به‌تازگی رمانی تحت عنوان «بی‌مرگی‌های تهران» [The Immortals of Tehran] نوشته علی عراقی [Ali Araghi]، نویسنده ایرانی-امریکایی در امریکا و به زبان انگلیسی منتشر شده که تحسین‌های بسیاری را از سوی منتقدین در پی داشته است.

انتشار بی‌مرگی های تهران در آمریکا the immortals of tehran

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران(ایبنا) به نقل از آمازون - رمان «بی‌مرگی‌های تهران» نوشته علی عراقی نویسنده و مترجم ایرانی- امریکایی به‌تازگی در 400 صفحه به زبان انگلیسی و از سوی انتشارات ملویل هاوس در امریکا منتشر شده که نقدها و بازخوردهای مثبتی را از سوی منتقدان و مطبوعات دریافت کرده است.

«بی‌مرگی های تهران» رمانی خواندنی درباره قدرت جادویی کلمات، جرقه‌های انقلابی و بدیع عشق، خانواده و شعر در برابر گذر بی‌تفاوت و بی‌امان و بی‌وقفه زمان است و کشف بی‌رحمی تاریخ در حالی که شگفتی جادوی رئالیسم را حاضر و تصور می‌کند.

احمد ترکاشوند، شخصیت اصلی رمان که کودکی خود را در خانه‌باغ سیب خانوادگی‌شان در تهران گذرانده هر کلمه مسحورکننده(آقا) پدربزرگش را مانند گنجینه‌ای باارزش به خاطرش سپرده و در حافظه دارد. احمد در روز مرگ پدرش داستانی از یک نفرین خانوادگی را از زبان یکی از بزرگان مجلس می‌شود که زندگی او را از آن پس تحت تاثیر قرار می‌دهد. احمد با ظن اینکه چیزی موجب اختلال درون خانواده‌اش می‌شود بزرگ می‌شود.

کاترین دیویس، رمان‌نویس امریکایی نیز درباره این رمان نوشت: «اولین رمان خیره‌کننده این نویسنده ایرانی چیزی را به ما می‌دهد که در اخبار نمی‌توان یافت. ورودیه به قلب مکانی است که گمان می‌کنیم به عنوان ایران می‌شناسیمش. رمان او ««ایران هزار و یک شب است» و او شهرزاد قصه‌گوی ما است. قصه‌ای که او تعریف می‌کند باشکوه، بی‌رحمانه و مسحورکننده است و مانند قصه‌های شهرزاد برای زنده ماندن حیاتی است.»

کاوه اکبر، شاعر جوان ایرانی درباره این رمان نوشته است «اولین رمان مبهوت‌کننده علی عراقی درباره زمان، داستان‌ها و درباره این است که زمان و داستان چه چیزهایی را می‌توانند و چه چیزهایی را نمی‌توانند برای ما به ارمغان آورند. این کتاب درباه این است که چطور جنگ‌ها و ملت‌ها به وجود آمدند. این رمان درباره خانواده، میراث، زبان، سرنوشت، درباره من و درباره تو است.»

سعید صیرفی‌زاده، نویسنده ایرانی امریکایی و نویسنده رمان «زمانی که اسکیت‌بردها رایگان خواهند شد» نیز درباره این اثر نوشت «اولین رمان عراقی یک کار استادانه است. او یک داستان قدرتمند و درخشان درباره تقاطع عشق، هنر و سیاست و انعکاس آن در بین نسل‌ها را خلق کرده است. رمانی است بی‌زمان که عینا به زمان ما مربوط می‌شود. تصویری از تاریخ معاصر ایران از چشم آن‌هایی که آن را به معاینه دیده‌اند و خواندن آن در امریکا ضرورت داشت.»

مجله پابلیشرزویکلی نیز درباره رمان نویسنده ایرانی نوشت: «رمانی تاثیرگذار... ترکیب ماهرانه نویسنده از سیاست‌های انقلابی و رئالیسم جادویی که طرفداران آلخو کارپنتیه، نویسنده سرشناس روس و گابریل گارسیا مارکز را خوشحال می‌کند. رمانی که نوید ورود یک صدای منحصر به فرد را به عرصه ادبیات می‌دهد.»

علی عراقی نویسنده و مترجم ایرانی امریکایی است. او در سال 2017 موفق شد جایزه ویرجینیا فاکنر را در نویسندگی فصلنامه Prairie Schooner که عراقی داستان‌های کوتاه و ترجمه‌هایش را در آن منتشر می‌کند به دست آورد. او اکنون ساکن سن لوئیس امریکا و دانشجوی دکترای ادبیات تطبیقی دانشگاه واشنگتن است.

................ هر روز با کتاب ...............

نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...