کتاب «مرد بحران‌ها» شامل خاطرات آیت الله هاشمی رفسنجانی در سال ۷۴ با چاپ چهارم توسط دفتر نشر معارف انقلاب در نمایشگاه کتاب تهران عرضه شد.

به گزارش مهر، کتاب «مرد بحران‌ها (کارنامه و خاطرات هاشمی رفسنجانی ۱۳۷۴)» اثر لیلی هاشمی نوه آیت‌الله اکبر هاشمی رفسنجانی با محوریت خاطرات سال ۷۴ این شخصیت، با نسخه‌های چاپ چهارم خود در سی و دومین نمایشگاه بین‌المللی کتاب تهران عرضه شده است.

لیلی هاشمی فرزند یاسر هاشمی و نوه آیت‌الله هاشمی رفسنجانی است که این کتاب با اهتمام او به چاپ رسیده و معتقد است سال ۷۴ سخت‌ترین سال دوره ۸ ساله سازندگی در زندگی پدربزرگش بوده است. به گفته این پژوهشگر، هاشمی رفسنجانی از روز شنبه اول فروردین ١٣٦٠ تا شنبه ١٨ دی ١٣٩٥، یعنی یک روز پیش از درگذشتش، خاطراتش را به‌طور روزانه ثبت کرده است.

چاپ اول کتاب «مرد بحران‌ها» سال گذشته به بازار آمد.

کتاب دیگری که دفتر نشر معارف انقلاب در نمایشگاه کتاب عرضه کرده، شانزدهمین جلد از مجموعه «سردار سازندگی» است که مربوط به خاطرات هاشمی رفسنجانی در سال ۷۵ است. این کتاب توسط احسان هاشمی فرزند محسن هاشمی، دیگر نوه آیت الله هاشمی رفسنجانی گردآوری و تدوین شده است.

در این کتاب خاطرات مربوط به پایان دوره سازندگی و اتفاقاتی که منتهی به وقایع دوم خرداد شدند، درج شده‌اند. این کتاب ۸۴۰ صفحه دارد و در آن بیش از ۵۰۰ عکس و سند از سال ۷۵ و مسائل سیاسی آن دوران چاپ شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

اعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...