مجله مشهور فوربس در آخرین آمارهای خود از نویسندگان پردرآمد جهان نام میشل اوباما را در رتبه سوم معرفی کرد.

سومین نویسنده پردرآمد دنیا: میشل اوباما

به گزارش خبرگزاری کتاب ایران (ایبنا) به نقل از لیت‌هاب، به تازگی مجله مشهور فوربس در گزارشی پردرآمدترین نویسندگان جهان را معرفی کرده است که برای اولین بار نام میشل اوباما را در بین نفرات اول و پردرآمدترین‌های جهان قرار داده است.

طبق آمارهایی که فوربس منتشر کرده است، جی.کی. رولینگ نویسنده انگلیسی خالق مجموعه داستان‌های هری‌پاتر و مدرسه جادوگری در سال 2019 با 92میلیون دلار پردرآمدترین نویسنده جهان بود و بعد از او جیمز پترسون نویسنده آمریکایی با 70 میلیون دلار در رتبه دوم قرار دارد.

میشل اوباما سال گذشته از طریق فروش کتاب خاطراتش با عنوان «شدن» [Becoming] توانست مبلغی در حدود 65 میلیون دلار درآمد کسب کند. این کتاب که سال گذشته در آمریکا و سایر کشورهای جهان پرفروش‌ترین کتاب سال بود، زندگی شخصی همسر اولین رئیس جمهور سیاه پوست تاریخ آمریکا را قبل و بعد از ورود به کاخ سفید روایت می‌کند. میشل اوباما در این کتاب بازگو می‌کند که زندگی‌اش را چگونه با سختی از محله‌های جنوب شیکاگو آغاز کرد و توانست به کاخ سفید راه پیدا کند.

زوج باراک و میشل اوباما اخیراً قراردادی نیز برای نوشتن مجموعه مستند زندگی شخصی‌شان با شبکه تلویزیونی نتفلیکس امضاء کردند. این زوج که هم اکنون ساکن ایالت اوهایو آمریکا هستند، در این قرارداد نوشتن مستند زندگی و تور کتاب میشل را بر عهده دارند.

کتاب شدن نوشتن میشل اوباما به 24 زبان زنده دنیا ترجمه شده است که در ایران نیز [بیش از 30 بار ترجمه شده است!] با استقبال خوبی مواجه شده است.

................ هر روز با کتاب ...............

قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...
راوی یک‌جور مصلح اجتماعی کمیک است... در یک موسسه همسریابی کار می‌کند. روش درمانی‌اش بر این مبناست که به‌جای بحث برای حل مشکل مراجعین، صورت مساله را پاک می‌کند... روزی دوبار عاشق می‌شود... همسر یواشکی، گروه‌(1+2) و راهکار راضی کردن نگار به ازدواج (چانه‌زنی از بالا و فشار از پایین) حکایت هجو گره‌های کور سیاستگذاری‌هاست... آنها که زندگی را دو دستی می‌چسبند زودتر از بقیه می‌میرند. ...
بوف کور را منحط می‌خواند و سنگ صبور را تلاشی رقت‌آور برای اثبات وجود خویش از جانب نویسنده‌ای که حس جهت‌یابی را از دست داده... پیداست مترجم از آن انگلیسی‌دان‌های «اداره‌جاتی» است که با تحولات زبان داستان و رمان فارسی در چند دهه اخیر آشنایی ندارد، و رمانی را مثل یک نامه اداری یا سند تجارتی، درست اما بدون کیفیت‌های دراماتیک و شگردهای ادبی ترجمه کرده است... البته 6 مورد از نقدهای او را هم پذیرفت ...
می‌گوید کسی که بابی باشد مشروطه‌خواه نمی‌شود و از طرفی دیگر عده کثیری از فعالان موثر در مشروطه را در جای‌جای آثارش بابی معرفی می‌کند و البته بر اثر پافشاری مجری برنامه اندکی از دیدگاه خود عقب‌نشینی می‌کند... مجری می‌پرسد: «حسن رشدیه را هم بابی می‌دانید؟» و نویسنده در جواب می‌گوید: «بله.» در برابر مواجهه با سوال بعدی مبنی بر اینکه «سند دارید؟» جواب می‌دهد: «خیر.» ...