نسرین حاتمی‌پور، نویسنده در گفت‌وگو با خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا)‌ درباره کتاب «شه خاک، سفرنامه زنی در جاده‌های مرزی ایران» که به تازگی منتشر شده، اظهار کرد: هدف از نگارش این کتاب تنها پیمودن 8000 هزار کیلومتر به دور ایران نبود. درواقع هدف از نوشتن «شه‌خاک» عبور از مرزها و محدودیت‌هاست. روبرو شدن با لحظاتی سراسر دغدغه و خطر، مقابله و کشمکش با تابوها و کلیشه‌ها، نگاه موشکافانه به پدیده‌های اطراف و همچنین پرداختن به مشکلات مردم و محیط اطرافشان است.

او در توضیح دلیل انتخاب «شه خاک» به عنوان نام کتاب خود گفت: شه‌خاک نام منطقه‌ای در روستای فیلبندِ مازندران است که روزها برای نوشتن این کتاب من در آنجا ماندم. دلیل دیگر انتخاب این اسم این است که، ایران دارای غنی‌ترین فرهنگ‌ها در جهان است و بدین لحاظ بر سرزمین‌های دیگر برتری دارد.

این نویسنده درباره عنوان دیگر کتاب «سفرنامه زنی در جاده‌های مرزی ایران» و سفرنامه بودن آن بیان کرد: بله این کتاب را در قالب سفرنامه هم می‌توان تصور کرد. این اثر کاملا و صد در صد بر پایه واقعیات و مشاهدات من در طول سفر است.

نسرین حاتمی‌پور در پایان گفت: این کتاب به قلمی ساده، و به همان شکل و واقعیاتی که در پیرامونم رخ داد، نگاشته شده است.

نشر حکمت کلمه کتاب «شه خاک، سفرنامه زنی در جاده‌های مرزی ایران» اثر نسرین حاتمی‌پور را در 500 نسخه، 218 صفحه و با قیمت 40هزار تومان منتشر کرده است.

................ هر روز با کتاب ...............

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...