برندگان جایزه «پولیتزر» در بخش‌های مختلف از جمله ادبیات داستانی، غیرداستانی، شعر، نمایشنامه و زندگی‌نامه معرفی شدند. ‌

به گزارش ایسنا به نقل از نیویورک تایمز، فهرست برندگان جوایز پولیتزر در شاخه‌های مختلف در حالی در دانشگاه کلمبیا اعلام شد که در بخش ادبیات داستانی در نهایت رمان «سایه‌بان» نوشته «ریچارد پاورز» در رقابت با «مؤمنان واقعی» نوشته «ربکا ماکای» و «آن‌جا آن‌جا» از «تامی اورنج» برنده جایزه نام گرفت.

در رمان «سایه‌بان» تمامی شخصیت‌های اصلی درختان هستند و تمامی ارتباطات در طبیعت روی می‌دهد.

«ریچارد پاورز» ۶۱ ساله کسب جایزه پولیتزر را شگفت‌آور خواند و گفت این جایزه ثابت کرد که خوانندگان چقدر تشنه داستان‌هایی هستند که شخصیت‌های غیرانسانی را در کانون توجه قرار می‌دهد.

اما در بخش شعر این جوایز نیز مجموعه شعر «بودن با» نوشته «فارست گاندر» برنده جایزه شد، در حالی که مجموعه شعرهای «فیلد» سروده «جوس چارلز» و «شبیه» اثر «اِی. ای استالینگز» نیز نامزد کسب جایزه بودند.

در سایر بخش‌های مرتبط با ادبیات جوایز پولیتزر ۲۰۱۹، «دید منصفانه» نوشته «جکی سیبلی دروری» برنده جایزه بهترین نمایشنامه نام گرفت و «دیوید دابلیو بلایت» برای نوشتن کتاب «فردریک داگلاس: پیامبر آزادی» برنده جایزه بهترین کتاب تاریخی شد. جایزه بخش زندگی‌نامه نیز به «سیاه جدید: زندگی آلن لاک» نوشته «جفری سی. استوارت» رسید.

«پولیتزر» مجموعه جوایزی در حوزه‌های روزنامه‌نگاری، ادبیات و موسیقی است که از معتبرترین جوایز دنیا به حساب می‌آید. این جایزه از سال ۱۹۱۷ به صورت سالانه با نظارت دانشگاه کلمبیا به روزنامه‌نگاران و نویسندگان، شاعران و موسیقی‌دانان اعطا می‌شود. جایزه «پولیتزر» به نام بنیان‌گذار آن «جوزف پولیتزر»، روزنامه‌نگار مجاری‌تبار آمریکایی قرن نوزدهمی نام‌گذاری شده است.

بچه‌هایی كه بر اثر آسیب‌های اجتماعی و پیشینه مسائل خانوادگی‌شان، انواع مشكلات اخلاقی را داشتند... در حقیقت روزنوشت‌های ماكارنكو از این تجربه واقعی و اصیل است... چه کسی می‌توانست تا این اندازه به شكلی غیرقابل‌تصور، صدها کودک را که زندگی با چنین وضع قساوت‌بار و تحقیرآمیزی مچاله‌شان کرده بود تغییر دهد؟... خودش در جایی از حامله شدن یكی از دختران در همان دوران گزارش می‌دهد ...
ابتدا به‌صورت سناریو نوشته شد؛ فیلم شد و بعد تصمیم گرفتم رمان را بنویسم... بعد از کودتای ۱۹۸۰ در ترکیه چهار سال از زندگی‌ام را در زندان گذرانده بودم، لذا با طرز برخورد حکومت‌های نظامی با دموکراسی آشنایی نزدیک داشتم... من مدت‌هاست که به دنیا از دریچه دولت‌ها نمی‌نگرم... هیچ نمونه‌ای از خوشبختی و سعادت انسان‌ها در سیستم‌های سوسیالیستی و چپ‌گرا حتی در اوج قدرتشان سراغ ندارم ...
زمان بازدهی حوزه آموزش طولانی است و به‌همین‌خاطر ایده نوسازی از بالا با اعمال زور را مطرح می‌کردند... اگر ما ملتی داشته باشیم که جاهل باشد، آن‌گاه استبداد بر او تداوم پیدا می‌کند... آنهایی که می‎فرستیم خارج تحصیل می‌کنند و برمی‎گردند، حتی اگر ترقی‎خواه، مشروطه‎خواه و آزادی‎طلب باشند، وقتی با وضعیتی روبه‌رو می‎شوند که نمی‎توانند در آن کاری کنند، ناامید می‎شوند... سعی می‌کند رضاشاه، استبداد و سلطنت را بلاموضوع کند. ...
زن در تاریخ انگلستان مطلقا بی‌اهمیت است... در قصه ها عنان زندگی شاهان و فاتحان به دست اوست ولی در واقعیت برده مردان است...زنها باید به چیزهای دیگری به جز آنچه فکر می‌کردند فکر می‌کردند! ... این را بنویس! به آن فکر کن!... تصور کنید شکسپیر خواهری داشت که در نبوغ با او برابری می‌کرد. ولی افسوس که دخترک را هرگز به مدرسه نفرستادند، هیچ وقت نتوانست دستور زبان و منطق یاد بگیرد، پیش از پایان نوجوانی به اجبار ازدواج کرد و سرانجام پس از فرار از منزل جوانمرگ شد. ...
ماگدا آلمانی است و حاصل تجاوز یک افسر روس به مادرش... آیا می‌توان بخش انسانی دیکتاتورها را از اعمال ضد بشری‌شان جدا کرد... هرگز احساس ندامت از اعمالی که در دستگاه هیتلری مرتکب شده بود نداشت... گوبلز می‌خواست نویسنده شود، هیتلر زمانی سعی داشت معمار شود، چرچیل آرزوی هنرمندی در سر داشت، استالین به شاعر شدن فکر می‌کرد و هیملر به کشاورزی علاقه‌مند بود. ...