شماره جدید مجله جهان کتاب همزمان با ایام نمایشگاه کتاب تهران منتشر شد.

به گزارش مهر، شماره ۳۶۰-۳۵۹ ماهنامه «جهان کتاب» روی پیشخوان مطبوعات آمد. این شماره، دربردارنده شماره‌های یک و دوی بیست و چهارمین سال انتشار این مجله است. مطالب آغازین این شماره، یکی دیگر از «نامه‌ای از پراگ»های پرویز دوایی و همچنین ترجمه داستانی کوتاه به نام «هنر جایی دیگر» نوشته اَلی اسمیت هستند.

نقد کتاب «پیدایش ناسیونالیسم ایرانی: نژاد و سیاست بی‌جاسازی» نوشته رضا ضیاء‌ابراهیمی هم با عنوان «روایتی بی‌جاساز از ناسیونالیسم ایرانی» مقاله بعدی این مجله است. کتاب «از گذشته‌های ایران» نوشته ژاله آموزگار که امسال توسط انتشارات معین به نمایشگاه کتاب آورده شده، در مطلب بعدی با عنوان «پیشینه‌ای چه شگرف و چه باشکوه!» توسط عزت الله فولادوند نقد و بررسی شده است.

مخاطب این مجله در ادامه با این مطالب و مقالات روبرو می‌شود: «سایه اسطوره» نوشته افشین معاصر شامل نقد کتاب «اسطوره و نماد در ادبیات و هنر: گفت‌وگو با جلال ستاری»، «ادیبانه‌های یک طبیب» نوشته داریوش به‌آذین شامل بررسی کتاب «رمز ماندگاری سرود ای ایران، ای مرز پر گهر و…»، «فراز و فرود یک جزیره» نوشته رجبعلی مختارپور با هدف بررسی کتاب «کیش از افول سیراف تا رونق هرمز» و معرفی دومین مجموعه مقالات «تاریخ پزشکی ایران» که توسط طلیعه خادمیان نوشته شده است.

گزارش ۱۵ سال فعالیت مرکز آموزشی توان‌بخشی سالمندان رنگین‌کمان سپید هم با محوریت بررسی کتاب «سبز گردد شاخساران سپید» به قلم فهیمه خادمیان پس از این مقالات چاپ شده است. سپس مقاله «وحشت تاریخ و نیاز به ادبیات داستانی» نوشته معصومه علی اکبری با محوریت بررسی کتاب «هزارتوی آزمون‌های دشوار: زندگی و اندیشه‌های میرچا الیاده» آمده و پس از آن نیز نقد مجموعه داستان «جغد برفی» که به تازگی توسط نشر مرکز چاپ شده، با عنوان «نگاه خونسرد به سرنوشت» به قلم امین فقیری چاپ شده است. رمان «مواجهه با مرگ» نوشته برایان مگی با ترجمه مجتبی عبدالله نژاد و «ما گربه هستیم» نوشته ناتسومه سوسه‌کی با ترجمه احد علیقلیان دو کتاب دیگری هستند که نقدشان در ادامه مطالب این مجله درج شده است.

دو مطلب دیگری هم که در ادامه چاپ شده اند از این قرار اند: «به روایت شاهدان» درباره کتاب «سرانجام انسان طراز نوین؛ فروریختن توهّمات» و «هشدارهایی برای نشنیدن» درباره کتاب «اصلاح یا انقلاب: دعوت از خودکامه برای پذیرفتن حقوق سیاسی مردم ایران، ۱۳۵۳-۱۳۵۷». «ویراستار یا ویراست‌یار» نوشته علی صلح‌جو، «نگاهی به چند نمونه خطا در نگاشته‌های چاپی» از یداللّه غلامی مایانی و «لُغت‌نامه‌های نَقیضه‌آمیز: از عُبید تا آدونیس» نوشته کامیار عابدی، «خواندن پروست در گولاگ: زمانی که برای مردن آماده می‌شویم چه کتابی بخوانیم؟» نوشته آیتین تارتی‌چی با ترجمه گلی امامی، «خاستگاه دیگری‌ها» (مجموعه‌ کنفرانس‌های تونیموریسن در دانشگاه هاروارد با موضوع «ادبیّات و احساس تعلّق») با ترجمه یاسمن مَنو و «همچنان زنده است: دویست سال با فرانکنشتاین» نوشته جیل لپور با ترجمه سعید پزشک از دیگر مقالاتی هستند که در ادامه این شماره از مجله جهان کتاب چاپ شده اند.

پس از مقالات مذکور هم چهارمین قسمت از سلسله نوشتارهای «چه شد که صفحه سفید ماند؟» به قلم کریستوفر رُز با ترجمه پرتو شریعتمداری چاپ شده است. بخش بعدی «جهان کتاب» هم «هزار و یک داستان» است که در آن درباره ۴ رمان و مجموعه داستان به این ترتیب بحث شده است: «بازخوانی چند جنایت غیرعمدی» از محبوبه موسوی، «خدا مادر زیبایت را بیامرزد» اثر حافظ خیاوی، «سلام» نوشته تبسم غبیشی و «کاغذ زرد» اثر نسرین فرزام‌نیا. در بخش بعدی «وقت شعر» دو دفتر شعر «استخوان‌ها و شکارچی بی‌وقفه» سروده مجتبی پورمحسن و «التیام» از سمانه کهربائیان مورد نقد و بررسی قرار گرفته اند.

آخرین مطلب هم در این شماره از مجله مذکور، «تازه های بازار کتاب» است که معرفی کوتاه ۱۰ کتاب جدید بازار نشر کشور را شامل می‌شود. این مجله با ۸۴ صفحه و قیمت ۲۰ هزار تومان روی پیشخوان مطبوعات آمده است.  

مادر رفته است؛ در سکوت. و پدر با همان چشم‌های بسته و در سنگر خالی دشمن! همچنان رجز می‌خواند... در 5 رشته: بهترین فیلم، بهترین کارگردانی، بهترین فیلمنامه، بهترین بازیگر نقش اول مرد (داستین هافمن) و بهترین بازیگر نقش اول زن(مریل استریپ) اسکار گرفت... احساس می‌کند سالهاست به تنهایی بار مسئولیت یک زندگی مثلا «مشترک» را به دوش کشیده است و حالا برای کسب جایگاه اجتماعی و رسیدن به آرزوهای تلف شده‌ی دوران مجردی، خانه را ترک می‌کند ...
در محیطی كه فرهاد تصور می‌كرد «داره از ابر سیاه خون می‌چكه...»، قطعاً شرایط نمی‌توانست خوب باشد. حالا تصور كنید در این شرایط یك كاریكاتوریست چه باید بكشد؟... مردم فكر می‌كردند كه مینیاتورها را با مركب سیاه كشیده‌اید. درحالی‌كه اصل موضوع این نبود. اصل، «سیاهی» موضوع بود. تاریكی و وحشتی كه بر جامعه سایه انداخته بود؛ همان‌چیزی كه طنزپردازان خارجی به آن «طنز سیاه» می‌گویند... هفته‌نامه آیندگان ادبی بعد از دستگیری دو نفر از همكاران من رسماً تعطیل شد ...
سیاست حذف را از طریق «ناپدیدسازی» دانشجویان، اساتید دانشگاه، روزنامه‌نگاران و روشنفکران پی گرفت... تجربه شکست سیاسی در محیط شوخ‌و‌شنگ کودکی ترومایی را ایجاد کرده است که از حواشی ماجراها در‌می‌یابیم راوی نه از آن دوران کنده می‌شود و نه دقیقا می‌تواند آن ایام را به یاد بیاورد... من از پدر هیچ وقت نپرسیدم عمو رودولفو چرا و چگونه مرد. لزومی هم نداشت. چون هیچ کس در سی‌ سالگی به علت سالخوردگی نمی‌میرد ...
یك مطلب را گفته بودیم اما به دو زبان... افكار او همگرایی غیرقابل انكاری با ایدئولوژی نازیست‌ها دارد... «نیهیلیسم» از نظر یونگر بخشی از «استثمار معنوی» انسان مدرن است، نوعی «پوچی درونی» و خالی شدن از ارزش‌های والا؛ اما برای آل‌احمد «نیهیلیسم» ایدئولوژیی ست كه سرمایه‌داری متاخر را در جای خود تثبیت می‌كند... آل‌احمد در آثارش به هیچ ‌وجه مخالف تكنولوژی و ابزار مدرن نیست... ماشین وسیله است و هدف نیست. هدف، نابودی فقر و رفاه مادی و معنوی را برای همه است ...
رویکرد جدید کتابخانه، موزه و مرکز اسناد مجلس، طبق قانون از وظایف تعریف شده «مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی» است!... کاش برنامه‌ها را با مشورت پژوهشگران اسنادی و نسخه‌شناسان دوباره مطالعه کنند... این کتابخانه از دوره ریاست رسول جعفریان، درهای خود را به روی عموم باز کرد و هر شهروندی با ارائه کارت ملی می‌توانست از کتابخانه بهره ببرد ...