1852 عنوان بود. امسال در حوزه‌ داستان 703 عنوان اثر به دبیرخانه‌ جایزه رسید که نسبت به 1174 عنوان سال گذشته، شاهد 70درصد رشد بودیم که در این حوزه داوران دو اثر را شایسته‌ تقدیر دانستند.
او افزود: در حوزه‌ نقد ادبی نسبت به 340 عنوان سال گذشته، امسال 766 عنوان در حلقه داوری قرار گرفت که دو و نیم برابر رشد داشته است؛ در این حوزه نیز دو اثر شایسته‌ تقدیر شناخته شدند.

حمیدزاده اعلام کرد: در حوزه‌ تاریخ و مستندنگاری امسال 1030 عنوان اثر مورد بررسی قرار گرفت که نسبت به حدود 809 عنوان اثر سال گذشته، 25درصد رشد داشته است؛ ولی در این حوزه هیچ اثری شایسته تقدیر و برگزیده شناخته نشد.

او درباره‌ این‌که چرا هیچ اثری برگزیده نشده است، عنوان کرد: این انتخابی است که باید در روش و رویه‌ کار صورت گیرد؛ در یک روش مثل مسابقات ورزشی هر کس که اول به خط پایان برسد، برنده اعلام می‌شود و در روش دیگر بر اساس حد نصابی از امتیاز که معیار قرار گرفته است، عمل می‌شود و شرکت‌کنندگانی که این امتیاز را کسب کنند، به عنوان برگزیده اعلام می‌شوند.

درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...
گفت‌وگو با مردی که فردوسی را برای بار دوم دفن کرد... روایتی کوتاه و دیدنی از نبش قبر، تخریب و بازسازی آرامگاه فردوسی و دفن دوباره حکیم طوس در 1347 شمسی... ...