کتاب «بنیادهای تئوریک نوسازی روانی» نوشته سعید عبدالملکی توسط نشر وانیا منتشر شد.

به گزارش مهر، نویسنده کتاب که عضو هیئت‌علمی دانشگاه و پژوهشگر روان‌شناسی سیاسی و روان‌شناسی توسعه است، در این کتاب در پی یافتن یک رابطه معنادار میان روان‌شناسی و توسعه بوده است. به‌همین دلیل در کتاب مورد نظر با ارائه یک سرفصل آکادمیک، درصدد طرح بنیادهای تئوریک این مفهوم برآمده است.

عبدالملکی معتقد است در پس رفتارها و باورهای اقتصادی، سیاسی، اجتماعی و فرهنگی مربوط به توسعه، یک عامل روانی بنیادین نهفته است که هم می‌تواند مخرب و ضد توسعه عمل کند و هم تسهیل‌کننده روند توسعه‌یافتگی باشد که این مهم نیازمند رمزگشایی است. از این چشم‌انداز؛ توسعه‌یافتگی و توسعه‌نیافتگی قبل از آنکه امری اقتصادی باشند، مقوله‌ای روان‌شناختی‌اند. به عبارت بهتر، توسعه قبل از هر چیز از توسعه ذهنی، روانی و رفتاری و همچنین؛ توانمندسازی روان‌شناختی تک‌تک افراد یک جامعه سرچشمه می‌گیرد و سپس منجر به توسعه ملی می‌شود و تا این مهم صورت نگیرد توسعه یافتگی ملی فراگیر و متوازن بیشتر شبیه یک آرزو است تا واقعیت!

مطالب کتاب پیش رو در ۹ فصل گردآوری شده که عناوین‌شان به‌ترتیب عبارت است از: «کلیات»، «ذهن و توسعه»، «رفتار و توسعه»، «هوش، خلاقیت و توسعه»، «روان‌شناسی اخلاق و توسعه»، «سرمایه‌های عالی روانی و توسعه»، «روان‌شناسی فرهنگی و توسعه»، «هویت و توسعه» و «توسعه و پیامدها».

فصل اول کتاب هم که «کلیات» نام دارد، در برگیرنده این بخش‌هاست: «چارچوب مفهومی کتاب»، «نسبت روان‌شناسی با توسعه»، «نسبت ایرانیان با توسعه (یک تحلیل روان‌شناختی)» و «این کتاب چه می‌گوید؟»

این کتاب با ۲۵۸ صفحه و قیمت ۴۲ هزار تومان منتشر شده است.

کتابخانه شخصی قزوینی، از نخستین گنجینه‌های نفیس آثار ایران‌شناسی در کشور به شمار می‌رود که از تمام مراکزی که قزوینی به آنها دسترسی داشته فراهم آمده است... برای اوراق، یادداشت‌ها، کاغذها و حتی کارت‌پستال‌های برجای‌مانده در کتابخانه خصوصی یکی از اسلام‌شناسان بنام اروپایی و از هم‌عصران قزوینی، سایتی طراحی شده که تصویر تک‌تک صفحات و مدارک و اسناد مربوط به او، در آن عرضه شده است. نمی‌دانم در ذهن ما چه می‌گذرد؟ ...
داستان پنج زن است: دو خواهر و سه غریبه. زنی بی‌خانمان، مسئول پذیرش هتل، منتقد هتل، روح خدمتکار هتل و خواهر روح... زندگی را جشن بگیریم، خوب زندگی کنیم؛ زندگی کوتاه و سریع است، زود به آخر می‌رسد... بدون روح، جسم نمی‌خواهد کاری به چیزی داشته باشد، فقط می‌خواهد در تابوت خود بخوابد... زبان زنده است: ما کلماتی هستیم که به‌کار می‌بریم... آخرین نبرد برای زندگی، تا آخرین نفس پرواز کردن، رفتن تا مردن. ...
نخستین ژاپنی برنده نوبل ادبیات... کاراکترها دیواری اطراف خود کشیده‌اند و در انزوا با مرگ دست و پنجه نرم می‌کنند... چندین نامه‌ عاشقانه با هم رد و بدل و برای آینده خود برنامه‌ریزی کردند... یک ماه پس از نامزدی،‌ هاتسویو برای او نوشت که دیگر هرگز نمی‌تواند او را ببیند... در سائیهوجی، معبدی که‌ هاتسویو در آن زندگی می‌کرد، یک راهب به او تجاوز کرده است ...
قاعده‌ این‌ بود که فقط می‌توانستی آثار هم‌شاگردی‌های خودت را بخری... برای ایجاد خلاقیت‌؛ مهارت‌ در فوتبال‌، یا‌ راندرز اهمیتی‌ نداشت، بلکه نقاشی، مجسمه سازی، نوشتن‌ شعر مهم‌ بود... همان طوری از ما می‌ترسید که کسی ممکن است از عنکبوت بترسد... عشاق پیشنهاد «تأخیر»شان را ارائه می‌کنند، تا پیش از اهدای نهایی‌شان چند سال به‌شان مهلت داده شود... ما آثارتان را می‌بردیم چون روح‌تان را آشکار می‌کرد ...
درس‌گفتارهای شفیعی‌کدکنی درباره فرمالیسم... کسی که می‌گوید فرم شعر من در بی‌فرمی است، شیاد است... مدرنیسم علیه رئالیسم سوسیالیستی قیام کرد... فلسفه هنر در ایران هنوز شکل نگرفته است... فرمالیسم در ایران زمانی پذیرفته می‌شود که امکان درک همه جریان‌های هنری و ادبی برای افراد به لحاظ اندیشگی فراهم باشد... اسکاز، مایگان(تماتیکز) و زائوم مباحثی تازه و خواندنی است ...