شماره جدید مجله جهان کتاب همزمان با ایام نمایشگاه کتاب تهران منتشر شد.

به گزارش مهر، شماره ۳۶۰-۳۵۹ ماهنامه «جهان کتاب» روی پیشخوان مطبوعات آمد. این شماره، دربردارنده شماره‌های یک و دوی بیست و چهارمین سال انتشار این مجله است. مطالب آغازین این شماره، یکی دیگر از «نامه‌ای از پراگ»های پرویز دوایی و همچنین ترجمه داستانی کوتاه به نام «هنر جایی دیگر» نوشته اَلی اسمیت هستند.

نقد کتاب «پیدایش ناسیونالیسم ایرانی: نژاد و سیاست بی‌جاسازی» نوشته رضا ضیاء‌ابراهیمی هم با عنوان «روایتی بی‌جاساز از ناسیونالیسم ایرانی» مقاله بعدی این مجله است. کتاب «از گذشته‌های ایران» نوشته ژاله آموزگار که امسال توسط انتشارات معین به نمایشگاه کتاب آورده شده، در مطلب بعدی با عنوان «پیشینه‌ای چه شگرف و چه باشکوه!» توسط عزت الله فولادوند نقد و بررسی شده است.

مخاطب این مجله در ادامه با این مطالب و مقالات روبرو می‌شود: «سایه اسطوره» نوشته افشین معاصر شامل نقد کتاب «اسطوره و نماد در ادبیات و هنر: گفت‌وگو با جلال ستاری»، «ادیبانه‌های یک طبیب» نوشته داریوش به‌آذین شامل بررسی کتاب «رمز ماندگاری سرود ای ایران، ای مرز پر گهر و…»، «فراز و فرود یک جزیره» نوشته رجبعلی مختارپور با هدف بررسی کتاب «کیش از افول سیراف تا رونق هرمز» و معرفی دومین مجموعه مقالات «تاریخ پزشکی ایران» که توسط طلیعه خادمیان نوشته شده است.

گزارش ۱۵ سال فعالیت مرکز آموزشی توان‌بخشی سالمندان رنگین‌کمان سپید هم با محوریت بررسی کتاب «سبز گردد شاخساران سپید» به قلم فهیمه خادمیان پس از این مقالات چاپ شده است. سپس مقاله «وحشت تاریخ و نیاز به ادبیات داستانی» نوشته معصومه علی اکبری با محوریت بررسی کتاب «هزارتوی آزمون‌های دشوار: زندگی و اندیشه‌های میرچا الیاده» آمده و پس از آن نیز نقد مجموعه داستان «جغد برفی» که به تازگی توسط نشر مرکز چاپ شده، با عنوان «نگاه خونسرد به سرنوشت» به قلم امین فقیری چاپ شده است. رمان «مواجهه با مرگ» نوشته برایان مگی با ترجمه مجتبی عبدالله نژاد و «ما گربه هستیم» نوشته ناتسومه سوسه‌کی با ترجمه احد علیقلیان دو کتاب دیگری هستند که نقدشان در ادامه مطالب این مجله درج شده است.

دو مطلب دیگری هم که در ادامه چاپ شده اند از این قرار اند: «به روایت شاهدان» درباره کتاب «سرانجام انسان طراز نوین؛ فروریختن توهّمات» و «هشدارهایی برای نشنیدن» درباره کتاب «اصلاح یا انقلاب: دعوت از خودکامه برای پذیرفتن حقوق سیاسی مردم ایران، ۱۳۵۳-۱۳۵۷». «ویراستار یا ویراست‌یار» نوشته علی صلح‌جو، «نگاهی به چند نمونه خطا در نگاشته‌های چاپی» از یداللّه غلامی مایانی و «لُغت‌نامه‌های نَقیضه‌آمیز: از عُبید تا آدونیس» نوشته کامیار عابدی، «خواندن پروست در گولاگ: زمانی که برای مردن آماده می‌شویم چه کتابی بخوانیم؟» نوشته آیتین تارتی‌چی با ترجمه گلی امامی، «خاستگاه دیگری‌ها» (مجموعه‌ کنفرانس‌های تونیموریسن در دانشگاه هاروارد با موضوع «ادبیّات و احساس تعلّق») با ترجمه یاسمن مَنو و «همچنان زنده است: دویست سال با فرانکنشتاین» نوشته جیل لپور با ترجمه سعید پزشک از دیگر مقالاتی هستند که در ادامه این شماره از مجله جهان کتاب چاپ شده اند.

پس از مقالات مذکور هم چهارمین قسمت از سلسله نوشتارهای «چه شد که صفحه سفید ماند؟» به قلم کریستوفر رُز با ترجمه پرتو شریعتمداری چاپ شده است. بخش بعدی «جهان کتاب» هم «هزار و یک داستان» است که در آن درباره ۴ رمان و مجموعه داستان به این ترتیب بحث شده است: «بازخوانی چند جنایت غیرعمدی» از محبوبه موسوی، «خدا مادر زیبایت را بیامرزد» اثر حافظ خیاوی، «سلام» نوشته تبسم غبیشی و «کاغذ زرد» اثر نسرین فرزام‌نیا. در بخش بعدی «وقت شعر» دو دفتر شعر «استخوان‌ها و شکارچی بی‌وقفه» سروده مجتبی پورمحسن و «التیام» از سمانه کهربائیان مورد نقد و بررسی قرار گرفته اند.

آخرین مطلب هم در این شماره از مجله مذکور، «تازه های بازار کتاب» است که معرفی کوتاه ۱۰ کتاب جدید بازار نشر کشور را شامل می‌شود. این مجله با ۸۴ صفحه و قیمت ۲۰ هزار تومان روی پیشخوان مطبوعات آمده است.  

کارو ولش تو ادعا که بیستیم؛ جز خودمون به فکر هیچکی نیستیم... کنج اداره عمرمون تباه شد؛ بس که نشستیم دلمون سیاه شد... نمی دن آدمو فرشته‌ها لو؛ کسی نمی گیره از آدم آتو... قدیم که نرخ‌ها به طالبش بود؛ ارزش صندلی به صاحبش بود... فقیه اگه بالای منبر می‌نشست؛ جَوون سه چار پله پایین‌تر می‌شِست... مردا بدون میز هم عزیزن؛ رفوزه‌ها همیشه پشت میزن ...
چرا فوتبال می‌بینیم؟ چرا دیکتاتورها سیری‌ناپذیرند؟ یا ما چگونه در زبان محاوره سعی می‌کنیم دراماتیک باشیم؟... یک تلویزیون با حق انتخاب بین هفتصد کانال نه آزادی بلکه اجبار است. دستگاهی که آفریده‌ایم نیاز به تماشا شدن دارد؛ زیرلب به ما می‌گوید: «برای قبضه کردن توجه شما از هیچ کاری دریغ نخواهم کرد... همان‌گونه که خوراک فکری تبلیغات، همه‌مان را به مقام برده‌های مصرف‌کننده تنزل می‌دهد، هنر دراماتیک، آفریننده و بیننده را به مقام مشارکت‌کننده ترفیع می‌دهد ...
داستان که نه، قصه هم نیست... سبک روایت همان سبک خاص نویسنده در کتابهای روایت فتح است: پیش بری روایت به سبک پس و پیش گفتن وقایع در عین به هم پیوستگی برای در تعلیق نگه داشتن مخاطب... جراحی اختلاف نظرهای علمای نجف بخصوص درباره اضلاع مثلث حکومت، مردم و حوزه؛ که مهمترین انگیزه شهید صدر برای ما شدن و بزرگترین سد در مقابل او نیز بوده است، کار بسیار سختی است که نویسنده از پس آن برنیامده ...
می‌گویند شهریار ماکیاولی همیشه کنار تخت استالین است. غیر از این هم از او انتظار نمی‌رفت: پس از این کتاب، هیچ سخن به‌واقع مهمی درباره اخلاقیات سیاسی گفته نشده است... خوانش این آثار باید در ارتباط و تعامل با محیط صورت گیرد... اثر منفور و مهوّع آدولف هیتلر هم در کنار کتاب‌های خردمندانی همچون هابز و لاک و مونتسکیو و برک و دوتوکویل و هایک و رالز، فصلی را به خود اختصاص داده است. ...
خود را آنارشیستی می‌داند که به دموکراسی عشق می‌ورزد... در جنبش‌های دانشجویی خشونت‌آمیز حضوری فعال داشته است و سپس راهی آمریکا می‌شود و در گروه نمایشی دوره‌گرد نقش ایفا می‌کند. او مجددا به ژاپن برمی‌گردد و سرآغاز شورش‌های دیگری در روستای اجدادی‌شان می‌شود... کره‌ای‌ها به‌عنوان برده از وطن‌شان به ژاپن آورده شده‌اند و تحت استعمار ژاپنی‌ها قرار دارند ...